imipie abnegauit eū ⁊ inſipiēter reſpuit ante fatiem Pylatiquādo illo ꝓferente regem veſtrum crucifiga vno ore rn̄dēdo clamauit Nō hēmus regeniſi ceſareꝫ. Require itaqꝫ Apoſtolū ⁊ diſcernet tibi eum quiī occulto iudeus eſt ab eo quieſt in manifeſto ⁊ quē in ſpūecircūciſio ab ea que eſt ī carnevel ſpūale ihrl̓ a carnali Et filios dei Abrahe a filijs carnis.Non em̄ onēs qui ex ihrl̓ hijſunt iſrahelite nec q̄ ſeme abrahe hij filij abrahe Solos auteꝫqui in fide Iacob inuēti ſunt reputat de domo ſacob vel potiꝰnoueris ipſos ſpūalē ⁊ eternadomū ſacob ī qua regnabit dominus ineternū. Sequere e̓go⁊ dic̄ Similit̓ nō ones qui exIacob hij reputādi ſunt de Iaco b. Quis ex nobis qui iuxtainterptacōem nominis Iacobſubplātet dyabolū ſcꝫ de corꝑelūctet̉ cū vicijs ⁊ cōcupiſcentijs ſuis ut non regnet pc̄tm̄ īmorli corꝑe ſuo. ſꝫ regnꝫ in eoih̓us nunc quidē ꝑ gratia mēt̓num ꝑ gl̓iam btīm quibꝫ regbit deus ineternū. qꝛ ipſi cū eoregnabunt ⁊ regni eorum nōerit finis. O ꝙͣ glorioſū eſt illud regnum quo reges ꝯgregati cōuenerunt in vnū ad laudadum ſcꝫ ⁊ glorificādum euqui ſuꝑ onēs eſt rex regū ⁊ dominꝰ dominatiū De cuius ſplēdidiſſia contemplaciōe fulgebunt iuſti ſicut ſol. O ſi ⁊ meimeminerit iheſus cum veneritin būplacito populi ſui cum venerit in regnum ſuū. O ſi me īilla die quādo traditurꝰ ē regnum deo pr̄i viſitare digneturin ſalutai ſuo ad videndum debonitate electoꝝ ſuorum ad letandum ī leticiā gentis ſue utlaudetur etiā a me in hereditate ſua Veni iterim domine aufer ſcandala de regno tuo qd̓eſt anima mea ut regnes tu q̄ſedes in eo venit enim auaricia⁊ venclicat ſibi in me ſedem iactantia cupit mihi dominari.Suꝑbia vult me eē regem Luxuria dic̄. ego regͣbo AmbitioInuidia Detractō ⁊ Iracundiadicūt ī meiplo cuius ego potiſſimū videar eſſe regnum. Egoꝙͣ tum valeo reſiſto reintor ꝙͣtum iuuor dn̄m meū iheſu criſtum reclamō ip̄o me defendoqui a ipſius me eē iuris cognoſco Ipſū mihi dominū teneo etdico Aon heō regem niſi Iheſum veni ergo domine ⁊ diſperge illos in virtute tuā ⁊ regnain me. quia tu es ipſe rex ineudeus meus. .3.