De ſancta
Ratherina
ſunt demonia. Ipſe verꝰ eſt deus quīoīa creauit ⁊ q̄ de celo deſcēdit ⁊ factus ē hō ⁊ ſanguine ſuo nos redemitde morte et̓na hoc ē ih̓s xp̄s quē xp̄iain colūt. Ad hec rex ſtupefactus ait.Sine o mulier. ſine nos finire ſacrificiū noſtroꝝ ⁊ poſtea te audiemꝰ: p̄cepit ergo eā ad palaciū duci ⁊ diligent̓ cuſtodiri. admirās nimiū eiusprudētiā ⁊ corꝑis pulchritudinē Ea̓tem̄ ſpecioſa valde ⁊ incredibili pulchritudine oīm ocul̓ admirabilis videbat̉. Veniēs igit̉ ceſar ad palaciūdixit ka. Audiuimꝰ tuā eloquētiā ⁊mirati ſumꝰ tuā prudentiā ſed in deorū ſacrificijs occupati oīa plena ītellige̓ neqͣuimꝰ Nūc aūt ab micio ꝓgemē tuā reqͥrimꝰ. Et ſcā katherīa adhec. Scriptū ē. Nō te collaudas ne teculpaueris ipſe. Hoc faciunt ſtultiquos gl̓a vexat manis. Cōfiteor tn̄meā ꝓgeniē. nō tumore iactātie. ſedhumilitati amore. Ego eī ſū katherina. Coſti regis filia q̄ ꝙͣuis in purpura nata ⁊ liberalibꝰ diſciplinis. nōmediocrit̓ inſtructa. hec tn̄ oīa ꝯtēpſi. ⁊ ad dn̄m iheſū ꝯfugi Dij āt quoscolis nec te nec alios iuuate pn̄t Cuirex. Si ita ē vt aſſeris. ergo totusmūdus errat ⁊ tu ſola veꝝ dicis. cūtn̄ ī ore duoꝝ vel triū oē teſtimoniūcōfirmet̉. Si āgelꝰ eſſes ⁊ celica v̓tꝰadhuc tibi crede̓ nemo debe̓t. qn̄ minꝰ cū femīa fragilis eſſe cōproberisCui illa. Ne obſecro ceſar a furore tevnici permittas. In ſapiētis aīo nonſtat turbatio dira tu ſi aīo rexerisrex es. ſi corꝑe ſeruꝰ es. Vides autēceſar ꝙ eiꝰ ſapīe obuiae̓ nō poſſꝫ mādauit occulte per omnes prouinciasvt omnes ſapientes ſeculi ad pretorium alexādrie feſtinant̓ venirēt Adducti ſūt ergo diuerẜ ꝓuincijs qͥnqͣginta oratores q̄ oēs mortales in oīmūdana ſcīa ⁊ ſapīa excellebāt Quibus interrogantibus cur de tam re
motis locis euocati fuiſſent. Neſpōdit ceſar. Et apud nos puella ſenſuet prudentia incomparabilis que omnes ſapientes confutat. ⁊ deos noſtros demones eſſe affirmat. Quā ſiſuperaueritis cū honore magno ad ꝓpria remeabitis. Ad hoc vnꝰ indigtus ſtomachāti aīo rn̄dit. O magnūimꝑatoris ꝯſiliū. qͥ ob vniꝰ puelle cōflictū ſapiētes huiꝰ mūdi de remotispartibꝰ aduocauit. cū vnꝰ ex noſtriscliētibꝰ eā leuiſſime poterit ꝯfutareEt rex. Poterā qͥdē ⁊ vi hāc ad ſacrificiū impellere ſed meliꝰ iudicaui vtveſtris argumētis penitꝰ cōfutaret̉.Cui illi dixerūt. Adducat̉ ergo corānob̓ puella vt ſua temeritate conuicta nunꝙͣ ſe ſapientes vidiſſe agnoſcat p̄ter hodie Sed cū v̓go certamēqd̓ ſibi imminebat didiciſſet. totā ſedn̄o cōmendabat. Sic ptꝫ pͥma dilectio quā habuit btā ka. qꝛ ꝯtumeliādn̄i ſui audire nō poterat Cōtra hācdilectionē on̄dit ei dn̄s dilectionē ſuam qͣ eā ecōtra dilexit in hoc ꝙ ei angelū de celo miſit. Veniens ad eā angelꝰ ⁊ ꝯſolās eā dixit. Conſtās eſtoqꝛ dominꝰ tecū eſt. Quinqͣginta enīſapiētes adducti ſūt vt tecum diſputent. ſed dn̄s dabit tibi ſapientiā cuinullus reſiſtere p̄t. Inſuꝑ oēs ad fidēcōuertēs ipſos ante te ad regnū celorū per palmā martirij deſtinabis Sequēti die btā katherma. ante regemducit̉ ⁊ dixit īꝑatori. Quali iudiciocōtra vnā puellā quinqͣginta oratores apponis. quos ⁊ pro victoria remunerādos promttis ⁊ me ſine ſpemercedis pugnare cōpellis. Erit tn̄mihi dn̄s il̓s xp̄s adutor q̄ eſt ſpeset corona ꝓ ſe ſertantiū. Verū cumoratores deū fieri hoīem aut pati īpoſſibile dicerēt. v̓go hoc a gētilibꝰ predictū eſſe oſtendit. Nā plato aſtruitdeū circurotundū ⁊ decurtatū. Sibilla qͦꝫ ſic ait. Felix ille deꝰ ligno q̄ pen