Luta euāgeliſtaDe ſancto

mulierē in lecto habuiſſe putaret̉. Ille autē eoꝝ odium ꝯſiderās abſceſſitet heremū intrauit. vbi ꝓpter deummulta ſuſtinuit. Sacco indutꝰ eratexuſtꝰ a ſole. tāꝙͣ ethiops difformiserat: humo iacebat. quotidīe flebatet potꝰ eius parcus erat. Cūqꝫ ibi qͣdriēniū ꝯpleuiſſet: bethleē redijt. ⁊iuxta p̄ſepe dn̄i cellā faciens multosdiſcipulos ꝯgregauit. multos libroſſcripſit. ⁊. lv. ānis in labore ſcribendi. dictādi. docēdi. vitā ducēs vſqꝫad finē vite v̓go ꝑmāſit. Tanta demqꝫ laſſitudine fatigatus ē. vt ī ſtratuſuo iacēs: funiculo ad trabē ſuſpēſoſe leuaret vt .ſ. officiū monaſterij ꝓut potea̓t exhibe̓t. Quadā vero dieleo quidā claudicās monaſterium ītrauit. Et cū monachi fugerent. Iheronimꝰ ei obuiā iuit. ⁊ leo ſibi pedeꝫleſū on̄dit. ⁊ ꝯuocatis frībꝰ dixit vtpedē eius ablueret. Qd̓ cū feciſſent: īuenerūt eū diuerſimode vulneratū.adhibitaqꝫ cura cōualuit. ⁊ cū domitus eſſet cū eis habitauit Tūc Iheronimꝰ iniūxit ei officiū. vt aſinū queꝫhabebat qui lignū de nemore portabat cuſtodiret. ⁊ ad paſcua duceretet reduceret. Quadā die dū paſcētaſinꝰ. leo obdormiuit. ⁊ mercatoēstrāſeūtes aſinū acceperūt. Euigilāsaūt leo. triſtis ad monaſteriū acceſſit. ⁊ pre verecūdia introire nō audebat. monachi putabāt ꝙ aſinū deuoraſſet. ⁊ nō dabāt ei cibū ſicut cōſueuerūt. ſed dixerūt. Vade ⁊ reliquaꝫpartē aſimi deuora. Tunc officiū aſiniiniūxit leoniAt ille ligna ſibi īpoſitapatiēter portabat. Quadā die dumeſſet ī agro vidit mercatores cū aſino ſuo ⁊ multis camelis veniētes ⁊aſinꝰ precedebat. ⁊ oēs cameli ꝑ longū funiculū copulati. eū. vt moris ēin illa regione ſeq̄bant̉. Uūc leo horribilit̓ rugiēs occurrit. ⁊ aſinū ſuumcauda fortit̉ ꝑcutiēs ad monaſteriū

eum fugauit: ſequentibꝰ omnibꝰ camelis. Cūqꝫ leo ad clauſtrum veniſſet. cepit letꝰ diſcurrere. ⁊ ſe ſingl̓orum fratꝝ veſtigijs ꝓſternere ⁊ cauda ſua alludere. Iheronimꝰ aūt mercatores benigne ſuſcepit ⁊ veniā poſtulantibꝰ dixit: vt ſua ſuſciperēt ⁊aliena nō vſurparēt. Rogabāt e̓gobeatū Iheronimū: vt dimidietatemolei acciperet. quibꝰ tandē coactusaſſenſit ⁊ accepit. Promiſerūt eciā ſibi ⁊ ſuis frībꝰ ſingulis ānis oleū daturos ⁊ heredes eoꝝ facturos¶ De ſancto Luca euangeliſta.Sermo lxviij.Imis honorati ſunt amici tuideꝰ. Dauid vidēs gloriā magnam. quaꝫ modo ſancti acceperūt in celo admitās. verba iſtadixit. Nimis honorati ſūt. Amici autēdei fuerūt apoſtoli ⁊ euāgeliſte. de qͦrum numero fuit btūs Lucas euāgeliſta. q̄ omnia q̄ fecerūt ad volūtatēdei fecerūt. Sed videamꝰ qui ſūt amici eius. Certe Salomō dicit Prouer.xxij. Qui diligit cordis mundiciā habebit amicū regē. Valde vtile ē hr̄eamicū regem celeſtē. qui poteſt defēdere homines ⁊ ditare. qꝛ eſt potēset largus. Nec mirum ſi diligit mundos miniſtros: cum legatur ꝙ virgines miniſtrant ei ⁊ ſequūtur eū quocunqꝫ ierit. Homines eciam diligūtmūdos miniſtros. Qui em̄ dn̄o ſuotꝑali miniſtraret cū manu ſordida.nō habe̓t ꝓ bono. ſic nec in celo dn̄sEt qꝛ btūs Lucas fuit mundus miniſter. de quo legit̉ ꝙ nunꝙͣ vxorē habuit. ſine crimme vixit vſqꝫ ad mortem. ideo merito appellat eū amicuꝫxp̄i. In ſacra autem ſcriptura legit̉ꝙ appellati ſūt quatuor amici dei. perquos qͣtuor genera hominūſignificātur. Primus fuit abrahā de qͦ legit̉.Credidit d̓o abrahā. ⁊ reputatū eſtei ad iuſticiā ⁊ amicus dei appellatꝰ ē