Io. baptiſteIn decollatione
eſt reuerſa. Audiens hec herodes herodiadē fratri ſuo abſtulit Iohānesaūt eū de hoc arguebat ꝙ ẜm legemquā acceperat: frīs ſui vxorē ipſo viuente ſibi minime ducere liceret. Vtdens herodes qꝛ iohannes eū ſuꝑ hoctam dure redarguit: eū in carceremmiſit in caſtello macherunta. Et hoceſt qd̓ dicit̉. Miſit herodes rex manꝰ⁊cͣ. Dicebat aūt ioh̓ es. Nō licet tibihabere coniugē frīs tui ipſo viuēteIpſo em̄ mortuo olim licuit. Herodiades aūt īſidiabat̉ iohāni ⁊ volebatoccidere eū; nec poterat. ſed herodesmetuebat ioh̓em. qꝛ ſciebat eū viꝝiuſtū ⁊ ſcm̄ ⁊ libēter eum audiebatEt licet eū timeret. ⁊ libenter eū audiret: tn̄ cōcupīa mala ſubuertit coreius ⁊ conſiliū mijt qūo eū occiderepoſſet. Cogitauerūt aūt cōſiliū ꝙ cōuiuiū faceret cunctis pͥncipibꝰ in dienatalis ſui. ⁊ ibidem filia eius caputiohānis peteret. Vnde ſequit̉. Et cūdies oportunꝰ acceſſiſſet ⁊ dies natalis ſui adueniſſet: herodes natalis ſuicenam ſiue cōuiuiū fecit principibꝰet tribunis ⁊ primis .i. potentioribꝰgalilee. ⁊ intrauit ibi filia ⁊ ludebatTunc herodes iurauitilli. d. Quicqͥdpetieris dabo tibi licet dimidium regin mei. Nō excuſat̓ ab homicidio. Iōenim iurauit vt occaſionē inuenirꝫoccidēdi. Si em̄ patris ⁊ matris interitū poſtulaſſet: nō vtiqꝫ herodes cōſenſiſſet. Sequit̉. Que cū exiſſet: dixit matri ſue. Quid petā. At illa. Eaput iohānis in diſco. Cūqꝫ introiſſꝫ.ſtatim ad regē cum feſtinatiōe acceſſit dicēs. Volo vt ꝓmittas mihi caput iohānis baptiſte in diſco. Et cōtriſtatꝰ eſt rex .i. ſimulabat ſe eſſe cōtriſtatū ꝓpter iuſiurandū. ⁊ ꝓpter ſimul diſcūbentes noluit eam ꝯtriſtare ſed miſſo ſꝑiculatore caput ioh̓ispreſcidit̉. ac puelle datur ⁊ a puellamatri adultere preſentat̉. Verodes
autem ⁊ herodiades impuniti non remanſerūt. Nam ꝓcedente tempore agaio ceſare in exilium relegati vitāmiſerabiliter finierūt. filiam vero viuam terra deglutiuit. Et licet modoagat̉ eiꝰ. decollatio: tamē circa feſtūpaſche facta eſt. Sed qꝛ caput ſuumhac die repertum legit̉. ideo decollatio eius hac die recolit̓. Legit̉ in ſcolaſtica hyſtoria; ꝙ cum iohānes eſſꝫdecollatꝰ in macherūta: herodiadestulit caput eius in iheruſalē ⁊ occulte ſepeliuit iuxta palaciū herodis: timēs ſi cū corꝑe ſepeliret̉; ꝙ ꝓph̓a reſurgeret. Temipore v̓o marciam pͥncipis: vt habet̉ in ſcolaſtica hyſto. qͥcepit regnare āno dn̄i. cccclij. ioh̓escaput ſuū duobꝰ monachis qui venerūt iheroſolimā reuelauit. qui ad palaciū qd̓ fuerat herodis ꝓperātes caput ipſiꝰ inuenerūt ſacris cilicinis inuolutū veſtibꝰ vt eſtimo quibꝰ in deſerto fuerat indutꝰ Qui dū cum p̄di̓cto capite ad ꝓpria remearēt; quidāemiſſene ciuitatis figulus pauptateꝫfugiens: cōmitē ſe eiſdem exhibuit.Cui illi perā cū capite ad portādū cōmiſerūt. Qui admonitus eſt nocte abtō ioh̓e vt fuge̓t cū capite ab ipſisIpſe fugiēs cū ſancto capite: emiſſenā vrbe ē īgreſſus. ibiqꝫ ꝙͣdiu vixitin quodā ſpecū ſcm̄ venerās caputꝓſꝑitatē n̄ modicā aſſecutꝰ ē. Moriens āt illd̓ ſorori ſue ſb̓ fide reuelauit⁊ ẜm eūdē modū ſibiuicē ſucceſſoēsPꝰ. multū v̓o tꝑis ſcō marcello monacho ī eodē ſpecū degēti: btūs ioh̓eſcaput ſuū hoc mō reuelauit. Videbatur em̄ ſibi dormenti ꝙ multe turbepſallētes incederēt ⁊ dicerēt. Ecce ſāctus ioh̓es baptiſta venit. Uenide vidit bt̄m̄ iohannē quē vnꝰ a ſiniſtrisalter a dextris ducebāt: oēſqꝫ ad eūaccedētes; ab eo bn̄dicebant̉ Ad quēcū marcellꝰ acceſſiſſꝫ. eleuās eū ⁊ permētū app̄hēdēs. d̓dit ei oſculū pacis