beate Marie v̓.In aſſumptione
nō habemꝰ. noſipſos ſeducimꝰ. ⁊ veritas in nobis nō eſt. excepta ſola vgine maria. de qͣ ꝓpter honorem dn̄icum de pctīs agit̉; nullam prorſus volo fieri manſionē. Ber. Regma v̓gogēmis ornata. v̓tute ⁊ ſpē ſue ⁊ pulchritudine ſua. celeſtibꝰ cognita agminibꝰ in mētis ⁊ corꝑis decore p̄fulgida. celi ciuiū ī ſe ꝓuocauit aſpectūita vt celeſtē nunciū ad ſe deſuper deduceret ⁊ dei filiū in ſui ꝯcupiſcētia īcarnaret. Eccr qūo ſancti cōmendauerūt mūdiciā hꝰ ciuitatis quā dn̄sinhabitare dignatꝰ ē. Vn̄ Psͣ. Glorioſa dicta ſūt de te ciuitas dei. Ideobn̄ figurata ē per illā ciuitatē quā vidit ioh̓es deſcēdentē de celo. cuiꝰ platee ⁊ muri fuerūt ex auro puriſſimoDe cꝰ claritate ⁊ mūdicia d̓r Apoca.xxi. Ciuitas hec nō eget ſole neqꝫ luna vt luceāt ī ea. nā claritasdei illuminat illā. Scd̓o ſolet ciuitas cōmēdari ex aquaꝝ abudantia. ſic mariacōmēdat̉ ex abūdātia grāꝝ. Vn̄ aitangelꝰ ad eā. Aue grāplena. Lu. i.Ber. Vas liquore plenū ſi cōmoueatur de facili effūdit liquorem ſuū. ſicmaria ſi cōtinue p̄cibꝰ mouet̉. effundit in nos grām ſuam. Vn̄ ipſa ait.Eccī. xxiiij. In me oīs via v̓tutis ⁊veritatis. Et ſequit̉. Tranſite ad meoēs qͥ cōcupiſcitis me ⁊ a gn̓ationibꝫmeis ⁊ a gratijs adimplemini. Dicitoēs nullū excipit qͣntūcunqꝫ pauperēvel infirmū vel pctōrē. Ser. Mariaſinū ſue miſericordie omnibꝰ aperitPropter abūdātiā ergo grāꝝ ſuaꝝcōparat̉ fonti. Iſa. lviij. Erit qͣſi fōsaquaꝝ cuiꝰ non deficiēt aque. Ber.Maria eſt fons īdeficiēs. ſemꝑ ſcaturiēs. ſemꝑ fluēs. ſemꝑ aquas grāꝝoībꝰ p̄bēs. Et iō clamat. Iſa. lv. dicens. Oēs ſitiētes venite ad aquas.bibite cū leticia. Ber. Hec ē em̄ illamat̓ mīe q̄ dixit ad filiū deficiēte vino in nuptijs. Vinū nō habēt. Com
paſſa eſt em̄ eoꝝ verecūdie. ſic miſericordem ⁊ benigniſſimā ſe exhibuitQuid em̄ de fonte pietatis ꝓcede̓t inſi pietas. Nonne qui pomū tenueritmanū ſua. dimidia die. reliqͣ diei ꝑte ſeruabit odorē. Quantū ergo virtus illa viſcera pietatis affecit ī quibus filiꝰ dei nouē menſibꝰ requieuitEt qꝛ ſic plena ē maria aquis miſericordie ⁊ grāꝝ. defacili effūdit grāmſuā ⁊ mīam. qꝛ ꝓ modico ſeruitio ſibi exhibito homini obtinet vitā eternā. ¶ Exemplū. Quidam miles valde diues ad torneamētum vades dūper quadam ciuitatem iret; quandāvirginē pulcherrimā vidit: filiam viri pauꝑis. ⁊ acceſus in eius amoreꝫparentibꝰ eiꝰ decē marcas argēti dedit; vt vna nocte eā ſecum dormirefacerēt. Cūqꝫ nocte lectū eius ītraſſet: q̄ſiuit de noīe eius. Illa aūt flēsrn̄dit. Oaria vocor. Nogo ergo teob honorē marie cuiꝰ noīe vocor. vtmihi parcas. qꝛ ei voui caſtitatē meam. Itatim ille ſurrexit. dicēs. Obhonorē eius tibi parcā. Inſuꝑ vt ei ſuire poſſis monaſterio te tradā. Puxitqꝫ v̓ginē illā ad clauſtrū quoddaꝫpromittēs ꝙ in reditu ſuovellet clauſtro ſatiſfacere. Cūqꝫ ad torneamentū ꝓceſſiſſꝫ; puella illa ꝓ dn̄o ſuo beate marie ſedule ſupplicauit. Cū aūtalij milites de torneamēto redirent:ille occiſus ⁊ in cāpo ſepultꝰ non redijt. Qd̓ vides abbatiſſar ſe eſſe deceptā dixit. Puella autē turbata: beatam v̓ginem mariā intime rogabatvt de ſtatū dn̄i ſui ſibi aliqͥd reuelaret. Cui btā virgo apparēs dixit. Scito ꝙ miles in torneamēto occubuitet ibidem ſepultꝰ eſt. ſed qꝛ me honorauit; ſalutē meruit. Dic ergo abbatiſſe vt cito illuc ꝑgat ⁊ corpꝰ allatūin cimiterio ſepeliat. Que gaudes abbatiſſe retulit. Cūqꝫ nō crede̓t abbatiſſa: puella flēs redijt ad mariā. Cui