Sermo. Cliij.Vm̄ca. xxiij.
qͣ ꝯſuluit vetulas Reqͣ. in ẜ. Gaudiūeſt corā angel̓ dei. Tercio ſolēt aliqͣdeſperare ꝓpt̓ longitudinē pctōruꝫ.ſcꝫ ꝙ minis lōgo tempore iacuerūt īpctīs ꝓpter malam cōſuetudinē. Iſtifigurati ſunt per lazaꝝ qui iacuit inſepulchro fetidꝰ ⁊ lapis erat ſuperpoſitꝰ. Gre. Difficile em̄ ſurgit qui mola male ꝯſuetudinis ꝑmitur. Contrahoc debet homo cogitare miſericordiam dei quā exhibuit latroni in cruceſero penitēti; qui cū fuiſſet pctōr vſqꝫ ad horā mortis ſue dixit tm̄ vnumverbū. Memento mei domine dū veneris in regnū tuū. Statim fuit ſibireſponſū. Hodie mecū eris inꝑadiſo. Augꝰ. Quēcūqꝫ pctōreꝫ nccitascogit ad penitētiam; nec pctī quantitas: nec tēporis breuitas: nec viteenormitas; nec hoe̓ extremitas excludit a venia: ſi ꝑfecta fuerit volūtatisꝑ̄mutatio. Exēplū. Duo milites frēscarnales ī hybernia habuerūt famūlū. Neqͥ. in ẜmo. Stip̄edia pctī morsQuarto ſolēt aliqͣ deſperare ꝓpt̓ frequentē iteratione. ſcꝫ ꝙ frequentercadūt in pctm̄ poſt ꝯfeſſionē ⁊ iteꝝſurgūt ⁊ iteꝝ cadūt. ſic homo incipitdeſperare ⁊ dice̓: quid mihi ꝓdeſt cōfeſſio frequēter cado. Cōtra hoc dꝫhō̄ cogitare mīam dei ſemꝑ eſſe paratam ad accipiendū pm̄am quotiēſcūqꝫ homo cadit. Vnde d̓r Mat̄. xviij.Cū petrꝰ quereret ſi ſepties deberetdimittere fratri ſuo. Reſpondit dominus. Non dico tibi ſepties ſed ſeptuagies ſepties .i. quotiēſcūqꝫ peccauerit totiens dimitte ei. Pro. xxiiij.Septies in die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgetSi cadit qūo iuſtꝰ; ſi iuſtus; qūo cadit; ſed iuſtꝰ vocabulū non amittit ſimox ꝑ pm̄am reſurgit. Exēplū frat̓quidā venit ad abbatē ſiſenniū quifuit ſanctꝰ pater ⁊ dixit ei qͥd faciaꝫpater qꝛ cecidi. At ille reſurge inqͥtet ſic venit multotiēs. Tande dixit.
frequēter cado. Ille rn̄dit; non deſiſtas ſurge̓. Cui frater. Vſqꝫ quo poſſum ſurge̓? At ille. ſicut ſemꝑ cadisſic oportet ſemꝑ ⁊ ſurge; quouſqꝫ: a̓in bono ꝑſeueres aut in malo occumbas; ⁊ in quo fine dep̄henſus fuerisin eo iudicaberis Iſido. in li. ij. de ſūmo bono. Nullus deſperare debet devenia ſi circa finem vite ad penitētiācōuertitur. vnūquēqꝫ em̄deꝰ de ſuofine non de vita p̄terita iudicat. Nogemꝰ dominū noſtꝝ.¶ Dm̄ca .xxiij. Sermo. Clij.Aluatorem expectamꝰ dominum noſtꝝ iheſum xp̄m. Adphil̓. iij. Legit̉ Io. xiiij. ꝙͣ cūdominꝰ aſcendere vellet de hoc mundo ad patrem dixit diſcipulis ſuis.Iteꝝ veniam ad vos ⁊ recipiā vos admeipſū. Iſtud ītelligēdum ē de aduētu domini ī mortē qn̄ venit ⁊ accipitnos de hac vita. Iſtū aduentum oēsexpectamꝰ. beati qͥ bn̄ expectāt. Sciēdum autē ꝙ aduentū domini in mortem debemꝰ expectare tribꝰ modisſcꝫ. vigilādo. operādo. cogitando.Primovigilādo. ⁊ hoc iō qꝛ incertꝰ.Aheſſa. v. Dies dn̄i ſicut fur in nocteita veniet. Fur aūt in nocte venit cūminime ſperat̉. ſic dies mortis Ber.Nihil certiꝰ morte; nihil incertiꝰ horamortis. Seneca. Mors inſidiat̉ in oīloco. tu qͦꝫ ſi ſapiens fueris vbiqꝫ eāexpectabis. Vnde monet dominus.Mat. xxiiij. Vigilate qꝛ neſcitis qͣ hora dn̄s veniet. Iſtud aūt ſcitote qm̄ſi ſciret pr̄familias qͣ hora fur venieꝫ⁊cͣ. Iō ⁊ vos eſtote ꝑati qꝛ qͣ hora noputatis filiꝰ hoīs veniet ſcꝫ mortē mittendo. Glo. vltimā horā dn̄s ignorare voluit ⁊ ſit ſemꝑ ſuſpecta ⁊ ad eāſemꝑ preparemur. Augꝰ. Vigilaredebet omnis xp̄ianꝰ ne eum imparatum inueniat ſue vite vltimꝰ dies.Exemplum ī quodā rege qͣ nunꝙͣ ridere ꝯſueuit ꝓpt̓ ī certituomē mortis