Sermo. Cl.Om̄ca. xxij.

eum letātes ⁊ demones remotos cōfuſos ⁊ flētes. Et reuelatū eſt ei abangelo; ꝙ ille pctōr audito v̓bo dei īeccīa cōtritꝰ eſt ⁊ mūdatꝰ eſt ab oīpeccato. Sap. xvi. Etemm neqꝫ herba malagina ſanauit eos; ſed ſermotuꝰ domine qui ſanat oīa. Tercio ſanatur homo ꝑ humilē orationē. Osͣ.Domine deus meus clamaui ad te ⁊ſanaſti me. Iſtud figuratū eſt in muliere chananea. Oat. xv. que clamabat ad dn̄m dicēs. Miſerere mei filidauid. filia mea male a demonio vexatur. Cui reſpōdit dn̄s Nō eſt bonūſumere panem filioꝝ ⁊ mittere cambus. q. d. tu es canis ⁊ nō es dignavt detur tibi grā mea que ſolet darifilijs dei. At illa humiliās ſe dixit. Eciam dn̄e. nam ⁊ catelli edūt de micis⁊cͣ. qͣſi. d. verum eſt quod tu dicis.Ego nō ſum digna ad ꝑcipiendū tuam grām ita plenarie vt filij dei. facmihi ſaltē vt fit catulis. da mihi micas gratie tue .i. modicum quid; ⁊ reſpexit dn̄s humilitatem oronis ſue ⁊ſanauit filiam eiꝰ. Per mulierē iſtāquā dominꝰ canem appellauit ſignatur pctor caninā ⁊ beſtialē vitaꝫ ducens De qūo Apo. vl. Foris āt caneset venefici .i. pctōres qui ſunt foris .i.extra cōmunionem ſancte eccleſie.Huius filia .i. anima vexatur a demonio; qꝛ quot peccata mortalia perpetrauit; tot demonia habet. ⁊ obſeſſaeſt tot demonijs. vnde maria Magdalena d̓r fuiſſe obſeſſa ſeptē demoībus: qꝛ ſeptē pctīs mortalibꝰ inuolūta fuit. ẜm Criẜ. Sed ſi volumꝰ ſanari in aīa debemꝰ orare cum ezechia.Qui cum vita eſſet negata a deo perꝓphetā. ad parietē conuerſus fleuitamare ⁊ orauit ad dn̄m ⁊ die terciafuit ſanatꝰ ita vt intraret tēplū Nota hyſto. iij. Re. xx. qꝛ Caſſiod̓. dicitſuꝑ Pſal. Oratio abſtrahit cor a terrenis; mūdatavitijs; ſubleuat ad ce

leſtia; ⁊ reddit capacius ⁊ digniꝰ adad accipiēda bona ſpūalia. Exemplūmonialis quedā temptata exiēs ordinē apoſtatauit ſedūcta a iuuene: perꝓceſſum tꝑis cū eam iuuenis deſerētfacta ē publica meretrix: quodā tꝑecogitare cepit de ſtatu ſuo in quo fuea̓t ante illū miſeꝝ ſtatum ī quo tūcfuit. Cunqꝫ cogitaret de diſtricto iudicio dei ꝙ redditurā eſſet rationemde omni tꝑe vite ſue. de omni verbode omni cogitatiōe: de omiſſis ⁊ commiſſis deſperauit dicēs Peccata meaſunt ſuper numeꝝ arene maris: quoergo rationem reddam coram tā diſtricto iudice. Quadam autē die natiuitatis īcidit ſibi ꝙ deus tm̄ hūiliaſſet ſe ꝙ ꝓpter hoīem factꝰ eſt puercepit cogitare intra ſe. O ſi poſſemego miſera nūc corā iſto puero grāꝫinuenire. Et oībꝰ egreſſis poſt miſſāprimā ipſa ſola remāſit āte altare rogās deū cū lacrimis dicēs Dn̄e Iheſuxp̄e qui ꝓpter pctōres factꝰ es hō miſerē mihi peccatrici; ⁊ ecce vox de altari dixit. O filia mea dilecta dimiſſa ſūt tibi oīa pctā tua. vade in paceet ampliꝰ noli peccare. RogemꝰSermo. Cl.Dominica .xxij.Oc oro vt caritas dei magisac magis abnudet in vobisPhil̓. i. Sciēs apl̓s ꝙ ſine caritate nemo p̄t ſaluꝰ fieri. hortat̉ noſad caritatē habēdā. Et qꝛ incertū ēqui habeāt caritatē ⁊ q̄ no. Sciendūeſt ꝙ octo ſūt ſigna caritatis ꝑ queprobari poteſt vtrū homo diligit deum an no. Primū ſignum eſt ꝙ quidiligit deum libēter cogitat de deo.Nam dicitur Mathei. vi. Vbi eſt theſaurus tuus ibi ⁊ cor tuum erit. Naturale em̄ ꝙ quicquid diligit homocorde intēdit; ſic qui diligit deum noalium cogitat ꝙ de deo. Vnde Gre.in omel̓. xv. ſuꝑ illd̓ dn̄e ſi ſuſtuliſti