Om̄ca. xiiijSermo. Cxxxxiij.
de abſentia ſponſi ſui: qꝛ nō dimittiteā diu̓ ſine ꝯſolatione. Augꝰ. Deſide̓mus clamemꝰ. plangamꝰ. amemꝰſi ſpōſa ſumꝰ. ſi ſpōſus abſēs ē ſuſtineamꝰ veīet quē deſideramꝰ. De illoſpōſo loquit̉ Hugo ad aīam ⁊ allicitea ad amorē ſuū dicēs. O aīa ſponſūhēs. pulcherrimꝰ ē. faciē eiꝰ nō vidiſti ille te videt; qꝛ nͥ te vidiſſet nō tedilexiſſꝫ. Noluit adhuc ſeipſū tibi p̄ſentare: ſꝫ munera miſit. Arrā deditpignꝰ amoris. ſignū dilectiōis Ignoras forte qd̓ dederit ſpōſus tuꝰ dicātibi feſpice vniuerſū mūdū ⁊ ꝯſidera ſi aliquid ī eo ſit qd̓ tibi nō ẜuiat.Oīs em̄ naturā ad hūc finē curſū ſuūdirigit ⁊ hꝫ: vt obſequijs tuis famūlet̉. ⁊ vtilitati tue deẜuiat. Hoc celūhec t̓ra. hic aer. hoc mare ⁊ aque cūoībꝰ a deo ꝓductis q̄ ī eis ſūt vniuerſa exple̓ nō ceſſant. vide o aīa mea illud ē donū qd̓ tibi dedit ⁊ tn̄ ipſū n̄agnoſcis. rō tn̄ nō ſinit te dubitarehoc tuū nō eſſe debitū: ſꝫ bn̄ficiū alienū. Et illū certe dilige̓ debes meritoq̄ te tm̄ dilexit: q̄ tibi tāta muneramiſit ⁊ ipſū debes amare. ⁊ ſi tuū illiamorē incōtaminatū ẜuare voluerismaiora pͥoribꝰ ſe datuꝝ ꝓmittit ẜmAug. Qd̓ oculus nō vidit ⁊cͣ. Quonos perducat ⁊c.¶ Dm̄ea .xiiij. Sermo. CxxxiinPiritū ambulate ⁊ deſideriacarnis nō ꝑficietis Bal̓. v.Sicut d̓t Augꝰ. Vita nrā inhil aliud ē ꝙͣ quidā curſus ad mortēqꝛ ſiue volumꝰ ſiue nolumꝰ qͣlibꝫ diedietā ad mortē facimꝰ Iob. ix. Dies/mei velo. ſūt cur. Et apl̓s Heb̓ .xiij.Nō hēmꝰ hic ma. ci. Iō docet nos ⁊monet qūo demꝰ ābulare ī hac vitavt ad vitā et̓nā ꝑ̄uenire poſſimꝰ Etdicit ꝙ nō ẜm carnē vel deſideria carnis ſꝫ ẜm ſpūm ābulare debemꝰ. Sciendū aūt ꝙ hoī volēti bene ābulareſūt multa nccāria. Primū eſt vt eli
gat bonā ſocietatē. ij. Theſſa. iij. Denūciamꝰ vobis frēs ī noīe dn̄i noſtriih̓u xp̄i vt abſtineatis vos ab oī frēambulāte mordinate. ij. Prouer. p.Fili mi ſi te lactauerint pctōres ne acquieſcas illis. pedes em̄ illoꝝ ī malūcurrūt. Ideo d̓t Seneca. Cū illis conuerſare qͥ te meliorē ſunt facturi velquos meliores effice̓ poſſis. Osͣ. Cūſcō ſanctꝰ eris. ⁊ cū ꝑuerſo ꝑuerteris. Eccī. xiij. Qui tāgit picē inqͣnabit̉ ab ea. Societas em̄ mala ꝑiculoſa ē in celo. in mūdo. ⁊ in īferno. Incelo ptꝫ in lucifero. qꝛ oēs ſocij eiusqui adherebāt ei ceciderūt cum eo ⁊eternalit̓ ſunt dānati cū eo. In mundo ptzꝑ chore ⁊ ſocios eiꝰ. Lumerixvi. Legit̉ ꝙ chore oppoſuit ſe moyſi ⁊ aaron ī deſerto ⁊ aſſumpſit ducotos ⁊ quinqͣgnita ſocios ⁊ dathanaabyron. Chore ſtabat cū ſocijs ſuishabēs thuribulū ī manu ſua ⁊ egreſſus ē ignis de thuribulo chore ⁊ deuorauit eū ⁊ oēs ſocios eiꝰ. Dathan ⁊abyron viui abſorpti ſūt de t̓ra. In īferno ptz eciā ꝙ periculoſa ē mala ſocietas; qꝛ in īferno ex ſocietate ⁊ ml̓tiplicatiōe pctōꝝ multiplicātur genera tormētoꝝ. Vn̄ diues exn̄s in īferno dixit ad abrahā. Luc̄. xvi. Rogote vt mittas lazaꝝ in domū patrismei. hēo em̄ qͥnqꝫ frēs vt teſtet̉ illisne ⁊ ipſi veniāt in hūc locū tormētorū. Timuit em̄ ꝙ in aduētu eoꝝ maior fieret ſua pena. Idcirco mala ſocietas ē fugiēda in hac vita ſi ad vitāeternā volumꝰ ambulare. Nā ꝑ malā ſocietatē incurrit aliqn̄ hō in malāmortē. Exēplū Duo ſocij ābulauerūtper villā audientes in taberna iuuenes cantātes ⁊ ſaltātes qui eos imitabāt. Tūc vnꝰ dixit alteri. Philoſophꝰ dicit. nō eſt tranſeūdum ꝑ ſedēgētis inique nō ibo ad eos. ⁊ his dictis receſſit. Aliꝰ autē declinauit adeos. venit autē iudex illiꝰ ville in qͣ