Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. Cxxiij.De eodem

in ſepulchro. Primū eſt gͣue: ſcd̓m gͣuius: terciū eſt grauiſſimū. ꝙͣ gͣuiſſima ſit iſta terciā mors qn̄ homo duxerit in ꝯſuetudinē peccare. ptꝫ ī hocꝙ dn̄s pͥmos duos. ſcꝫ puellā ⁊ adoleſtentē faciliter ſcꝫ ſimplici v̓bo ſuſcitauit; ſed terciū. ſcꝫ Laꝫ aꝝ ſepultuꝫ.cū fletū ⁊ clamore ſuſcitauit. Io. xi.Infremuit ſpū ⁊ turbauit ſeipſumet lacinatus ē ⁊ voce magͣ clamauitLazare veni foras. In hoc on̄t qͥd faciendū ſit eis q̄ in ſepulchro male cōſuetudīs lapide obdurationis ſūt p̄ſſiFremitu em̄ ꝯtritionis lac̓mis cōpunctionis: clamore oronis. ⁊ ꝯfeſſiōis.ſunt ſuſcitādi. Et bn̄ mortui dicunt̉tales qͥ in moͣrli pctō ſunt; qꝛ oꝑa viua facere non pn̄t. Qn̄ em̄ morle peccatū homo cōmittit mortificat oīa bona oꝑa que antea fecerat; ⁊ inſuperoīa q̄ in moͣrli facit mortua ſūt Eccī.xxi. Quaſi romphea bis acuta oīs imquitas. ⁊ d̓r bis acuta qꝛ vtraqꝫ bona mortificat. ſcꝫp̄terita. pn̄tia. ⁊ futurā. Verūtamē ꝑ cōfeſſionē reuiuiſcūt illa bona oꝑa que fecit hō an̄ peccatū: cum adhuc hō fuit in grā. ſed q̄in pctīs facta ſūt nūꝙͣ reuiuiſcūt. v̓.Illa reuiuiſcūt que quondā viua fuerūt. Runꝙͣ viua fiūt: que nunꝙͣ viua fuerūt. Tercia mors eſt mors gratie. ſcꝫ qn̄ homo priuat̉ vita carnaliqn̄ deſinit viue̓ ſcd̓m concupiſcētiascarnis ⁊ incipit viue̓ ſcd̓m ſpūm; qn̄oīa deſideria carnis ſunt extincta ī homine ⁊ deſideria aīe ſūt erecta ad deum. De talibꝰ dicit apl̓s Coloẜ. iij.Mortui eſtis ⁊ vita veſtra abſcondita ē cum xp̄o in deo .i. mortui eſtis aterrenis ⁊ carnalibꝰ deſiderijs tanꝙͣmortui ſeꝑati; ⁊ vita veſtra abſcōdita ē in deo ⁊ hoc cū xp̄o. i. ſicut xp̄s abſcōditꝰ ē ī deo vel ſicut xp̄s mortuꝰfuit carne; ⁊ vixit deitate; ſic nos debemꝰ mori in his q̄ ꝯcupiſcit caro: ſꝫviue̓ debemꝰ in his q̄ad drū pertinet.

pͥ. Pe. ij. Peccata nrā ipſe ꝑtulit incorꝑe ſuo ſuꝑ lignū vt pctīs mortuiiuſte viuamꝰ deo ⁊ ei ſeruiamꝰ Iſtd̓figuratū eſt gen̄. xxij. vbi aries mōrit̉; ⁊ yſaac īmolat̉. Aries em̄ carnēet yſaac ſpūm ſignificat. multi ꝓ ariete yſaac interficiūt dū ꝑ carnis voluptatē ſpūm extinguūt. Hec morspeouenit ex caritate ad deū. Canti.viij. Fortis ē vt mors dilectioyſido.Sicut mors violēter ſeparat aīam acorꝑe: ita dilectio violēter ſeꝑat hominē a mūdo. Quarta mors ē gehēne .i. inferm qua dānati eternalit̓ moriunt̉. ⁊ tn̄ non ꝯſumūtur. Bernar.Quis det eis ſemel mori; ne inet̓numoriātur. Apo. ix. Deſiderabūt moriet mors fugiet ab eis. Et aſſigͣt Auguſtinꝰ cauſā dicēs. Quibꝰ hic in ſeculo vita offert̉ ⁊ nolūt acciꝑe gratiam; in inferno q̄rūt mortē ⁊ nō poterūt inuenire. Gre. Fit miſeris morsſine morte: finis ſine fine: defectꝰ ſinedefectu; qꝛ mors ſemꝑ viuit. ⁊ finisſemꝑ īcipit. ⁊ defectꝰ deficere neſcit.et mors nūqͣ peribit. ⁊ ſic ſemꝑ moriūtur ⁊ nūqͣ ꝯſumūt̉. A qua mortenos eripiat Iheſus xp̄s Marie filiꝰ. De eodē. Sermo. Cxxiij.On p̄t arbor bona fructꝰ malos facere: neqꝫ arbor malafructꝰ bonos facere. Math̓.vij. ⁊ Lu. vi. In verb̓ iſtis duo tāgūtur ſcꝫ bonoꝝ fructuoſitas cū dicit̉.Non p̄t arbor bona fructus malos facere .i. bonus homo non p̄t oꝑa malaface̓; ſed quicqd̓ facit ē meritoriū ſiue comedat. ſiue bibat. ſiue dormiattotū cedit ei ad meritū. Ber. Habecaritatē ⁊ age qͣd vis. Secūdo tāgitur pctōꝝ damnoſitas cū dicit̉. neqꝫarbor mala .i. hō malus p̄t bonos fructus face ꝙͣdii eſt malꝰ. omne bonūqd̓ agit amittit ſcꝫ quantū ad vitaꝫeternā. Sciendū auteꝫ ꝙ peccatū vitare debemꝰ propt̓ multiplex malūq nij