Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De eodemSermo. Cxv.

liberatorē Aoth qui liberauit eos.Iudicū iij. Poſt hec peccauerūt adorātes beal ⁊ tradidit eos in manusmadian ſeptē annis clamauerūt addn̄m ⁊ miſit eis liberatorē Gedeon.Iudicū. vi. Poſtea adorauerūt baalini ⁊ tradidit eos dominꝰ in manꝰphiliſtijm qͣdragīta ānis ⁊ clamauerūt ad dſim ⁊ miſit eis liberatoremSampſon. Iudicū. xiij. Poſt hoc peccauerūt in dn̄o ⁊ tradidit eos ī trāſmigͣtionē babilonis ſeptē ānos ⁊ clamauerūt ad dn̄m ⁊ libea̓uit eos ſubduce Zorobabel. ſicut legit̓ pͥmo Eſdre .ij. Exēplū in filio ꝓdigo qͥ famecogēte reuerſus ē ad patrē. Lu. xv.Tercia vtilitas t̓bulatiōis ē. ꝙ ꝑ tribulationē acqͥrit hp̄ coronā eternā.ſecūda Thimo. ij. Nemo coronabit̉niſi qͥ legittime certauerit ꝯtra r̓bulationes ⁊ tēptatiōes. Ihero. Quisſanctoꝝ ſine t̓bulatiōe coronatꝰ eſt.Iacobi. i. Btūs vir qͥ ſuffert temptationeꝫ quoniā cū probatꝰ fuerit accipiat coronā vite. Exēplū legit̉ in vitaſpatꝝ. ꝙ quidā iuuenis ad quendā heremitā venit. vouit ꝙ oībꝰ diebꝰ vite ſue vellet ſecū ſeruire deo Cūqꝫ ille ſenex qͣdaꝫ vice in die dormiebat illo iuuene vigilāte temptauiteum demon vt ad ſeculū rediret. Ille autem intelligens ſuggeſtionemeſſe dyaboli ei reſtirit. ⁊ temptauiteſt ſecūdo ⁊ tercio. ⁊ ſic vſqꝫ ad ſeptem temptatiōes. Cūqꝫ euigilaſſetſenex vidit in capite iuuenis ſepteꝫcoronas aureas querēs qͥs ſibi dediſſet. Cui cū dixiſſet ſe nullā habere q̄ſiuit ab eo quid ei accidiſſet. Reſpodit; ꝙ ſeptem vicibꝰ temptatꝰ fuiſſꝫgrauiter vt ad ſeculū rediret ⁊ ipſecum magno certamīe reſtitiſſet. Cuiille ꝓpter hoc ſepteꝫ coronas aureasmeruiſti. Ecce vtilitatē tribulatiōisꝙ ꝓpter eā hō̄ meret̉ coronā eternā.Quā nobis p̄ſtare dignet̉ ⁊ c.

De eodem. Sermo. Cxv.Stōte miſericordes ſicut ⁊ pr̄veſter miſericors ē. Lu. vi.In verbis iſtis facit dn̄s duoPrimo hortat̉ nos ad miſericordiamSecūdo dat miſerēdi modū ⁊ formāPrimū ibi. Eſtote miſericordes. Secundū ibi. ſicut ⁊ pater veſter miſericors eſt. Circa primū eſt notādum ꝙnos debemus eſſe miſericordes ꝓptermultas vtilitates miſericordie. Prīaqꝛ miſericordia facit hoīem filiū dei.Ipſe em̄ eſt pater mīaꝝ. ſicut d̓r. ij.Choꝝ i. Et ideo filij eiꝰ debēt eſſe miſericordes. Eccī. iiij. Eſtote pupillismiſericordes ſicut pat̓ ⁊ mat̓ eoꝝ ⁊eritis filij altiſſim. Exēplū de quodāpagano quiꝓpter miſericordiā fcūseſt filiꝰ dei. Cunqꝫ fames maxima eſſet in egipto. quidā gētilis valde pius ⁊ miſericors cōpatiebatur afflictōin pauperū. Cūqꝫ euacuaſſet oīa horrea ſua ⁊ diſtribuiſſet pauperibꝰ. q̄dā honeſtiſſima venit domina baiilās puerum pulcherrimū in brachijsRogauit eum ꝓ elemoſina. Cūqꝫ ille dicet omnia horrea ſua vacua: dixit illa. Obſecro te ꝑ virginē illā queſaluatorē mūdi cōcepit ⁊ peperit ⁊virgo permanſit vt tranſeas ad horrea tua ⁊ videas ſi aliquid ſit in eisCunqꝫ ille miſericordia motus cucurriſſet ad horrea ſua inuenit oma plena. ⁊ reuerſus queſiuit illā domināet uō inuenit. ⁊ reuelatū eſt ei in nocte ab angelo dicēte ſibi: qꝛ ad pauperes fuiſti miſericors. Chriſtꝰ ih̓set maria mat̓ eiꝰ hodie ad domū tuam venerūt ⁊ te ī filiū elegerūt. vade ⁊ fac te baptiſari ⁊ ſaluꝰ eris. ⁊ſic factū ē. Secūda vtilitas ē ꝙ mīaſiue elemoſina delet pctā. Sicut em̄aqua extinguit ignē: ita elemoſinaextinguit pctm̄. Prouer. xiij. kedeptio aīe diuitis viri diuitie fue. qͣſi diperet Homo p̄t per diuitias ſuas am