Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Sermo. Cxiiij.Dominica quarta

puit mediꝰ ⁊ expirauit. Attēdāt igitur penitētes ī hac vita pn̄ti. Terciūeſt ꝯſidra̓tio diuine mīe q̄ ſemꝑ ē pata pctōrē reciꝑe ad pͥmam ⁊ ad miſericordiam. ad No. ij. An ignoras qm̄benignitas deī ad pm̄am te adducittāta ē dei mīa ꝙ pctā nō pn̄t tā multa eſſe. nec tā vilia. nec enormia. qn̄deus ꝑ pͥmam verā dimittit. de multitudine pctōꝝ dicit Ezechie. xviij. Siimpiꝰ egerit pͥmaꝫ de pctis ſuis oībꝰoīm iniqͥtatū ſuaꝝ qͣs oꝑatus ē nō recordabor. Exēplū in maria magdalena cui dimiſſa ſūt pctā multa. Gre.Peccatorē cōuerſū deus nō deſpicitqui pctōres redimē venit. De vilitate pctī. Exēplū de mulie̓ in adulteriodep̄henſa cui dixit dn̄s Nec ego te cōdemnabo vade āpliꝰ noli peccare Io.viij. Itē in dauid qͥ poſt pctm̄ adulterij ꝑ pm̄am mīam dei īuenit ⁊ merūit. ij. Re. xij. Similit̓ ſi iudas penitentiā egiſſet mīam apud drū inueniſſetExēplū habemꝰ in btō Petro q̄ terdn̄m negauit ⁊ tn̄ per pͥmam mīamdei meruit. ⁊ ſicut d̓t Ihero. Plꝰ offendit iudas deū in hoc ꝙ deſpea̓uitꝙ ꝙ ipſū tradidit. de enormitate peccati habemꝰ exēplū. Cū q̄dā mulierin adulterio ſuo eſſꝫ de̓licta: cōſuluitvetulas qūo virū ſuū ꝑ incātatiōesad amorē ſuū retrahe̓t. ⁊ cōſultū eſtei ꝙ accepto corꝑe xp̄i in ore deberꝫeū oſculari. Cunqꝫ illa accepiſſet corpus xp̄i ⁊ in ore ſuo retinuiſſꝫ ⁊ oſculata fuiſſet illū: ipſo nō aduertēte. ille aūt vides ipſam eſſe illā quā odiebat. leuato pugno ꝑcuſſit eam addentes: ꝓpter qd̓ illa irata corpꝰ xp̄iad t̓rā ꝓiecit ⁊ pedibꝰ cōculcauit Etecce vox miſericordie dei audita ē. Ofilia memento quāta ꝓ te paſſus ſū.et noli me rurſū crucifige̓. Age penitentiā de pctō tuo ⁊ ego dimittā tibiquicqͥd peccaſti. Qd̓ illa audiens lac̓mabilit̓ flere cepit ⁊ clamauit. Miſe

tere mei pie ⁊ miſericors deꝰ ẜm tuāmagnā miſericordiā ⁊ occurrētibuspopulis peccatū ſuum cōfeſſa eſt. Etveniēs ſacerdos leuauit corpꝰ dominicū. Ecce ꝙ magna eſt dei mīa. hecmerito deberēt peccatorē ad penitētiam prouocare. Rogemꝰ ⁊c.¶Dominica quarta. Ser. Cxiij.On ſunt cōdigne paſſioneshuiꝰ tēporis ad futurā gloriam que reuelabit̉ in vobis.Noma. viij. In verbis iſtis facit apoſtolus duo. Primo hortat̉ nos ad tribulatiōis perpeſſionē. Secūdo ꝓmittit perpeſſionis retributionē. Primūibi. Non ſūt cōdigne paſſiones huiꝰtēporis. Secūdum ibi. ad futurā gloriā que reuelabit̉ in vobis. Circa pͥmū ſciēdum ꝙ libēter debemꝰ tribulationes ſuſtine. ⁊ hoc ꝓpter earumvtilitates. Oriia eſt ꝙ peccatoremexcecatū in peccatis iliumiāt. ⁊ adſumpſiꝰ cognitionē inducūt. Treno.iij. Ego vir vides paupertatē meamin v̓ga indignationis eiꝰ quaſi dicetCum dn̄s tāgeret virgā indignationis eiꝰ. id eſt tribulationes ⁊ anguſtias. tūc vidi .i. cognoui paupertates meas .i. pauperē ⁊ miſerabilē ſtatum in quo fui ⁊ ꝙͣdiu in pctīs iacuiGrego. Oculos quos culpa clauſeritpena aperit. Hec illuminatio figurata fuit. Thob̓. xi. qui illummatꝰ fuerat fellis amaritudinē. Thobias īterpretatur ductꝰ ad luctū ⁊ ſignificatpctōreꝫ q̄ ad perpetuū luctū ducet̉ ſino fuerit cōuerſus ⁊ illūinatꝰ. h̓ excecatꝰ fuit ſtercore irūdiū ꝑ qd̓ ligficant̉ fetidā ⁊ turpia pctā q̄ excecathoīem ī aīa Sap. ij. Excecauit ei eosmalicia eoꝝ. hic pctōr illūinabituramaritudīe fellis .i. t̓bulatiōibꝰ. īfirmitatibꝰ ⁊ āguſtijs ⁊ caſtigationibꝰExēplū in rege nabuchodonoſor quinō ꝯgnouit ſuꝑ ſe eſſe drū regē: nec