Dn̄ica pͥ. poſt p̄ēthe.Ser. Cviij.
O xp̄iane ſerua aīam tuā: ego ꝓ illamortuus ſum ſi eā amiſeris: ego ꝓ illa mori nō poſſum. Rogemꝰ¶Dominica p̄ma poſt pentheco.Sermo. Cviij.Iligamꝰ deum qm̄ ip̄e priordilexit nos. i. Ioh̓ .iiij. In v̓bis iſtis hortat̉ nos apl̓s addilectionē dei. Garitas em̄ ignis ē ⁊ignis non p̄t meliꝰ accendi ꝙͣ in igne; ideo ꝓponit nobis caritateꝫ xp̄i.vt nos accedamur viceuerſa ad deūdiligendū. Oſtēdit aūt nobis xp̄s ſuam dilectionē multis modis. Primoqꝛ de nihilo nos facere dignatꝰ ē ⁊ad imaginē ſuā reformare. Qūo potuiſſet deꝰ hoīem magis honoraſſe ꝙͣper hoc ꝙ eū ad imaginē ſuaꝫ formauit. Ber. O hō cogita qualē te fecitdn̄s; qꝛ ſcd̓m corpꝰ egregiam formāſcd̓m aīam imagineꝫ creatoris inſignē. Sꝫ tu auare. tu ſuꝑbe. tu luxurioſe: deū qui te genuit de̓liquiſti ⁊ oblitꝰ es creatoris tui ⁊cͣ. Tamen ipſedicit. Reuertē ad me ⁊ ego te ſuſcipiā. Exemplū in filio ꝓdigo. Lu. xvSecūdo on̄dit ſuam caritatē in hocꝙ nob̓ bona diuerſa cōtulit ſcꝫ naturalia ⁊ tꝑalia ⁊ ſpūalia: de bono naturali d̓r Eccī. xvij. Dedit dn̄s hoī cōſilium ad deliberandū ne p̄cipitāteragēt ſicut bruta aīalia. Dedit auresad audiendū quicqͥd ꝓfutuꝝ ſibi eētDedit linguā ad int̓rogandū ſi forſitan ignoraret. Dedit cor ad cogitandū quid vtile qͥd honeſtū; qͥd neceſſariū: quid fugiendū: quid tenēdū. qͥddeteſtandū. ⁊ qͥd ſit diligēdū. Secūdo dedit donū tꝑale. Eccī. xvij. Dedit illi poteſtatē oīm qͥ ſunt ſuper terrā. Iſidorꝰ. Oīa ꝓpter hoīeꝫ fecit deus Damaſcenꝰ: deus creaturas cōdidit vt haberēt qͥbus homini bn̄facerēt; vn̄ admirans Pſal. ait. Dn̄e qͥdeſt hō ꝙ mēmor es eius. Oīa em̄ ſub
ieciſti ſb̓ pedibꝰ eiꝰ ⁊cͣ. Hugo. O hōreſpice vniu̓ſū mūdū ⁊ ꝯſidera ſi aliqͥd ſit qd̓ tibi nō ẜuiat. Oīs naturaoīs creatura ad hūc curſū finem ſuūdirigit vt vtilitati tue. d̓ſeruiat hoccelū; hec terra; hic aer; hec maria q̄ īeis ſūt ſol ⁊ luna; ſtelle ⁊ planēte ōma tibi famulātur. Vide o bpō̄ quātūte amauit q̄ tantū tibi dedit: celumvt miniſtret tibi lumē in die vt vigiles: tenebras ī nocte vt pauſes Egooblectationē tuam ꝑ tēpoꝝ viciſſitudīes tibi pario tꝑe veris ⁊ eſtatis feruorē autum plenitudines ⁊ hyemisalgoreꝫ. Aer dicit. Ego vitalē tibi p̄beo flatū; ⁊ omnē genꝰ auiū ad tuūmitto obſequiū. Aqua d̓t. Ego potūtibi p̄beo. diuerſoꝝ genera piſciumtibi ad tuū eſum miniſtro. Terra d̓tte porto: ego te nutrio. pane conforto. vino letifico; ⁊ oīs generis frcūoblecto; diuerſis aīalibꝰ menſam tuam repleo. Mūdꝰ dicit tibi: vide hōquātum te amauit qͣ me ꝓpter te fecit. ſeruio tibi: qꝛ ꝓpter te factus ſumvt tu ſeruias illi q̄ te fecit ⁊ me: mepropt̓ te: ⁊ te ꝓpter ſe ſi ſentis bn̄ficium redde debitū; accipis benigͣtatēredde caritateꝫ hec tribuit ⁊ exigitdeꝰ. Infernꝰ d̓t tibi; a me glutierisIgnis dicit: a me cōſumeris ſi nō detātis bn̄ficijs gratꝰ eris. Tercio dedit ſpūale donū ſiue eternale ī quoſimilit̓ trāſcendit oēs creaturas terreſtres. Augꝰ d̓t. O aīa miſerabiliscreatura quō te deijcis terrā diligis⁊ meliores; celū contēplaris ⁊ altiores; ſolo creatore tuo inferior. Ideofecit deꝰ hoīem de t̓ra non tn̄ ad terram ſed ꝓpter celū. Quarto on̄dit ſuam caritatē ꝙ ꝓ nob̓ pauꝑ fcūs ē.ij. Coꝝ. iiij. Qui cū diues eſſꝫ ī gl̓apr̄is ꝓ nob̓ fcūs ē egenꝰ De illo reqͥre ī ẜ. de ntītate eꝰ .ſ. Paruulꝰ on̄to on̄dit ſuā caritatē ī hoc ꝙ ꝓ nob̓aīam ſuam poſuit. pͥmi Ioh̓. tercio.