Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De eodemSermo. Cv.

Prigenes dixit oēs pctōres veniā cōſecuturos pꝰ vniuerſale iudiciū trāſactū: licet multa pctā perpetraſſent.Terciū ē finalis impenitētia. ⁊ in hocpeccauit Saul qͥ correptꝰ de mobedientia ꝯtēpſit penite. Licet em̄ dicet.Peccaui; nō tn̄ intēdit: ſꝫ impenitēsfuit vſqꝫ in fine vite ſue. Quartū ēimpugtio gre. ⁊ taliter peccat oēs gͦtiā dei p̄cipiētes ⁊ ab ea recedētes ⁊ea impugnātes. Et de talibus d̓r. ij.pe. ij. Si em̄ refugiētes coinqͥnatōesmūdi ī ꝯgnitiōe dn̄i nr̄i ⁊ ſaluatorisIh̓u xp̄i. his rurſū īplicati ſuperant̉.facta ſūt eis poſteriora pͥoribus pͥoraMelius em̄ erat ill̓ viā iuſticie nō cognoſce̓ ꝙ poſt cognitā retrorſū ꝯuerti ab eo qd̓ traditū ē eis ſcō mādatoHoc mō peccauit uidas q̄ relicto ſeculo ſecutus ē dn̄m. ⁊ poſtmodū ī peccatū eſt lapſus. Sciēdū tn̄ ꝙ qͣntūcūqꝫ hō peccauerit; ſiue in prem: ſiue īfiliū: ſine in ſpūm ſcūm; ſi an morteꝫpenituerit veniā impetrabit. Sꝫ q̄ ꝑfinalē impenitētiā peccauerit in ſpm̄ſcūm; illi nō remittet̓ hic neqꝫ ī futūro ſcl̓o. Nn̄ nota ꝙ nō p̄t ſciri de aliquo vtꝝ in ſpūm ſcūm peccauerit.niſi cū ab hac vitā deceſſerit. nͥ fortealicui ꝑ ſpūm ſcūm mirabilit̓ fueritreuelatum.Itē de eodem.Sermo. Cv.Ilius hoīs hꝫ ptātē in t̓ra dimittendi pctā. Lu. v. Dupliꝙē ptāteꝫ oſtēdit dn̄s in iſtoparalitico. ſcꝫ ꝙ ei pctā dimiſit. ⁊ eūab infirmitate ſanauit. Vn̄ notandūꝙ dn̄s oſtēdit poteſtatē ſuā mūdumingrediēs ⁊in mūdoviuēs; de mūdoexiēs; ⁊ on̄det ad iudiciū veniēs Primō on̄dit potētiā ſuā mūdū ingrediens ī hoc ꝙ ꝯtra curſū nature vginēſine viri conſortio fecūdauit. De hacptāte dixit btā v̓go quādo filiū deiconceperat. Magnificat aīa mea domimū. ⁊ ſeqͥtur. Quia fe. m. ma. qui

po. eſt. Lu. i. q. d. Tam magna quanta mihi facta ſūt nullꝰ potuit faceremihi niſi ops deus q̄ ſuꝑ oīa potēs ē.Glo. Nil meis meritis attribuo ſedmeā magnitudinē ad illū refero quieſſēcialit̓ potēs e. qͥ de pius magnos.de īfirmis fortes face p̄t. Aug. Magtibi fecit v̓go bnd̓cā vt tu creaturaedēs creatorē. famula dn̄m generares. vt ꝑ te deꝰ mūdū redimet. ꝑ temūdū illūinaret ⁊. ꝑ te hoīem ad vita reuocaret. Vere magna dei potētia q̄ ꝑ infirma v̓ginē potēter mūdūde diabolica ptāte liberauit. Hāc poteſtatē ꝓpheta ī perſona generis humam multo tēpore poſtulauerat nōbis mitti dicēs. Excita dn̄e potētiamtuā ⁊ veni vt ſaluos nos facias Hācpotētiā huiꝰ pueri ꝯgnouerūt āgeli.et ideo in ortū ſuo Gloria in excelſisdeo decantabāt. Similit̓ irrōnabiliaaīalia. vt bos ⁊ aſinꝰ flexis genibusante preſepe adorauerūt. uixta illudIſa. i. Cognouit bos poſſeſſorem ſuū.et aſinꝰ preſepe domini ſui Itē vineeengaddi que illa nocte floruerūt. ⁊fructū ꝓtulerūt. Itē magi ⁊ regesqui eius ſtellā vidētes. ⁊ de lōgniqͥspartibꝰ veniētes ipſū tanꝙͣ deū adorauerūt ⁊ tanꝙͣ regi mūera obtulerūt. Poteſtas em̄ huiꝰ pueri oſtenſaeſt in vaticimo ſibille. ſicut atteſtat̉Inno. papa. Octauianꝰ dum vniuerſum mūdū romane ditioni ſubuigaſſet; ī tantū ſenatui placuit: vt eū ꝓdeo colere vellēt. Tunc ille ſibillamꝓphetiſſam aduocans; queſiuit ſi aliquis potētior ⁊ maior eo naſcituruseſſꝫ. Cū aūt dies natītatis adueniſſꝫſcꝫ xp̄i: in media die circulꝰ aureꝰ apparuit circa ſolem; ⁊ ī medio circuliv̓go pulcherrīa pueꝝ geſtās ī greioUūc ſibilla hec vidēs: ceſari ait. Hicpuer maior ⁊ potētior te ē. iō ip̄ꝫ adora Tūc p̄cepit rx ne aliqͥs eūdeū noīaret ⁊ vt nullꝰ adoraret̉: nͥ puer iſte.