De aſcenſioneDomini.
Ipſe em̄ dat abūdant̓: īceſſant̓ ⁊ largit̓. De pͥmo d̓r Iaco. i. Poſtulet hōa dro qͥ dat oībꝰ affluent ⁊ non īproperat ⁊ dabit̉ ei. Bene d̓t affluent̓:plꝰ em̄ dat ꝙͣ pete̓ poſſumꝰ. Ephe. iijPotēs ē oīa face̓ abūdant̓ .i. abūdātiꝰ ꝙͣ petimꝰ. Hoc ptꝫ in filio ꝓdigoLu. xv. Maiora em̄ accepit ꝙͣ petiuitqm̄ petiuit ꝙ face̓t eum ſicut vnū exmercenarijs ſuis; ⁊ plꝰ dedit ei qm̄ īfiliū eū recepit. Et in Zacharia cuiorāti ꝓ ſalute ppl̓i dictū ē ab āgelo.Ne timeas zacharia exaudita ē orōtua. Inſuꝑ elizabeth vxor tua pariet tibi filiū: ꝓ filio nō rogabat: ⁊ tn̄ſibi datꝰ ē. Lu. i. Secūdo dat inceſſanter. Eccī. xvij. Numeꝝ dieꝝ ⁊ tēpꝰdedit illi. Quis dat tibi diē ī quo hodie viuis ⁊ oēs dies quos vixiſti: immo deꝰ. Quot ergo diebꝰ ſiue horisvixeris; tot dona dei recipis. Quiddicā de bonis q̄ ꝑ oēs dies ⁊ horas vite dant̓ ⁊ d̓ tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ Quotidie em̄ dat ꝓ te corpꝰ ſuū offerēdūIo. vi. Dn̄e da nob̓ ſemꝑ panē hūc.O quāta putas dabit in celo qͥ tātadat ī mūdo. Augꝰ. Qui pctōri donauit mortē filij ſui: qͥd ſeruat ſaluaturo ꝑ mortē filij ſui. dominꝰ ergo nōceſſat dare ſi nō ceſſas pete̓ Mat. vijPetite ⁊ dabit̓ vob̓. Itē nō ceſſat dare ſi tu nō ceſſas pete̓. Lu. vi. Date ⁊dabit̉ vob̓. Augꝰ. Erubeſcat hūanapigricia plꝰ vult ille dare ꝙͣ nos acciꝑe. Dedit em̄ nob̓ in p̄ſenti naturāvt eſſemꝰ; aīam vt viueremꝰ: mentē vt ītelligeremꝰ: dabit eciā ī futuro qͥcqͥd deſideramꝰ Ambro. In futuro apparebit donū dei ī remūeratiōecredētiū qd̓ oculꝰ nō vidit; nec aurisaudiuit; nec cor hoīs cogitae̓ poteritQd̓ nob̓ donet qͥ ſine ⁊c.¶ De aſcēſione dn̄ Ser. xci. ipl̓. b arduis .ſ. ad dexterā dei pr̄is ſui cuiCce aſcendit qͣſi aquila ⁊ expādit alas ſuas ſuper boſra.Ihere. xlix. In verb̓ iſtis tan
guntur duo. Primū eſt aſcēſio domini quādo dicit̉. Aſcendit qͣſi aquila.Secundū eſt ſpūs ſancti miſſio cumſubiungit̉. ⁊ expādit alas ſuas ſuperbofra. Bofra eī interp̄tat̓ anguſtiaet ſignat diſcipulos xp̄i qui erant inanguſtia ⁊ turbati de abſentia ipſiꝰ.Super illos expādit alas ſuas quādoſpūm ſanctū eis miſit. Circa pͥmū ſciendū ꝙ chriſtꝰ cōparatur aquile ꝓpter multas ꝓprietates aquile Primaeſt liberalitas Adeo enim liberaliseſt aquila ꝙ ſuū cibum cū omnibusauibꝰ diuidit ⁊ eas paſcit. Sic facitiſta nobilis aquila: id eſt xp̄s qui ſualiberalitate paſcit totum mūdum.Videmꝰ em̄ ꝙ deus omnia ad noſtꝝvictum ⁊ ad noſtrā vtilitatē ⁊ volūtatē creauit. Volucres celi ⁊ piſcesmaris ⁊ beſtias terre diuerſa genea̓fructuū ⁊ ſeminū: qui fructus terreſingulis ānis ꝓcedūt. ⁊ in hoc nō ſufficit ſibi; quin ꝓprium corpꝰ dedit nobis in cibū: ⁊ ſanguinē ſuū in potumVnde accepit paneꝫ. fregit. ⁊ benedixit. ⁊ dedit diſcipulis ſuis: dicēs.Accipite ⁊ comedite hoc ē corpꝰ meum. Similiter ⁊ calicē poſtꝙͣ cenauitdicēs ⁊cͣ. Sicut tunc cibauit eos ſuocorꝑe; ſic adhuc cibat quotidie oēsqui digni ſūt. Secūdo īuenimꝰ in aqͣla ꝙ altiꝰ volat ꝙͣ alie aues. ⁊ altiꝰnidificat. Sic xp̄s hodie altiꝰ volauitin hūanitate ꝙͣ aliqͥs hō̄ vnꝙͣ fecit: qꝛſuꝑ oēs choros angeloꝝ aſcēdit. Deiſto volato d̓r Iob. xxxix. Ad p̄ceptūtuū eleuabit̉ aquila; ⁊ in abditis ⁊arduis ponet nidū ſuū Aqͣla iſta xp̄seſt q̄ ad p̄ceptū patris ſui celeſtis decelo ad t̓rā deſcēdit. Et hodie ſuperoēs choros angeloꝝ reaſcēdit. ⁊ ibipoſuit nidū ſuū ⁊ habitationē ſuā inregͣt coeqͣlis Et qͣre ita alte nidū ſuum poſuit? Terte hoc fecit id̓o: vt nōſtrū pꝰ ſe trahe̓t affectū ⁊ deſideriū