Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De eodemSermo. lxxix.

pennas .i. antiqͣ pctā in ꝯfeſſiōe ⁊ innouū hoīem renouat̉. Quarta ſpēsrenouatiōis ē in ceruo qn̄ ſeneſcit pilis ⁊ cornibꝰ grauat̉ ⁊ oculi caligareincipiunt. Tūc extrahit ẜpentē naribus ſuis a cauerna ⁊ comedit eū. ⁊ex illo veneno īcipit īteriꝰ intume̓ etex eſtū ſitire; ⁊ ex ſiti deſidea̓t fontē.et cū de fonte bibit ſtatī pilos ⁊ cornu̓a ꝓijcit; ⁊ oculi eiꝰ clareſcūt ⁊ ſictotꝰ renouat̉ Hoc mō debet renouari hō pctōr qn̄ pctīs ē gͣuatꝰ. Per pilos ſignificāt̉ pctā cogitationū. Lu.xij. Capilli capitis veſtri nūerati ſūt.Glo. Caput ē intelligētia. capilli cogrtatiōes qͣs dn̄s oēs numerat. Percornua ſignificant̉ pctā oꝑationū ⁊maxime ſuꝑbia. Octōr itaqꝫ grauat̉pctīs cogitationis oꝑationis; ⁊ excrcat̓ ꝑ maliciā ita ꝙ nō ꝯgnoſcit deūcreatoreꝫ ſuū. Sap. ij. Oxcecauit em̄eos malicia eoꝝ. ſi vult renouari debet comedē venenū ſerpentis .i. cogitare penā īſecm̄ quā mernit pctīs ſuis ⁊ poſtea debet deſidea̓re ad deumfontē viuū. ſicut d̓t Psͣ. Quēadmodū deſiderat ceruꝰ ad fōtes aquaꝝ.ita deſiderat aīa mea ad te deꝰ Ser.deꝰ eſt oīa in oībus ſi ſitis fons eſt; ſieſuris cibꝰ eſt. ⁊ quādo guſtauerisde dulcedine huiꝰ fontis. renouarisin hoīe ⁊ ꝓijcis antiquos pilos ⁊ cornua .i. cogitationes malas ⁊ oꝑa quibꝰ grauatus fuiſti ⁊ recipis lumē oculoꝝ incipiens ꝯgnoſcē creatorē tuūſic patꝫ qūo renouari debemꝰ ſi digne volumꝰ xp̄i corpꝰ māducare. Tercio lapis magnꝰ aduolutus fuit adhoſtium monimenti. ꝑ hoc ſignificat̉cuſtodiā corꝑis xp̄i quā recepimus.Prouer. iiij. Omni cuſtodia cuſtodicor tuū: qꝛ ab ipſo vita ⁊ mors procedit. Vita ꝙͣdiū deus eſt in corde; ſedmors quādo ꝑ pctm̄ ſeꝑatur a cordeAugꝰ. Sicut vita corꝑis eſt aīa. itavita aīe eſt deꝰ. ⁊ ſicut morit̉ corpꝰ

quando ſeꝑatur ab eo aīa; ita morit̓aīa quādo ſeꝑatur ab ea deꝰ; ⁊ hocſit ꝑ peccatū. Iſa. lix. Octā veſtra diuiſerūt .i. ſeꝑatione fecerūt inter voset drum veſtꝝ. ⁊ ita mortui eſtis inaīa veſtra .i. Regn̄. xxvi. Filij mortiseſtis: qꝛ non cuſtodiſtis dominū veſtrū regem Cuſtodiamꝰ ergo diligēter regē noſtꝝ quem in hoſpicio cordis noſtri recepimꝰ vt nobiſcum maneat ⁊ nō moriamur: ſed eternaliterviuamꝰ: qd̓ nob̓ preſtare dignet̉. dominica pͥma poſt paſcha.Sermo. lxxix.One qd̓ narū ē ex d̓o vincitnūdū. pͥ. Io. v. q. d. Oīs hp̄qui ex deo ē ⁊ filiꝰ dei eſſe voluerit: debet pugre cōtra mundū ⁊vincere eū: qꝛ q̄ diligit mūdū noptdiligere deū. Iaco. iiij. Neſcitis qm̄amicicia huiꝰ mundi mimica eſt deo.Qui ergo amicꝰ voluerit eſſe huiusmūdi mimicꝰ dei cōſtituitur. i. Io. ij.Nolite dilige̓ mundū neqꝫ ea que inmūdo ſūt Si quis dilexerit mūdumnō eſt caritas dei in illo. Sciendū ꝙtria ſūt quibꝰ impugnat nos mūdusſcꝫ. luxuria. auaricia. ⁊ ſuꝑbia. vn̄. i.Io. ij. Omne qd̓ natū eſt in mundo.vel eſt cōcupiſcētia carnis .i. luxuriaaut cōcupiſcentia oculoꝝ .i. auariciaaut ſuꝑbia vita. Contra cōcupiſcentiā carnis pugnae debemꝰ ꝑ caſtigationē ⁊ abſtinētiā: qꝛ caro ꝯcupiſcitaduerſus ſpūm .i. cōtra ſalutem aīeſicut dicit Apoſto. Gala. v. ⁊ id̓o nōdebemꝰ eas ſeq̄. Eccī. xviij. Poſt cōcupiſcentias tuas ne eas: ⁊ a volūtate tua auerte̓. Caro em̄ vult ſuauitet delicate viue̓. bene cōmede̓. ⁊ bn̄bibe̓; ſed non ē ei ꝯſentiendū. ſed caſtigāda eſt. ſicut dicit apl̓s Caſtigocorpꝰ meum ⁊ in ſeruitutem redigoGala. v. Qui xp̄i ſunt carnem ſuamcrucifixerūt a vicijs ⁊ cōcupiſcētijs.Exemplū. quidam iuuenes miſerūt