Ser. xliijDe eodem

ſimi .i. viles ⁊ abiecti in ſceleribꝰ aliqͣndo ꝑueniēt meritis in pͥncipio iuſtiores Criẜ. Iō pͥmos eē nouiſſimosfuturos nouiſſimos pͥmos dicit. nonvt nouiſſimi digniores ſunt pͥmis. ſꝫvt cōſeq̄nter ⁊ nulla int̓ſit drā vl̓ tēporis cā. ꝙ āt dicit multi ſūt vocati.pauci v̓o electi Nō ad ſuꝑiores pertinet. ſꝫ ad gētes. qm̄ in ipſis gētibusvocati ſūt multi. pauci eligēdi. ml̓tieī ad fideꝫ veniūt. ad celeſte em̄ gaudium pauci ꝑducunt̉ Pleriqꝫ eī deūvocibꝰ ꝯſequunt̉. moribus āt fugiūtDe eodē ſer. ij. Sermo. xliijVid hic ſtatis tota die ocioſi Mat̓ .xx. In his v̓bis rep̄hendit dn̄s pigros ⁊ ocioſoſqui nec deo. nec ꝓximis. nec ſibijpẜvtiles ſūt. Sciendū autē ꝙ pigritia⁊ ociū vitāda ſūt ꝓpter multa. Primo qꝛ ſacra ſcpͥtura taleſ rep̄henditProuer. vi. Vade ad formicam o piger ⁊ ꝯſidera vias eius ⁊ diſce ſapiētiaꝫ q̄ tamē nō hꝫ duce cuiꝰ exemplūſeqͣtur. nec p̄ceptorē cꝰ verbo ad hocdoceat̉ Nec pͥncipeꝫ a quo puniat̉ ꝓpter negligentiā. q̄ omnia hō hꝫ In eſtate ſibi cibū ꝯgregat vt comedat īhyeme Gloſa. ſi tā puſillū aīmal pͥncipe cares rōnis expers; nec ducē habēs ad poſteruꝫ ſe ꝓuidit. multoniagis tū hp̄ ad imaginē dei ꝯditꝰ ad videndū gl̓aꝫ eꝰ vocatꝰ xp̄m ꝯductorehn̄s ⁊ duce. debes in p̄ſenti vita fructus bonoꝝ oꝑm ꝯgregare quibꝰ viuas in et̓no tꝑe Eccī. xiiij. Ante obitū oꝑare iuſticiā. qꝛ nō eſt apud īfeeos inuenire cibū Accī. ix. Qd̓cunqꝫp̄t facere manꝰ tua inſtant̓ oꝑare.qꝛ nec opꝰ nec ratio. nec ſcīa. nec ſapientia erit apud inferos. ſꝫ mercesoperis. nec ratio qꝛ n̄ proſūt ibi ariſtotelis argumēta. nec artiū arguitienec ſapīa. nec ſciētie ſunt ibi ad excuſandū ſiue excuſationē Secūdo debemus vitare ociū qꝛ deo multū diſpli

cet Vn̄ mat̓ .xxv. Inutileꝫ ẜuum ꝓnce in tenebras exteriores ibi erit fletus ⁊ ſtridor dentiū Mat̓. vij. Omīsarbor q̄ nō facit fructū bonū excidet̉.⁊ in igne mittetur Exemplū de ficulnea infructuoſa Luce. xxi. Dixit dn̄ſturbe ſil̓itudinē hanc Arborē fici habebat qͥdam plantata in vniea ſua.⁊ venit qͣrens fructu in ea ⁊ nō muenit dixit autē ad cultorē vnite Eccetres ām ſūt ex quovem qͣrens fructūin ficulnea hac ⁊ nō mueni. ſuccide ergo illaꝫ vt qͥd eciā terrā occupat. Atille reſpōdit domine dimitte illameciā hoc āno vſqꝫ fodiā circa illam ⁊mittā ſtercora ⁊ ſi fecerit fructū nonſuccidet̉. ſinautē ſuccidā illaꝫ Hō iſtechriſtꝰ eſt q̄ hꝫ vineā .i. ecc̄īam ī quahabꝫ plantatā ficulneā id ē chriſtianuꝫ. a quo qͣrit fructū .i. bona operaqui ſi nō fecerit fructū boni operis iubet eū ſuccidi id ē ꝯmittit prelato l̓p̄dicatori ꝙ ānunciet ſibi ꝙ ē ſuccidedus ⁊ in ignē eternuꝫ mittendus ſinō fecerit fructū. qꝛ terrā fructuoſāoccupare nō debꝫ Ocioſus eī nō ē dignus vt vadat ſuꝑ terrā qꝛ hō naſcitur ad laborē Cōquerit̉ aūt ꝙ in tribus ānis nō fecerat fructū. qꝛ quidāſunt. qͥ nec in puericia. nec in iuuētute. nec in virili etate oꝑa bo facerevolūt Et illi inutiliter occupat terrāquos dn̄s merito ſtatim tāꝙͣ infructuoſas arbores ſuccideret niſi eſſꝫ ſuamaxima mīa Tren̄. iij. Miſericordiadomini eſt ꝙ nō ſumꝰ cōſumpti. qꝛnō defecerūt miſerationes eꝰ Et niſiinteruenirēt bonoꝝ hominiū p̄ces ꝓpter quas dominus ſepius ꝑcit pctōribus. ſicut pꝫ ī ſechor cui pepercit dominus ꝙͣdiu erat ibi loth Geneſis.xix. Et hoc eſt quod d̓r. ꝙ cultor vinee reſpōdit. domine dimitte eā etiaꝫ hoc anno donec fodiā circa illaꝫ ⁊mittam ſtercora. Per foſſionem poteſt aſſignari mors quā p̄dicator nū