Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

On̄ica pꝰ octauas epipha.per. xxi

vbi ē querēdus. Tria aūt genera homiinū non īueniūt eū: ſcꝫ ſuꝑbi auariet luxurioſi. Vn̄ d̓r Iob. xxviij. vbi īuenit̓ ſapiētia ſcꝫ increata: ⁊ vbi locꝰ intelligētie eiꝰ. Mare dicit nō eſtin me. Abiſſus loqͥtur u̓o eſt mecumnō inuenit̉ in terra ſuauit̓ viuētiumſapiētia ſcꝫ increata .i. deꝰ nō inuenit̓in mari. Mare facilit̓ tumet ⁊ aſcendit ⁊ ſignificat ſuꝑbos q̄ ſe extollūt īcordibꝰ in illis non inuenit̉ dn̄s qꝛ cūtalibꝰ libēter hoſpitat̓ diabolꝰ. Perabyſſum ſignificat̉ auaricia q̄ eſt ſinebaſe; id ē fundamēto. qꝛ nō implebitur pecunia; ⁊ in talibꝰ non inuenit̉dn̄s. Nec eciā inuenit̉ ī terra ſuauit̓viuentiū .i. in cordibꝰ luxurioſoꝝ; q̄vuiūt ſcd̓m cordis ſui deſideria. vnded̓r Cātico. iij. In lectulo meo queſiuiquē diligit aīa .i. deū que merito diligere deberē. ⁊ nō inueni ſcꝫ i lectovoluptatis. Sꝫ inuenit̓ in p̄ſepio pannis vilibꝰ inuolutꝰ. Lu. ij. Inuenietis infantē panis ⁊c. In quo notat̉hūilitas qꝛ in cordibꝰ humiliū inuenitur dn̄s. Inuenit̓ eciā in tēplo. nammater eiꝰ Maria ⁊ Ioſeph īuenerūteū in tēplo. Per templū qd̓ domusorationis d̓r ſignificat̉ ꝙ deꝰ inuenit̉in deuotione orationis ꝑ internā dulcedine. Vn̄ Hugo in ꝑſona aīe quideſt illud dulce qd̓ in recordationd d̓ialiqn̄ me tāgere ſolet. Et tā vehemēter; tamqꝫ ſuauiter afficere ſolet; vtiam tota a me ipſa aliener ⁊ neſcioqūo abſtrahi īcipiā: ſubito em̄ innouor ⁊ bn̄ mihi eſſe incipit vltra ꝙͣ dicere ſufficiā. Nunqͥd ille eſt dilectusmeꝰ queſo: dic mihi vt ſi denuo venerit obſecrem eū ne r̄̓cedat ſed ſemꝑmecū ꝑmaneat? Et rn̄det Hugo. Vere ē dilectꝰ tuus; q̄ viſitauit te venitno vt totū ſe infundat:; ſed vt guſtādū ſe p̄beat. ⁊ vt ad affectuꝫ trahatet in futuro ſe tibi in perpetuo dabitpoſſidendum.

Dominica poſt octauas epipanie.Sermo. xxi.Antate domino: id eſt canticis laudate dominum; quiamia̓bilia fecit; annūciate hocin vniuerſa terra. Iſa. xij. Verba ꝓpoſita ſūt ſcripta in epiſtola hodierna in quibꝰ facit propheta duo. Ptimo hortatur nos ad laudandum deūpropter mirabilia que ꝓpter noſtrāſalutem operatꝰ eſt dicens Cantatedomino; quia mirabilia fecit. Secundo hortatur nos ad predicāduꝫ ſiueannūciandum populis mia̓bilia eiusvnde ſubdit annūciate hoc. Quapropter ad laudem ⁊ honorem deit intēdo vobis aliqua de mirabilibꝰ eiuspredicare; ſed prius auxilium eiꝰ imploremꝰ ⁊cͣ. Sciendum mia̓bilia deinobis exhibita ſunt infinita; inter q̄ſunt duo que ſuper omnia ſūt mia̓biliſſima. Primiū eſt dei incarnatio. Secundum eſt corporis eiꝰ conſecratioGirca primum nota; ꝙ incarnatio d̓ifuit mirabilis ꝓpter duo. Primo qꝛmirabilibꝰ ſignis cum fieret fuit manifeſtata. Circa primū nota ꝙ incarnatio chriſti fuit mirabilibus ſignislōgo tempore ante prefigurata. Primo per virgā que floruit ſub AaronSecūdo per vellus quod inaduit ſubGedeon. Tercio per portam quā vidit Gzechiel. Quarto ꝑ montē quēexpoſuit Daniel. De prima ſcꝫ virgaAaron legitur Numeri. xvi. vbi dicitur ꝙ Ghore datan Abyron contēderūt pro epiſcopatu ꝯtra Aaron idcirco cū ducētis quinquagn̄ta cōplicibꝰ ſuis perierūt; ⁊ terra aperta eſtſub pedibꝰ datan ⁊ Abyron ⁊ deglutiuit eos: tūc iratus populus voluitMoyſen ⁊ Aarō lapidae̓; veīt ignisde celo ⁊ cōbuſſit de populo ſuo quatuordēcim milia; ſed Aaron arripiēs