Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

dat elemoſinā pauꝑcule mulieri ītētione trahēdi eā ad pctm̄ luxurie. Vide ergo ne lumē qd̓ in te eſt tenebreſint. Ly. i. diligēter attēde ne intētiotua q̄ lumen aīe eſt ſit ꝑuerſa; qꝛ ꝑhoc corrūperent̉ oīa bona oꝑa. Si ergo corpꝰ tuū lucidū fuerit nō hn̄s aliꝙ partē tenebraꝝ Ly. tum ex bonitate intētionis. tum ex bonitate oꝑiserit lucidū totū. Quia oīa cadēt advite eterne meritum. ⁊ ſicut lucernafulgoris illūinabit te. Ly. in pn̄ti pergrām. ⁊ in futuro ꝑ gl̓am Aliud euāgeliū de ꝯfeſſoribꝰ ſcd̓mLucam. xix.N illo tempore. Dixit iheſus diſcipul̓ſuis ꝑabolam hāc. Homo quidā nobilis abijt in regionē lōgnniquā acciꝑeſibi regnū ⁊ reuerti. Vocatis autē decē ſeruis ſuis dedit illis decē mnas Etait ad illos Legociamini dū vemio Ciues autē eius oderāt illū. ⁊ miſeruntlegationē poſt illū dicētes. Nolumꝰhūc regnare ſuꝑ nos Et factū eſt vtrediret accepto regno. Et iuſſit vocari ſeruos ſuos. ⁊ quibꝰ dedit pecumam vt ſciret ꝙͣtū quis negociatꝰ eſſꝫVenit aūt pͥmꝰ dicēs. domine mnatua decē mnas acqͥſiuit. ⁊ ait illi. Euge ſerue bone. qꝛ in modico fuiſti fid̓lis. eris poteſtatē hn̄s ſuꝑ decē ciuitates Et alter veīt dicēs. Dn̄e mna tuafecit q̄ͥnqꝫ mnas. ⁊ huic ait. tu eſtoſuꝑ quinqꝫ ciuitates. Et alter venitdicēs. Domine mna tua quā habuirepoſitā in ſudario. Timui em̄ te. qꝛhomo auſterꝰ es. tollis qd̓ uō poſuiſti. ⁊ mētis qd̓ nō ſeminaſti. Dicit eiDe ore tuo te iudico ẜue nequā bciebas qꝛ ego homo auſterꝰ ſū tollēs qd̓nō poſui ⁊ mētēs qd̓ nō ſeminaui. Etquare nō dediſti pecuniā meā ad mēſam. Et ego veniēs cum vſuris vtiqꝫexegiſſem illā Et aſtātibꝰ dixit auferte ab illo mnam. ⁊ date illi qui decēmiiras habꝫ. ⁊ dixerūt illi Domine decē mnas habꝫ Dico autē vobis Quiaomni habēti dabit̉ ⁊ abūdabit. ab eoautē qui nō habꝫ; ⁊ qd̓ habet auferetur ab eo.Poſtilla.Omo quidā nobilis abijt in reIgionē ⁊cͣ. Lu. xix. Ante miciū illiꝰ euāgelij ſcribit ſāctꝰ Lucas in eodem ca. ꝙ xp̄s dixit venit filiꝰ hoīs q̄rere ⁊ ſaluū facere qd̓ ꝑierat. Tuncpoſtmodū ſequit̉ euāgeliū hodiernūHomo quidā nobilis Ly. i. ih̓s xp̄shomo natꝰ ẜm carnē de ſemīe dauidregis. abijt in regionē lōginquam.Ly .i. ad celū empireū ꝑ ſuam aſcēſionē. acciꝑe ſibi regnū. ſuꝑ ordīes āgeloꝝ. ⁊ reuerti. ſcꝫ i fine mūdi ad iudiciū. Tunc enim oībꝰ manifeſtabit̉regnū ipſiꝰ. vocatis autem decē ẜuisſuis .i. fidelibꝰ vniuerſis. dedit ill̓ decem mnas Ly. i. vniuerſoꝝ donoꝝ ſuoruꝫ diuerſimode tn̄. Quia dedit vnicuiqꝫ plꝰ vel minꝰ ẜm ꝓpriam v̓tutēEt ait ad illos negociamini dū veīoLyra. quia tempꝰ meriti currit vſqꝫindiem iudicij in quo tempore deusdat dona ſua ad hoc quod multiplicētur per fructus bonorum operum. Ciues autem eius oderant illum. LyraCiues illi ſūt iud̓i qui pro maiori parte in odium chriſti ſunt firmati. etmiſerūt legationem poſt illum dicentes. Nolumꝰ hūc regnare ſuper nosLy. quia poſt aſcenſionem chriſti adcelos. iudei conati ſunt deſtruere fidem catholicam. in qua incepit regnum chriſti. quod complebit̓ ⁊ manifeſtabitur in fine mundi. ⁊ factumeſt vt rediret. ſcilicet ad genea̓le iudicium. iuſſit vocari ſeruos ſuos quibus dedit pecuniam vt ſciret quautum quiſqꝫ eſſet negociatꝰ. Li. quiaoportebit omnes apparere ante iudicem ad reddēdū de omnibꝰ acceptisab eo racionem. Ro .xiiij. venit autēv iij