Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

Dominica decīaꝙ pro oībꝰ his ducet te deꝰ ad iudicium. Nā bona tꝑalia ſūt diuitie ⁊ honores ⁊ dignitates ꝓ qͥbꝰ reddēda ēratio. Bona naturalia ſūt ſanitas.fortitudo. pulchritudo. ſcīa. eloquētia. ſapiētia. vox cantādi ⁊ alie gͣtie⁊ ſb̓tilitates q̄ ad laude dei ⁊ ad iuuamen ꝓximi debēt expendi. Qui autēhec neglexerit; cōtinget illi ſicut ſeruo nequā qui abſcondit pecuniā dn̄iſui. Mat. xxv. vbi d̓r de ſeruis qͥbusdn̄s talēta cōmiſit vt lucrarētur. ⁊reuerſo dn̄o rationem exegit ab eisvt habet̉ in euāgelio; qd̓ exponens.Gre. ait. Quis itaqꝫ hō iſte eſt. niſinoſter redeptor iheſus xp̄s Rogemꝰ Dominica decina. Ser. Cxxvi.Emo p̄t dicere dn̄s iheſus inſi in ſpū ſcō. p. Chorm. xij Multi ſūt hoīes qui dicūt ꝙſint ſerui iheſu xp̄i ſed nō ſunt. quiadn̄s nō reputat eos ſuos. On̄dit aūtapl̓s in v̓bis ꝓpoſitis qͣ ſunt illi q̄ poſſint dicē ꝙ ſint ſerui ih̓u xp̄i. ⁊ d̓t ꝙnullus pōt dicere ih̓m xp̄m eſſe dn̄mſuū ⁊ ſe ſeruū eius. niſi ſit ī caritateVn̄ dicit Glo. Nemo pōt dicere ih̓seſt dn̄s meꝰ ⁊ ego ſū ſeruus eiꝰ. niſiin ſpū ſcō. ⁊ niſi ſit in caritate qd̓ ēmaius donū ſpūs ſcī. Sciendū aūt ꝙmulta ſūt q̄ faciunt hoīem ſeruū ih̓uxp̄i. Priiū ē obediētia que ſuꝑ oīadeo placet. i. Re. xv. Melior ē obedientia ꝙ victima. Videmꝰ ꝙ terremprincipes nolūt habere ſeruos mobediētes; multomagīs rex celeſtis cuiobediūt oēs creature. Actu. v. Magis oꝫ obedire deo ꝙ hoībꝰ. Hec ātobediētia debet ꝓcede ex caritate.Iohan. xiiij. Si diligitis me mādatamea ſeruate. ſcꝫ ex caritatē ⁊ dilectione. nō ex timore ſeruili ſiue coacti.Coacta em̄ ſeruitia non placet deo.Quidā em̄ obediunt deo. ⁊ faciuntbona oꝑa. qꝛ timēt penā infern. alijSermo Cxxvi.plagā in corꝑe vel in rebꝰ vel īfamationibꝰ. ⁊ ideo fugiunt pctā ex timore magis ꝙ ex caritate. ſi em̄ ſcirentnō eſſe infernū. ⁊ ſi poſſent abſqꝫ periculo corꝑis facere multa mala comitterēt; que nō audet modo facereIſti obediūt d̓o tanꝙͣ aſinꝰ dn̄o ſuoAſinus nihil oꝑatur niſi flagellet̉. ſicet illi nolūt obedire deo. niſi flagellant̉ a deo ꝑ infirmitates vel tribulationes tūc incipiunt inuocare deū. ſicut figuratū eſt. ij. Re. xiiij. in ioabqui noluit venire ad abſolonem. ⁊obedire ei. niſi pͥus ſuccederet ſegetes eiꝰ. tūc obediuit ⁊ qͣſi coactꝰ veint̓. Exemplū in paulo qui ſtatim ſeobedire ꝓmiſit; qn̄ a dn̄o flagellatꝰfuit dices. Domine qͥd me vis facē.Sed nūc tales cū paulo ſi in obediētia perſeuerarēt meliꝰ haberēt. Sedplures ſunt qͥ quādo infirmant̉ obedire ⁊ meliorare ſe ꝓmittūt. ſed qn̄cōualuerūt manet ſicut prius. vndeverſus Demō languebat bonꝰ monachus eſſe volebat. Sed dum ꝯualuitmāſit vt ate fuit. Uales ſūt ſimilespharaōni qͥ quotiēs flagellabatur adn̄o totiēs promiſit ſe obedire deo.Sed ceſſante plaga. obedire recuſabat. ⁊ ſic decē vicibꝰ plagatꝰ obedire noluit. ⁊ id̓o eū in mari rubro cūoībus ſuis ſubmerſit. Exo. xiiij. Siceciā timēdum ē de illis qui ī infirmitate vel neceſſitate deo ⁊ ſanctis promittūt ⁊ nō reddūt cum euadūt. Exemplū. Grito quidā noīe debebatquādam vaccā cum vitulo ad foruꝫducere. ⁊ cū eſſet in mari ⁊ tēpeſtasmaxima eſſet vouit bt̄o michaeli vitulū offerēdū ſi euade̓t. ſꝫ cū euaſiſſꝫdixit. Michael cū eſſem ī mari ꝓmiſitibi vitulū. ſꝫ qꝛ mō ſū ī t̓ra ⁊ ſecurꝰnihil tibi dabo. ⁊ ſubito veīt fluxusmaris ⁊ inuoluit eū cū vac̓ca ⁊ vitulo ⁊ ſb̓merſus ē. Id̓o d̓t Pſal. Vouete ⁊ reddite d̓o veſtro. Quidam v̓o