Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

Dominica nonain vinea Io. xv. Ego ſū vitis vera ⁊vos palmites: qͣ manet in me ⁊ egoin eo: hic fert fructū multū. Quicūqꝫ hāc vitem .i. xp̄m in ſua vnnea nōhabuerit; non p̄t ferre fructū. Vndeſeqͥtur; qꝛ ſine me nihil poteſtis facēſupple qd̓ meritoriū eſt ⁊ ſicut vineaqn̄ vitis floret non pn̄t in ea eſſe ſerpentes ⁊ vernes. ſic in aīa ꝙͣdui floret iſta vitis .i. xp̄s; ſerp̄ētes .i. demones in ea mane non pn̄t. Dicit̉ enimCātico. ij. Vinee florētes odorē dederūt. Gene. xl. Videbā corā me vitēin qua erāt tres ꝓpagines paulatimcreſcere gēmas ⁊ poſt flores ⁊ vuasmatureſcē. Tales vuas exp̄ſſi in caliceꝫ. ⁊ poculū dedi pharaoni. Scd̓mGriẜ. flores predunt gēmas ⁊ ſequūtur tandē vue. ſic bone volūtates debonis cogitationibꝰ: poſtea ſequuntur vue. id ē bone oꝑationes. Eccī.xxiiij. Flores mei fructꝰ honoris ⁊ honeſtatis; ſicut d̓r in psͣ. Extermīauitea aper de ſilius ⁊ ſingularis fera depaſtus ē eam. Aper ē aīal luxueioſūqui exterminauit vineā. id eſt aīamId̓o ſeqͥtur de ieſabel; id ē luxuria; q̄mutat vineā in ortū oleꝝ ⁊ incipiūtin ea habitare vernes. id eſt demones ⁊ expellit̓ deꝰ. De immūdicia hꝰpeccati ponit̉ exemplū in vitaſpatꝝꝙ qͥdā heremita exiſtēs adoleſcensambulabat ꝑ heremū; ⁊ vener̄t duoangeli in ſpēcie hominū ⁊ ābulabātcū eo; ⁊ inuenerūt cadauer hoīs mortui fetidū. Heremita nō valēs ſentire odorē. obſtruxit naſum. ⁊ illi no.deinde occurrit qͥdā adoleſcēs. tuncangeli obſtruxerūt nares ſuas. Cunqꝫ heremita queret cauſā illiꝰ. dixerunt angeli: tū cū ſis caro ſentis fetorē carnis. nos cū ſumꝰ ſpūs ſentimꝰfetorē aīe. Adoleſcēs ille luxurioſuseſt. ⁊ plus fetet in cōſpcū dei ⁊ angeloꝝ ꝙ aliqd̓ cadauer in ꝯſpcū hoīmet idro illud viciū maxime ē fugēdūSermo. Txxiiij.Secūdo luxuria fugēda eſt qꝛ per eādn̄s maxime ad iracudia prouocat̉.ſicut ptꝫ Lumeri xxv: vbi d̓r ꝙ cumrex balaath nō poſſet expugnare filios iſrl̓ qꝛ dn̄s erat cū eis nec potuiteos maledice̓ balaā. Uūc ꝓpheta balaam dedit ꝯſiliū balaath regi ꝙ mitteret muliēs ⁊ vgines ſpecioſas cuꝫvenalibꝰ ſuis ad tentoria filioꝝ iſrl̓:vt ille allicerēt ad ſe iuuenes ⁊ facerēt eos ſecū peccare ⁊ tūc deus eoꝝdeſerēt eos; ⁊ tūc poſſet eos expugnare. ⁊ ſic factū eſt. miſſe ſūt v̓gīespulcherrīe pͥncipis ⁊ peccauerunt cūeis filij iſrl̓. Iratus itaqꝫ dn̄s p̄cepitMoyſi vt ſuſpendēt oēs pͥncipes populi in patibul̓. qꝛ permiſerūt peccare filios iſrl̓ cū illis. Aambri autemprinceps vnꝰ duxea̓t Cophm filiamcuiuiſdā gētilis ⁊ coram omni turbafaſſus ē eam hr̄e ⁊ intrauit tabernaculū ſuū cum illa. ⁊ corā omni multitudine peccās cum illa. Et ſurgēs.Ohineēs arrepto gladio ītrauit pꝰeos ⁊ īterfecit ābos ⁊ plaga ceſſauitquā immiſerat dn̄s in ppl̓m. Et fuer̄tocciſi vignitiqͣtuor milia hoīm. Ecceptꝫ qūo dn̄s per hoc viciū ad iracūdiam ꝓuocat̉ immo fere totū genꝰ humanū deleuerat ꝑ diluuiū ꝓpter luxuriā. Gen̄. vij. Ideo monet nos apoſtolus Ephe. v. d. Fornicatio autē ⁊inimūdicia nō inueniet̓ in vob̓. Tercio fugēda ē luxuria. qꝛ hoīes ſpecialiter excecat. Vn̄ grego. De luxuriacarnis generat̉ cecitas mētis. Adeoexcecat hoīem ꝙ non ꝯgnoſcit creatorē ſuū. Oſee. v. Spūs fornicationūin medio ipſoꝝ ⁊ deum nō dgnouērūt. Iſtud figuratū eſt ꝑ ſampſonēqui ꝓpter luxuriā excecatꝰ eſt. Notahyſtoriā. Iudi. xvi. vbi d̓r ꝙ dalidafecit eū dormire ſuꝑ genua ſua ⁊ abraſit ſibi crines ſuos. ⁊ ita perdiditfortitudinē ſuā. ⁊ tūc venerūt inimici ſui ⁊ excecauerūt eū. Per dalidā