Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

ſed magis diuitie ſeruiūt ſibi qꝛ eisvtit̉ ſicut inſtrumētis ad oꝑa v̓tutū.vnde Ambro. ſuꝑ lucam. Sicut diuitie ſūt impedimenta improbis. ita ꝓbis ſūt adiuuamēta virtutis ⁊ talisſimul p̄t ſeruire deo ⁊ vti ipſis. Ideodico vobis ne ſolliciti ſitis. ſcꝫ ſollicitudine minia. Notādum ꝙ xp̄us hicnō ꝓhibet laborē qꝛ homo ad laborēnaſcit̉ ſicut auis ad volādum. ſed ꝓhibet ſollicitudinē ſuperfluam ⁊ mordinatam ꝑ quam poſtponūtur bonaſpūalia ⁊ eciam eterna. aīe veſtre .i.animali vite q̄ cibo ſuſtētat̉. qͥd manducetis neqꝫ corꝑi veſtro quid īduamimi nōne anima plus eſt ꝙͣ eſca. q.d. longe plꝰ eſt. ⁊ corpꝰ plus ꝙͣ veſtimētum. q. d. ſi deꝰ dedit vobis maiora ſcꝫ corpꝰ ⁊ aīam ꝯſequent̓ eciā dabit minorā ſcꝫ eſcam ⁊ veſtimētū. reſpicite volatilia celi. quoniā nō ſerūtneqꝫ metūt neqꝫ ꝯgregāt in horreaet tamen pater veſter celeſtis paſcitea. Vn̄ p̄s. cxlvi. Qui dat iumentiseſcā ipſoꝝ ⁊ pullis coruoꝝ ⁊cͣ. Multo fortiꝰ hoīem ſufficiēter paſcet. vn̄Rabanꝰ. Quis rex militibꝰ deuotisdebitam nō ꝓcurat alimoniā. Quisdn̄s miniſtris ſuis non miniſtrat cibaria. Quis pater nō dat filijs alimēta⁊cͣ. Nōne vos magis pluris eſtis ill̓.qͣſi diceret. multo maioris p̄cij eſtisLy. Natura hūana maioris ponderiseſt coram deo. qꝛ alie creature facteſūt ꝓpter hoīem. finis auteꝫ nobilioreſt his que ſūt ad finē. Si ergo de ill̓curat ml̓to fortiꝰ de nobis curam hꝫquis autem veſtꝝ poteſt adijcere adſtaturam ſuā cubitum vnū. q. d. nullus. Ergo deus qui dat homini incremētum ⁊ quātitatem ſtature ꝑ cōſequēs eciam dabit nutrimētum cōuemens ſtature ꝓ vt viderit expedireet de veſtimētis quid ſolliciti eſtis.Cōſiderate lilia agri qūo creſcūt. ſcꝫtam p̄cioſis coloribꝰ induta. Nō laborāt. ſcꝫ ad ornādum ſe. neqꝫ nent .i.filāt ad faciēdum ſibi veſtimentumet tn̄ optime veſtiunt̉ ſic ꝙ regaliaveſtimēta excedūt. Dico autem vob̓ꝙ neqꝫ ſalomon. qui fuit ditiſſimꝰ.ſapientiſſimꝰ. potētiſſimꝰ inter aliosreges. In omni gl̓a ſua coopertꝰ eſt.i. veſtitꝰ ⁊ ornatꝰ tam pulcre. ſicutvnum ex iſtis. Gor. qꝛ in ſalomonefuerūt veſtes aliene. in illo autem ꝓprie. Item ille ab arte. iſte a naturaet ideo oēs tinctores pānoꝝ non pn̄tfacere colorem viridem ſicut naturain terra naſcentibꝰ. vn̄ Ihero. Quidrubet vt roſa. quid candet vt liliumSi em̄ fenum agri qd̓ hodie eſt .i. inpn̄ti. ⁊ cras in clibanū mittit̉ .i. in furno ponet̉. deꝰ ſic veſtit .i. ſic pulcre ſicoptime ſine ſollicitudine. ꝙͣtomagisvos modice fide. Ly. vocat autē eosqui minis ſollicitant̉ de temporalibꝰmodice fidei; qꝛ ex defectu fidei procedit talis ſollicitudo ſuperflua. Noliteergo ſolliciti eſſe dicētes. quid mādūcabimꝰ aūt quid bibemꝰ. hoc ꝑtinetad alimētum. aut quo oꝑiemur. hocpertinet ad veſtimētum. hec em̄ oīagētes inquirūt. Gor. qꝛ infideles ſūtet & eternoꝝ ꝓmiſſione nō ꝯfidūt.Ly. gētiles diuinam ꝓuidentiā circaactꝰ humanos negāt. ſcit em̄ pat̓ veſter celeſtis qꝛ his omnibꝰ indigētisGor. nō eſt pater puis qui nō tribuit neceſſaria filijs quoꝝ nouit īdigētiā. Sed deꝰ eſt pater veſter ergo ſeruientibꝰ ſibi tꝑalia ſufficiēter mīſtrabit. Querite ergo primū .i. precipueregnū dei. de quo d̓r Mat. xxij. Fulgebūt iuſti ſicut ſol in regno patrismei. Quis hoc regnum nō deſideratvbi oēs erūt reges ⁊ reginē. Ergoferuēter ⁊ diligēter hoc regnū eſt q̄rendū. Et iuſticiā eiꝰ. qꝛ iuſti imꝑpetuū viuēt ⁊ apd̓ dn̄m ē merces eoꝝ/