Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

Quid meliꝰ animo gerimꝰ: aut orepromamꝰ: aut calamo exprimamꝰꝙͣ vt d̓o grās agamꝰ. nec dici breuius nec agi fructuoſius poteſt. Et hicerat ſamaritanꝰ. Ly. In hoc innuit̓ꝙ alij nomē erant iudei. nec reuerſiſūt ad grās augēdum qꝛ uidei ſemꝑfuerūt ingrati. tam in veteri ꝙͣ in nōuo teſtamēto de bn̄ficijs dei. Reſpondens autē iheſus dixit. nōne decē mūdati eſtis. ⁊ nouē vbi ſūt. q. d. Multi mundant̉; ⁊ baptiſant̓ tn̄ pauci ſaluant̉. vtꝫ Mat. xx. Multi ſūt vocatipauci vero electi. Nō eſt inuentꝰ quirediret ⁊ dare gloriā deo. niſi hic alienigena .i. in hoc figuratū fuit ꝙ gētiles venturi erāt deuote ad fide xp̄i.iudeis remanentibꝰ in ſuo errore. ⁊ait illi. Surge vade. Noluit enim ſurgere niſi iuſſus. qꝛ fides tua te ſaluūfecit. In hoc innuit̓ ꝙ magnū eſt meritum fidei qꝛ per fide peccator mūdatur. Item per fidē homo iuſtificatur.ad Noma. v. Iuſtificati igit̉ ex fidepacem habeamꝰ ad deū per dominūnoſtꝝ iheſum xp̄m. Item per fideꝫ homo filius dei efficit̉. vtꝫ Io. pͥ. Dediteis poteſtatē filios dei fieri. Item perfidem homo ſaluat̉. Ergo hic xp̄s dixit ſamaritano. Fides tua te ſaluū fecit Vnde circa pnͥs euāgelium vbidicit̉. ite oſtēdite vos ſacerdotibus.et dum irēt mūdati ſūt. Vnde hic q̄rit̉ ſi pctōr in ipſius cordis cōtritioneabſoluat̉ anteꝙͣ ꝑueniat ad ſacerdotem vt hic innuit̉. qꝛ dum irēt mundati ſūt. Quid facit poſtmodū ſacerdos ⁊ a quo abſoluit eum. Reſpondeo ꝙ ſolꝰ deus abſoluit peccatorema culpa in ipſa cordis cōtritione. vtꝫIſay .xliij. Ego ſum qui deleo iniqͥtates tuas ꝓpter me. Sacerdos autemminiſtraliter ⁊ inſtrumētaliter pctōrem a pctō abſoluit ⁊ ſolum oſtēditabſolutum. Eſt enim ſacerdos miniſter dei ⁊ eiꝰ inſtrumētum animatūet hoc optime oſtendit xp̄s in lazarireſuſcitatōe per quem pctor rediēsad dei grām deſignat̉ quem xp̄s ſolꝰa mortuis reuocauit ſed apoſtol̓ mādauit vt eum ſoluerēt. ſic ptꝫ ꝙ fuita xp̄o r̓ſuſcitatꝰ ⁊ ab apoſtol̓ reſolutus. Simile ē in iuſtificatiōe pctōrisqueꝫ ſolus deꝰ reſuſcitat a morte culpe reddens lei gram ſuam. Sed ſacerdos ſoluit eum a cathenis peccatoꝝquibꝰ ꝓ talibꝰ culpis ligatꝰ tenebat̉exemplum rex vel poteſtas in cōſilioabſoluit malefactorem. qui tenet̉ incarcere cathenis ligatꝰ ⁊ miniſtri regis vadūt ad carcerem. ⁊ ex ꝑte regis abſoluūt eum a carcere ⁊ cathenis. Et miniſtri regis vadunt ad domū eius ⁊ reddūt ei omnia bona ſuaprius ꝑdita. ſic facit ſacerdos qui tāꝙͣ miniſter dei abſoluit peccatoreꝫ acathenis peccatoꝝ ⁊ reducit eum ineccleſiam dei ⁊ reodit ei omnia bonaſua. que ante peccatū fecerat ⁊ faciteum ꝑticipem omniū bonoꝝ operumque fiunt in eccleſia dei ⁊ dat ei cibūvite māducare ſcꝫ corpus xp̄i. Et docet qūo debeat viue ⁊ in via dei anibulare ⁊ nō ſtare. qꝛ ſtare regrādi ēSic ptꝫ ꝙ ſacerdos habet magna facere in iuſtificatione pctōris ⁊ nō ſolum eum oſtēdere abſolutū. Vn̄ iterum hic q̄rit̉ que ſit forma abſolutionis a peccatis. Neſpondeo ſcd̓m ſanctum tho. de aquino. ꝙ de ſubſtantiaforme eſt. Ego abſoluo te a pctīs tuis Sed p̄mittit̉ oratio ſcꝫ Miſereaturtui omnipotēs deꝰ ⁊cͣ. Ne effectꝰ ſacramēti impediat̉ ex parte penitētisEt cōmuniter apponit̉ in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti. Item queritur an impoſitio manꝰ ſuꝑ caput ꝯfitētis requirat̉. Qn̄det̉ ẜm ſanctū tho.de aqͣno ꝙ nō qꝛ hoc ſacramentū nōordinat̉ ad ꝯſeq̄ndā aliꝙͣ excellētiam