Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

et penarum inferni ⁊ diem iudicij homini incutit. ⁊ ponēs illum in iumentum. ſcꝫ vnde Grego. Iumētum caro ipſiꝰ eſt in quo vulneratum poſuit quando peccata noſtra ipſe portauit ſuper lignum in corpore ſuo. vtꝫIſa. liij. Vere lāguores noſtros ipſeportauit. duxit in ſtabulum .i. in preſentem eccleſiam. ⁊ curam eius egitquia circa egrotum ſollicitꝰ fuit ſicbonus ⁊ fidelis medicus. altera die.Prima dies fuit dies paſſionis. Altera dies reſurrectionis ⁊ hec eſt immortalitatis. ꝓtulit duos denariosid eſt duo teſtamēta. ⁊ dedit ſtabulario. id ē ſūmo pontifici ſcꝫ petro ⁊alijs apoſtolis quibꝰ aperuit ſenſumvt intelligerent ſcripturas veteriset noui teſtamēti dicēs. curam illiꝰhabe. ſupple corꝑis ⁊ anime. ergo dixit primo ſtabulario ſcꝫ petro paſceoues meas. ⁊ quodcūqꝫ ſupererogeueris. ſupple p̄ceptis meis ſcꝫ cōſiliaſuperaddedo ⁊ cum ſubditis ⁊ fidelibus laborādo. ego cum rediero. ſcꝫin iudicio extremo. vtꝫ Actuū .i. Sicveniet quemadmodū vidiſtis eumeūtem in celum. reddam tibi. qꝛ dominus iheſus reddet vnicuiqꝫ iuxtaoꝑa ſua. Quis hoꝝ trium videt̉ tibiproximꝰ fuiſſe illi qui incidit ī latrones. At ille dixit qui fecit miſericordiam in illum. Vbi notādum ꝙͣ opinio iudeoꝝ erat. ꝙ nō quilibꝫ homoproximꝰ eſt ſed tātum iudeꝰ ergo dicunt iudeum ꝓximum ſuū; ⁊ omneꝫalium hominem alienum. ergo xp̄soſtēdit in pn̄ti euāgelio omnem hominem eſſe ꝓximum omni homini q̄facit ei miſericordiā. vnde Ambro.Cognatio nō facit ꝓximum ſed miſericordia. vnde eciam Augͥ. de doctrina xp̄iana. ꝓpinquitas generis nonfacit ꝓximum ſed opus miſericordieimpēſum. Ex quo patet ꝙ quilibꝫ eſtproximꝰ noſter qui hic viuit. qꝛ cuilibet poteſt a nobis impendi miſericordia vel nobis impēdere. Ait illi iheſus. Vade ⁊ tu fac ſimilit̓. ſcꝫ vt omnem hoīem eſſe amicum ⁊ ꝓximumreputes. ⁊ ei miſericordiam impendas affectu. ⁊ effectu ſicut ſamaritanus illi iudeo fecit. Vnde circa p̄ſenseuāgeliū vbi dicit̉. Beati oculi quividet. Querit̉ in quo cōſiſtit beatitudo. Reſpondet̉ ꝙ quidam poſuerūtbeatitudinē in bonis corꝑis ⁊ epicuri. Quidā in bonis mūdi ſcꝫ diuitijshonore potētia ⁊ ſic de alijs. Quidāin virtutibꝰ moralibꝰ ⁊ cognitionecreaturaꝝ ⁊ maxime ſubſtātiarumſeꝑataꝝ vt peripothetici. Xp̄s autēveniēs in mūdum qui ad hoc natuseſt vt teſtimoniū perhiberet veritati. Oſtēdit ꝙ in omnibꝰ ſupradictisvera beatitudo nō conſiſtit ſed in viſione ⁊ cognitione dei di. Beati oculi ⁊cͣ. Item queritur hic. beatitudocuiꝰ ſit ſcꝫ an animie vel corporis Adquod reſpōdet hugo de prato ꝙ bēatitudo conſiſtit principaliter in cognoſcēdo ⁊ amādo ⁊ poſſidēdo deū.et beatitudo principaliter erit ī anima que deum per eſſentiam cognoſcet ⁊ non per aliquā ſimilitudinemet ipſum perfecte poſſidebit in ſe tāꝙͣ ꝓprium ⁊ intrinſecum bonum Corpus autem habebit quatuor dotesſuas que ſūt agilitas vt ſubito feratur quocunqꝫ anima volet. Impaſſibilitas vt a nulla re poſſit ledi vel pati. Subtilitas ita vt mōtes penetratEt claritas ita ꝙ ī ipſa claritate corporis claritas ⁊ gloria anime ꝯgnoſcet̉. qꝛ anima magis beata clariuscorpus habebit. Et oīa p̄dicta hēbitcorpꝰ. ex redūdantia glorie anime īcorpꝰ Ecōtrario de corꝑibꝰ impioꝝerit. qꝛ erūt groſſa grauia paſſibiliaet obſcura hec ille.