Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

ſubtraxit. In hoc dat nobis exēplūp̄dicādi. Notādum ꝙ illi ad quos ꝑtinet vt p̄dicēt frequēter debēt p̄dicare ⁊ qui hoc negligūt multas ꝯminationes q̄ habent̉ in ſacris ſcp̓turisẜm Auilhelmū incurrūt. vnde Ezech̓xxiij. Si dicēte me ad mipium. impiamorte morieris ⁊ nō nūciaueris neclocutꝰ fueris vt ſe cuſtodiat impiusa via ſua ipſe impius ī impietate ſuamoriet̉ ſanguinem eius de manu tuarequiram. vn̄ Iſa. vi. Ve mihi qꝛ tacui. qꝛ vir pollutꝰ labijs ego ſum Itēp. ad Corin. ix. Ve mihi eſt ſi nō euāgeliſauero vob̓. Circa pn̄s euāgelium vbi d̓r. Vides iheſus ciuitatē fleuit ſuꝑ eam. Notādum ꝙ vt ex ſcpͥtura haberi poteſt qͣrruplex ē fletꝰxp̄i. qui ſigͣt qͣdruplicē fletum quemin hac vita habere debemꝰ Primꝰ ēfletꝰ infantie ſicut d̓ xp̄o canit̉. vagitinfans inter arta poſitꝰ p̄ſepia. vndeSap. vij. ſimilem vocē omnibꝰ emiſiplorās qui ſignificat fletum quem debemus habere pro incolatu pn̄tis miſerie. vnde Aug. Puer q̄ naſcit̉ a ploratū incipit nec ridere poteſt ſtatimnatꝰ plorat ꝓpheta ſue calamitatis.Secūdꝰ eſt fletꝰ quo fleuit ſuper lazarum ad vitam eum reuocādo qͥ ſignificat fletum quem habere debemꝰ ꝓpatrie dilatione. vnde p̄s. cxix. Heumihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓlongatꝰ eſt.Terciꝰ eſt fletꝰ quo fleuit ſuꝑ ciuitatem iheruſalem ī die palmaꝝ. qui ſignificat fletum quem hr̄e debemꝰ ꝓcōpaſſiōe miſeroꝝ. vtꝫ Ihere. ix. qͥsdabit capiti meo aquam ⁊ oculis meis fontē lacrimaꝝ ⁊ plorabo die ac nocte interfectos filie ppl̓i mei. vn̄ eciaꝫij. ad Coꝝ. ix. Quis infirmat̉ ⁊ egonō infirmor quis ſcādaliſat̉ ⁊ ego nōvror. Quartꝰ eſt fletus quo fleuit incruce. vtꝫ ad Heb̓. v. Cum clamorevalido ⁊ lacrimis offerēs exauditꝰ ēꝓ ſua reuerētia. qui ſignificat fletuꝫquem hr̄e debemꝰ in cruce penitētieex ꝯpūctione pctōꝝ Vnde pͣs. vi. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectuꝫ meū .i.cor meum ⁊ faciē aīe mee. Sic fleuitet lauit magdalena ⁊ mūdata ēLu.vij. Sic fleuit ⁊ lauit petrꝰ pctm̄ ſuū.vt pꝫ Luce. xxij. egreſſus foras fleuitamare. Om̄ca. xi. poſt octauas Pētheco.Euā. ẜm Lu. xviij.N illo tempore. dixit i. ad quoſdā qͣin ſe ꝯfidebant tanꝙͣ iuſti. ⁊ aſpernebant̓ ceteros ꝑabolam iſtam. Duo hoimines aſcēdebāt in templum vt orarēt vnꝰ phariſeꝰ ⁊ alter publicanꝰ.Phariſeꝰ ſtās hec apud ſe orabat. deus grās ago tibi. qꝛ nō ſum ſicut ceteri hoīm. raptores. inuiſti. ⁊ adulterivelut eciā hic publicanꝰ Ieiuno bisin ſabbato. decīas do oīm q̄ poſſideoEt publicanꝰ a longe ſtans nolebatnec oculos ad celum leuare: ſed ꝑcutiebat pectꝰ ſuū dicēs Deꝰ ꝓpiciꝰ eſtomihi pctōri. Amē dico vob̓ deſcendithic iuſtificatꝰ in domū ſuam qꝛ oīs q̄ſe exaltat humiliabit̉. ⁊ qͥ ſe humiliatexaltabitur.PoſtillaIxit iheſus ad quoſdā qui ⁊cͣ.Lude. xviij. Hiſtoriā huiꝰ euangelij dixit dominꝰ anno eius. xxxiij.kal̓. ap̓lis. dominica. luna. x. indictione. vi. Ante micium illius euangelijſcribit ſanctꝰ Lucas in eodem ca. ꝙxp̄us dixit parabolam iſtam. Iudex qͣdam erat in qaadam cauitatē qui deum nō timebat ⁊ hominem non reuerebat̉. Vidua aūt q̄dā erat in ciuitate illa ⁊ veniebat ad eum dicēs vindica me de aduerſario meo ⁊ nolebatper multū tꝑs Poſt hoc dixit ītra ſeet ſi deū non timeo nec hoīeꝫ reuereor. tn̄ qꝛ moleſta eſt mihi hec viduavindicabo illā ſcꝫ faciēdo ei iuſticiā.