Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

In hoc euāgelio primo fit mentio dedeuotione illarum ſanctarum mulierū que fuerūt tres q̄ dilexerunt xp̄min vita qꝛ ſeq̄bat̉ eum. ⁊ alie multemulieres q̄ miniſtrabant eis de facultatibꝰ ſuis. Dilexerūt eum eciam inmorte qꝛ ſeq̄bat̉ eum in cruce pendentem. Silexerūt eum poſt morteꝫ ideovngēta portauerūt vt corpꝰ eius vngerent. ⁊ hoc eſt qd̓ hic dicit̉ Mariemagdalene que fuit ſoror ſācte marthe ⁊ ſancti laſari ⁊ maria iacobi minoris. que cleoue filia fuit. Et vxoripſiꝰ alphei. ⁊ maria ſalone filia. ⁊vxor zebedei. ⁊ mater illorum duoꝝapoſtolorum. ſcꝫ iacobi minoris ⁊ iohānis euangeliſte. Et prima illarumnihil xp̄o attingebat niſi fide ⁊ deuotione ſcꝫ magdalena. Alie due erantmatertere xp̄i. ſcꝫ ſorores marie v̓ginis. Emerūt aromata. id eſt vngēta aromatica. vt veniētes ad monūmentum vngerēt iheſum. id eſt corpꝰ domini iheſu qd̓ de cruce poſitumviderūt in ſepulchro reponi. Conſuetudo enim erat iudeorū. vngere corpora mortuorum vt cōſeruarent̉ a fetore: ab incineratione ⁊ a vermiumcorroſione. Sed ille mulieres erāt decepte. qꝛ cum corpꝰ xp̄i deitate eſſetimbalſamatum. ſi per mille annos iacuiſſet in terra nec potuiſſet putrefieri. nec incinerari. nec inde vermesgenerari. Vnde ī p̄s. xv. d̓r. Nec dabis ſanctum tuū videre corruptionēEt valde mane. Iacobꝰ Ianuen̄. Sierat valde mane. quomodo ortꝰ ea̓tiam ſol. Dicedum eſt ꝙ ille mulie̓sin ciuitate habitabāt. ſepulcrum autem extra ciuitatem erat. Et ſic valde mane veniūt .i. venire incipiunt. ſꝫiam ortꝰ erat ſol quādo peruenerūtVel ſol dicit̉ ipſe xp̄s. qui ortꝰ erat.id eſt ſurrexit. vna ſabbatorum. intelligēdum eſt prima die a ſabbatoque nunc dominica dies dicit̉. Iudeienim dies nomināt a ſabbato dicentes Prima ſabbati. ſecunda ſabbati.tercia ſabbati ⁊ c. veniunt ad monūmentum. Querit̉ quare v̓go marianō venit cum iſtis mulieribꝰ ad mouuniētum. heſpondet̉ ꝙ beata v̓goſciebat ꝙ xp̄s reſurrexea̓t. ⁊ ꝙ ī monumēto corpꝰ eius nō erat. Nam plecredēdum eſt ꝙ ante ōmnes homīesiam ſibi apparuerat. Nam p̄cepit honorare patrem ⁊ matrem. Sed qualis honor eſſꝫ ſi aliquis vltra mare veniens perſonas extraneas primo viſitaret. ⁊ ad matrem de ſua abſentiadeſolatam vltimo viſitādam accederet. Sic xp̄s matrem nō multum honoraſſet ſi priꝰ alios de ſua reſurrectione letificaſſet. ⁊ tādem matri deſolate apparuiſſet. Item qꝛ ipſa pre ceteris hominibꝰ in morte ſua. maioridolore perfuſa fuit. Idro merito preomnibꝰ hominibus de reſurrectioneſua primo letificari debuit. ⁊ dicebātadmuicem. quis reuoluet nobis lapidem ab oſtio monumēti. Ly. qͣſi dicerēt. Nō poſſumꝰ reuoluere per noſipſos. qꝛ magnꝰ valde. Pro quo ſciendum ꝙ monumētum tripliciter clauſum erat. ſcꝫ grandis lapidis ad oſtium aduolutione. ſigilli appoſitione ⁊militum deputatiōe. Sed xp̄s qui exiuit de clauſo vtero v̓ginis ipſe de ſepulcro exiuit ſaluis ſigillis. Et reſpiciētes viderūt reuolutum lapidem.per angelum qui venerat ad manifeſtandam xp̄i reſurrectionem. vt ptꝫMat. xxviij. Angelꝰ autem dominideſcēdit de celo ⁊ reuoluit lapidemet ſedit ſuper eum ⁊cͣ: Et ītroeūtesin monumētum. id eſt intra clauſuram que erat circa monumētum. viderūt iuuenem ſedētem in dextris coopertū ſtola cādida ⁊ obſtupuerūt.Mat. .xxviij. d̓r Ecce t̓remotꝰ factꝰ