iudiciaria qͣ dānant̉ īpij ⁊ a fidelibꝰſecernunt̉. Cū fortis armatꝰ .i. diabolus. cuſtodit atriū ſuū. Gor .i. mūdūqꝛ diabolꝰ ante aduentū filij dei ī mūdo ſine ꝯtradictōe pͥncipabat̉. In pa& ſunt oīa q̄ poſſidet .i. oēs pctōres q̄obediunt ⁊ fauēt ei. In pace ſūt qntū ad diabolū. vn̄ Gre. Illos pulſarenegligit. quos queto iure poſſidereſentit. Si aūt fortior eo ſuꝑueniēs .ſ.xp̄s. vicerit eū vniuerſa arma eiusauferet in qͥbꝰ cōfidebat. Xp̄s em̄ cūfactꝰ fuit hō inuaſit diabolū ⁊ armaeius abſtulit .i. aſtucias ⁊ neqͥcias ipſiꝰ. Et ſpolia .i. hoīes ab eo deceptosxp̄s ꝑ ſe ⁊ ꝯſeq̄nt̓ ꝑ apl̓os ſuos adnoticiā veritatis ⁊ fidē ſancte trinitatis reuocauit. Que ſpolia xp̄s diſtribuit cū fideles ſuos cuſtodie āgeloꝝmācipauit ⁊ dona ſpūſſcī eis tribuitreſiſtendo āpliꝰ tēptationibꝰ ſuis. qͣnon ē meū ꝯtra me ē. q. d. ẜm Glo.Oꝑa mea non ꝯueniūt cū oꝑibꝰ dyaboli. Ego em̄ volo bonū. Ille vero malū. ego amo hūilitatē. Ille ſuꝑbiaꝫ.ego diligo caſtitatē. ille luxuriā. egovolo aīas ſaluare. ille ꝑdere. ⁊ q̄ noncolligit mecū in vnitate fidei ⁊ dilectione dei ⁊ ꝓximi diſꝑgit. qꝛ ſicut officiū xp̄i ē diſperſa ꝯgregae. Sic ecōuerſo officiū diaboli ē ꝯgregata diſꝑgere. Cū īmūdꝰ ſpūs exierit ab hoīeſcꝫ ꝑ ꝯtritionē: ꝯfeſſionē: ⁊ verā penitentiā. ābulat ꝑ loca inaquoſa .i. arida. Et ītelligunt̉ corda fideliū in qͥbꝫexiccatꝰ ē humor mūdane laſciuie q̄diabolo reſiſtūt. non ꝯſentiētes ſuisſuggeſtionibꝰ vt peccēt: ſꝫ virilit̓ reſiſtūt ſibi. qͣrēs requiē ⁊ nō īueniēs.qꝛ vbi reqͥeſcit ſpūſſcūs ꝑ bonas meditationes. ſpūs malignꝰ illuc intrare nō audet. Dicit reuertar in domūmeā. ſcꝫ q̄ olī ea̓t mea. vn̄ exiui .i. expulſus ſū ꝑ pm̄am. Et cū venerit īuennit eā ſcobis mūdatā ⁊ ornatā. ſcꝫ ꝑpm̄am. ⁊ vacantē bono oꝑi. vn̄ neceſſe ē vere peītēti vt ſꝑ aliqͥd boni oꝑisfaciat. ne diabolꝰ inueniat eū ocioſūTūc vadit ⁊ aſſumit ſeptē ſpūs neq̄ores ſe. ꝑ ſeptēnariū numeꝝ ītelligūtur ſeptē pctā morlia. vn̄ Gre. magdalena ſeptē demoīa hūit. q̄ vniuerẜvicijs plena fuit. ⁊ ingreſſi habitātibi. qꝛ de domo dei fit hītatio demonū. ⁊ erūt nouiſſima hoīs illiꝰ peioraprioribꝰ. qꝛ qd̓libꝫ pctm̄ ī recidiuātepeius eſt ꝙ ſil̓e an̄ recidiuū ꝓpt̓ ingͣͥtitudinē. Factū ē autē. cū hec dice̓t ſcꝫxp̄s loquēdo cōtra iudeos ip̄os redarguēdo. Extoͣllēs vocē. ſcꝫ m xp̄i ꝯmēdationē. qͥdā mulier de t̓ba. Gor. nōdiues. nō nobil̓. ſꝫ de ꝯmum ꝓle. qꝛfuit ſcā marcella. famula ſcē martheq̄ audiens xp̄m a iudeis ⁊ phariſeisblaſphemari ⁊ dehoneſtari. ⁊ nō valēs vlteriꝰ ſuſtinere A dlaude filij deiet ꝯfutationē iudeoꝝ ⁊ phariſeoꝝ ⁊ſcribaꝝ ꝓrupit ī laudē filij ⁊ matrisdicēs. Beatꝰ venter q̄ te poruit. Etſic matrē dei ex filio laudat. qꝛ ab ipſo filio hꝫgrām ⁊ gloriā. Et vere beatus venter. qꝛ ibi deꝰ factus ē homo.Eternꝰ tꝑalis Immortal̓ moͣrlis. vtptꝫ Ioh̓ .i. Et verbū caro factū ē. ⁊vbera q̄ ſuxiſti. ſcꝫ a quibꝰ alimentūlactis ſuſcepiſti At ille dixit quinimoquaſi dice̓t. Nō tm̄ illa ē beata q̄ mepōruit in vtero ſuo ⁊ lactauit me exvberibus ſuis. īmo eciā. Stī qͥ audiunt v̓bū dei. aure īteriꝰ corde credentes. ⁊ cuſtodiunt illd̓. oꝑe implētesQuia nō auditores legis iuſtificabūtur ſꝫ factores legis. vtꝫ Ro. ij. Otīergo in ſpe ī pn̄ti: ſꝫ ī futuro ī re. Circa pn̄s euāgeliū vbi d̓r. Erat iheſusenjciēs demoniū ⁊ illud erat mutum.Querit̉ cū xp̄us fecit multa miraculaet ſuā miſericordiā pluribꝰ hoībus indulſit eos ab infirmitatibꝰ liberādo.Quibꝰ vel cui ſuā mīam magis dicit̉