Et intellectꝰ. ſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudinis. ſpūs ſciētie ⁊ pietatis. Et replebit eū ſpūs timoris domini. Ly. Iſtaomnia dona ꝑfectiſſime fuerūt ī aīaxp̄i qͥ fuit ꝑfectiſſima in oībꝰ doniset cariſmatibꝰ ſpūſſancti. Nō ẜm viſionē oculoꝝ corꝑalium iudicabit; qꝛxp̄s per ſcīam ſuā ꝯgnoſcit oīa q̄ ſūtfuerūt vel erunt. quantumcunqꝫ ſūtocculta qꝛ homo videt ea q̄ patēt deus autē intuet̉ cor. neqꝫ ẜm audituꝫauriū arguet Ly. 1. nō indigebit edoceri de veritate ab aliquo. qꝛ per ſeipſum ꝯgnoſcit. vn̄ Ioh̓ .ij. Opꝰ ei nōerat vt qͥs teſtiuoniū ꝑhibe̓t de hoīeIpſe em̄ ſciebat q̄d eſſet in hoīe. Sꝫiudicabit in iuſticia pauꝑes. ſcꝫ euāgelicos. iudicans eos diuicijs celeſtibꝰ dignos. vn̄ Math̓. v. Beati pl̓uperes ſpū qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝet arguet in eqͥtate ꝓ māſuetis terre L. qd̓ fuit impletum. qn̄ phariſeos arguit ꝓ apl̓is quos notabāt falſe de trāſgreſſiōe ſabbati ſcꝫ qn̄ vellebāt ſpicas manibꝰ in die ſabbati. ꝑcutiet terram .i. hoīes terrenos. v̓gaoris ſui .i. doctrina ſua arguēdo eoꝝpctā. ⁊ ſpū labioꝝ ſuoꝝ īterficiet impium. Ly. i. antixp̄m ẜm qd̓ dicit̉. pͥ.ad Theſſal̓ .ij. Et tunc r euelabit̓llieiniquꝰ quem dominꝰ iheſus interficiet ſpū oris ſui ⁊ deſtruet illuſtracionem aduētꝰ ſui. ⁊ erit iuſticia cingulum lumboꝝ eius ⁊ fides cinctoꝝ renum eius Ly. i. iuſti ⁊ fideles adherehūt ſibi. ſicut cingulū ⁊ lumbale adherēt homini ⁊ hoc patet impletū inapl̓is. Alijſqꝫ diſcipul̓ ⁊ fidelibꝰ ſibiper fidē ⁊ caritatē adherentibꝰ¶ Item de eodem feſto ſcd̓m ſeculares Iſa. vij.℟ diebꝰ illis Locutꝰ eſt dn̄sad achas dicens pete tibi ſiguum a dn̄o deo tuo in ꝓfundum inferni ſiue in excelſū ſupra. Etdixit achas nō petam ⁊ non temptabo dn̄m. Et dixit audite ergo domꝰdauid. Nunqͥd paꝝ vob̓ ē moleſtoseſſe hominibꝰ qꝛ moleſti eſtis ⁊ deomeo ꝓpter hoc dabit dn̄s ipſe vobisſignū. Ecce v̓go cōcipiet ⁊ pariet filium ⁊ vocabit̉ nomē eius emanuelSutirum ⁊ mel comedet vt ſciat reprobare malū ⁊ eligere bonūPoſtillaN diebus illis Locutus eſt dn̄sad achas dicens ⁊cͣ. Iſta ſcriptura Iſaie ꝓphete laquit̉ de dn̄o nrōiheſu xp̄o. vnde d̓r. in diebꝰ illis. ſcꝫquādo yſaias ꝓphetauit. Locutꝰ eſtdominꝰ. ꝑ iſaiam ꝓphetā. ad achasqui fuit ydolatra peſſimus ⁊ reguitxvi. annis in iheruſalē. Cui yſa. ꝓpheta p̄dixit liberationē populi ⁊ potentiam duoꝝ regum ſcꝫ regis Syrie ⁊regis Samarie ꝑ quā liberationeꝫ figurabat̉ vera liberatio generis hūain de ptāte hoſtis antiqͥ. Verūtamenqꝛ achas credere noluit. tūc dixit iſaias. pete tibi ſignū. Li. liberationistue ⁊ ppl̓i tui ab hoſtibꝰ. a dn̄o deotuo Li. ⁊ nō ab ydolis q̄ tu colis. inꝓfundū inferm. ſcꝫ vt aliqͥs reducat̉ab inferis ⁊ annūciet tibi ſicut factūfuit in trāſfiguratione dn̄i qn̄ venitmoīſes ab inferis ⁊ apparuit cū heliaqui adhuc ē in ꝑadiſo. Siue in excelſum ſupra. Ac ſi dicat vis habere ſignum de celo ſicut habuit Ezechiasrex quando ſol decem lineis regreſſus eſt. ⁊ tempore Ioſue. quando ſolet luna ſteterunt in bello gabaon.⁊ dixit achas non petam. Siquidemachas ſignum petere rennuit. Nemſigno glorificaretur dominas. ⁊ vilipenderentur ydola que colebat. ⁊ideo dixit. Non petam ⁊ vt excuſationem haberet non petendi ſubiunxitet non temptabo dominum. at ſi