Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1481)
Einzelbild herunterladen
 

Pparuit em̄ grā ſaluatoris noſtri ⁊cͣ. Hodie ab eccīa dei celebrat̉ natiuitas dn̄i ſicut xp̄us dn̄s noſter de v̓gine maria natꝰ eſt verusdeꝰ ⁊ verus hp̄. in quo magnā mīamhoībꝰ on̄t qꝛ nō ex oꝑibꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜm magnā mīam ſuā ſaluos nos fecit. Ergo apl̓s paulꝰ in officio pͥme miſſe q̄ ī media nocte celebrat̉ inſinuat dei mīam nobis exhibitā dicēs. apparuit grā dei ⁊cͣ. An̄ miciū illiꝰ epl̓e ſcribit ſcūs paulꝰ exhortando tytū diſcipulū ſuū di. loq̄re q̄decet ſanā doctrinā. ſenes vt ſobrijſint pudici prudētes ſani ī fide. ī dilectione ⁊ patiētia. Et in oībꝰ teipſū p̄be exēplū bonoꝝ oꝑm. Tunc ſequit̉pn̄s epl̓a. apparuit enim grā d̓i ⁊ ſaluatoris nrī. Ly. in carne ꝓ nob̓ aſſūpta. oībus hoībꝰ. Gor i. ad vtilitatēoīm hoīm. erudiēs nos. v̓bo ⁊ exemplo. vt abnegātes impietatē. Ly. i.ydolatriā ſicut ⁊ ꝑ oppoſitū pietasdicit̉ cultꝰ diuinꝰ. ⁊ ſecularia deſideria. Ly. q̄ͥ tēdūt ad diuitias ⁊ hōreset diuitias corꝑis. ſobrie. ly. in nob̓.et iuſte ad ꝓximū. ⁊ pie. ad deū. viuamꝰ in hoc ſcl̓o .i. ī mūdo fragili ⁊trāſitorio. expectātes btām ſpē. i. beatitudinē ſperatā vt ꝑ hoc libētiꝰ ⁊faciliꝰ faciamꝰ bona oꝑa. ⁊ aduentūgl̓e .i. manifeſtationē gl̓oſā. magnidei ⁊ ſaluatoris nri ih̓u xp̄i. Gor. 1. aduentū xp̄i ad iudiciū qͥ eſt magnꝰ deus ⁊ ſaluator noſter. Nā in pͥmo aduentū venit vt puer ꝑuulꝰ. In ſcd̓oaduētu veniet vt deꝰ magnꝰ cū ptāte ⁊ maieſtate. Qui. ſupple xp̄s. dedit. gratis ⁊ ſine meritis. ſemetipſū.in p̄ciū ⁊ nullā aliā creaturā. ꝓ nob̓.adhuc mmimicis. vt nos redimēt. ꝑ pciū ſanguinis ab oī iniqͥtate. tā actuali ꝙͣ originali. ⁊ mūdaret ſibi ppl̓mper ſacramentū baptiſmi. Acceptabilē. i. gratū ꝑ caritatē. ſectatorē bonorū oꝑm. Ly. ita ꝙ grā q̄ dat̉ in baptiſmo. nō dat̉ inuacuū ſed ad bn̄ oꝑādū. Hec loq̄re. Li. ignorātes docendo. ⁊ exhortare. iā ſciētes ad meliꝰin docēdo in xp̄o ih̓ū dn̄o nrō. In ſecūdā miſſa natiuitatis xp̄i epiſtola ad Titum. iij.Textꝰ.Pparuit benignitas ⁊ hūanitas ſaluatoris nri dei nō exoꝑibꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos;ſed ẜm ſuā mīam ſaluos nos fecit. ꝑlauacrū regenerationis ⁊ renouationis ſpūs ſcī. quē effudit in nos abunde. ꝑ iheſū xp̄m ſaluatorē noſtꝝ. vtiuſtificati grā ipſiꝰ heredes ſimꝰ ẜmſpem vite et̓ne in xp̄o ih̓u dn̄o nrō.Pparuit benigni Poſtillatas ⁊ hūanitas ⁊cͣ. ad Titū. iijAn̄ iniciū illiꝰ epl̓e ſcribitſcūs paulꝰTito diſcipulo ſuo dicens. Loq̄re ⁊exhortare illos pͥncipibꝰ ⁊ ptātibꝰ ſb̓ditos eē. ad ōne opꝰ bonū paratoseſſe. Et poſt pauca ſequit̉ epl̓a hodierna. Apparuit benignitas ⁊ hūamtas ſaluatoris nrī dei. qꝛ magnā miſericordiā nobis deꝰ exhibuit in hoc ꝙpro nob̓ hūanitatē aſſumpſit. nō exoꝑibꝰ iuſticie q̄ fecimꝰ nos. Gor. qꝛnulla bona fecimꝰ īmo potiꝰ cū mnimici eſſemꝰ recōciliati ſumꝰ dro. ſed ẜmſuā mīam nos ſaluos fecit. Li. ſalusem̄ eterna excedit totalit̓ facultatēhūane nature. ꝓpt̓ qd̓ nō p̄t attingēeā qͥs niſi ex largitate diuine mīe. ꝑlauacrū regeneratiōis .i. baptiſmi ꝑquē fit regnatio a culpa. Beneratioem̄ inqͥnat. pͣs. l. Ecce eī ī miqͣtatibꝰcōceptꝰ ſū ⁊cͣ. Sꝫ regn̓atio lauat Io.iij. Niſi qͦs renatus fuerit ex aqua ⁊ſpū nō p̄t ītrare ī reg. dei. ⁊ renouatiōis ſpūs ſtī. qꝛ ſpūs ſcūs ī baptiſmodatꝰ. t̓minat vitā veterē q̄ ē ſb̓ pctōet īchoat nouā q̄ eſt ſb̓ grā. quē effudit ī nos abūdē. Li. ad deletione oīmpctoꝝ ⁊ copiā v̓tutū. ꝑ iheſum xp̄ma nij