Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

iora me patiamini. qui calenis igneis ab angelis iheſu xp̄i queꝫ iudei crucifixerūt religatus ſū: putātes eū a mortuis detineri. Ille autēillam mortem que regina eſt nr̄acaptiuauit. ⁊ ipſum noſtruꝫ principem maritu mortis viculis igneis vinxit Statimqꝫ omnes miſerūtfunes vt ſimulacꝝ euerterent ſednon potuerūt. Apl̓us aut demoniprecepit: vt inde exiens: ydoluꝫ ipſum ꝯminueret. Qui ſtatim exiēsomnia ydola templi ꝑ ſeipſum cōfregit. deinde apl̓o orante omnesinfirmi ſanati ſunt. Apl̓s auteꝫ illud templū deo dedicauit: ⁊ demonem in deſertū abire precepit. Tc̄angelus dn̄i ibidem apparuit ⁊ t̓plum circuuolans: in quatuor angulos digito ſuo ſignū ſcē crucisſculpſit dicens. Hec dicit dn̄s. ſic̄vos omnes ab infirmitate vr̄a mudauit ita ⁊ templū hoc ab oī ſordemundabit̉. ⁊ demone queꝫ priuscolebatis quem apl̓s in deſertumire precepit prius tn̄ vobis oſtendam. Que videntes ne timeatis: ſꝫquale ſignū in hijs lapidibꝰ ſculpſi tale in veſtris frontibꝰ impͥmatis. Tunc on̄t eis ethiopem ingriorem fuligine. facie acuta. barbaꝓlixa. crinibꝰ vſqꝫ ad pedes ꝓtenẜoculis ignitis. flāmas ſulphue̓asex ore ⁊ oculis ſpirantē. catenis igneis vinctū. retro manibꝰ ligatis.Et dixit ei angelus. Cm̄ iuſſioneꝫapl̓i audiſti. ⁊ de templo oīa ydola fregiſti: non te puniā. ſed vadein deſertū vbi nulli hoīm noceas vſqꝫ ad diē iudicij. Tunc ille cū magno vlulatu abſceſſit. ⁊ angelꝰ cūctis videntibus in celū aſcendit.Tunc rex cū vxore ſua ⁊ filijs. oīqꝫpopulo baptiſatꝰ eſt ⁊ relicto regnō apoſtoli diſcipulus effectus ēTunc omnes ydoloꝝ pontifices ꝯgregati ad aſtrage regem fratreꝫciis ꝯuenerunt. ⁊ de deoꝝ ſuorumamiſſione ⁊ templi ſubuerſione ⁊regis ꝑ artem magicā deceptioneꝯtra apoſtolū ſunt ꝯqueſti Aſtrages vero rex indignatus: mille viros armatos ad capiendū apl̓mdeſtinauit. Qui cū adductꝰ fuiſſetcoram eo: dixit ei rex Tu ne es illequi euertiſti fratrem meum.? Cuiille. Ego non euerti eū: ſed cōuertiCui rex. Sicut tu feciſti frēm meuꝫdeū ſuum relinqͣre ⁊ credere in deuꝫtuum. ſic ego faciā te deum tuū relinqͣre ⁊ meo ſacrificare. Cui apl̓sEgo deū queꝫ coleb at frater tuusligaui ⁊ ligatuꝫ on̄di. ⁊ vt ſimulacrū frangeret coegi: ſi ſic potei̓s facere deo meo: poteris me ad ſimulacꝝ ꝓuocare. ſinaūt. ego deos tuo ꝯminua ⁊ tu crede deo meo. Hecillo dicente: nunciat̉ regi: ꝙ deusſuꝰ valdach cecidiſſet ⁊ ꝯminutꝰfuiſſet. Rd̓ audiens rex: purpurāqua indutꝰ erat ſcidit. ⁊ apl̓umfuſtibꝰ cedi iuſſit. ⁊ ceſū viuū decōriari mandauit. Sic pꝫ quo ſecundam pellem .ſ. culem carnalem expoſuit. Tercia pellis quā expoſuitbeatus bartholomeus ꝓ anīa ſuaeſt vita temporalis qua tegit̉ anima. Et bene comparatur pelli. Sicul enim abſtracta pelle moriturcorpus: ſic mortuo corpore: nō vi