lem eſſe in inferno ⁊ frui viſiōe beatifica veri ⁊ ſummi boni qd̓ ē xp̄sdeus ꝙͣ in celo eſſe ⁊ non frui hac.udex vero iſte bn̄ agentibꝰ dicet.Venite benedcī ⁊cͣ. qd̓ nobis cōcedat qͥ ſine fine viuit ⁊ regnat.¶ De eodem.ẜ. xxxvij.On turbeturcor vr̄m neqꝫ formidet Io.xiiij. Verba iſta pn̄tis euangelijdn̄s in ſermōe abſēte iuda ad. xi.apl̓os ꝯſolans eos dixit. Nō tur.corve. ſupp. ꝓ morte mea. Freditisin deū ⁊ in me credite. q. d. Crediteqꝛ ego ſum deus ⁊ non tm̄ hō. ideopoſſum me a mortuis ſuſcitae̓. Itēnō turbet̉ cor vr̄m ꝓpter paſſionēquā paſſuri eſtis: ⁊ ꝑſecutōes pꝰmortē meam. qꝛ in domo pr̄is meimulte manſiones ſunt ſingulis ꝓexigentia meritoꝝ. ſi quo minuſvſi non eſſet ita. non celaſſem:imo dixiſſem. qꝛ ſūt ibi. qꝛ ego vado pare vobis locū. dn̄s volenſ corpaliter diſcedere a diſcipulis ſuisꝓhibuit ne admitterent tribulatione ⁊ ꝑturbatōnē Non aūt quālibet ꝑturbatōem ꝓhibuit: ſꝫ tm̄malam. Eſt aūt duplex ꝑturbatō.ſ. bona ⁊ mala. malam ꝓhibet. ⁊eſt triplex. Prima ē auidie. ſe cunda inuidie. tercia imꝑatīe. Perturbatio auidie qn̄ hō tēpeſcit in caritate dei. ⁊ non cogitat q̄ dei ſunt. exhoc adeo cor eius infrigidat̉ ꝙ nūꝙ ſentit aliquā leticiā ſpūalem.Et qn̄qꝫ tedet eū vite ſue quotienˢin aliquo moleſtat̉. qꝛ nō hꝫ caritatē⁊ ſuſtinere non p̄t. ⁊ optabi tſibi qn̄qꝫ mortē. Iſta triſticia val̓de mala eſt. qꝛ inducit hoīem in deſperatōem: ita ꝙ aliqn̄ ſeipſū occidit. accī. xxx. Triſticiā longe expelle a te. ml̓tos em̄ occidit triſticiatam in corꝑe ꝙͣm aīa. Eccī. xiiij. Felix qui non hꝫ triſticiā cordis: ⁊ q̄non ecidit a ſpe ſua. Hanc triſticiam habuit achitōfel: qͥ ſeipſuꝫ laqueo ſuſpendit: vt legit̉. ij. ℟. xvijQd̓ ſil̓r fecit ⁊ iudas. Vn̄ dicit dauid. Quare triſtis es aīa mea: ⁊ ꝙre ꝯturbas me. ſpera in deo. De nl̓la re ita gaudet dyabolus. ſicut detriſticia. qꝛ tunc hō inclinat̉ ad oēmalū. Ecc̄i. xxv. Oīs plaga triſticia cordis eſt. ⁊ de nulla re tantū dyabolus cōfunditur: ſicut de leticiaſpirituali. ad quā nos monꝫ pſalmiſta dicēs Seruite dn̄o in leticiaIſtam gͦ triſticiā ꝓhibet dn̄s. d.Non turbetur cor veſtꝝ neqꝫ formidet. Secunda ꝑturbatio ē inuidisqn̄ inuidus triſtat̉ de ꝓſperitate ⁊bono alteriꝰ. Vnde quidā dicūt ꝙinuidia eſt triſticia de bono alterius. de hac inuidia dr̄ ꝓuer. xxv.Sicut tinea veſtimenta rodit ⁊ vermis ligna: ita triſticia nocet cordi.Baſiliꝰ. Sicutruligo ferꝝ: ita inuidia aīam in qua naſcit̉ corrūpit.Socrates. Quanta ſunt feliciū hoīnum gaudia: tanti ſunt infeliciū iuidoꝝgemitus. Sen̄. Vtinā inuidi in oībus ciuitatibꝰ oculos vel aue̓ſ haberent vt de oībus ꝓfectibꝰ tor querent̓. Hanc turbationē ſiue triſticiā habuit herodes qn̄ magi dixerunt. vbi eſt qͣ natus eſt rex iudeorū?vidimꝰ ſtellā eius in oriēte: ⁊