Codiens: viſibiliter ei apparuit. etſtridens ſuꝑ eum dentibꝰ dicebat.Benedcē. benedce. ⁊ cum nihil ſibirn̄deret: dixit. Maledcē ⁊ non bn̄dicte cur me ꝑſeq̄ris. Quadā die cūpanis ſibi deficeret ⁊ fratres murmurarent: ait. nolite contriſtari.cras hēbitis abundāter. Sequenti die ducenti modij farine ante fores clauſtri cū ſaccis inuenti ſunt¶ Tercio datur bn̄dictio dei mīamifacientibꝰ. Prou̓. xxij. Qui ꝓnus ēad miſericordiā a deo benedicet̉.Ma .xxv. Venite benedcī ꝑcipiteregnū dei. Eſuriui: ⁊ dediſtis mihimanducare. Iſtam virtutem ſiuemīami habuit beatus bn̄dictus.Vnde legit̉ de eo ꝙ quodā tꝑe cuꝫtotam ꝓuinciam fames valida occupaſſet: vir dei oīa que hr̄e poterat egentibꝰ erogauit: ita ꝙ nihilin monaſterio remaneret niſi modicū olei in vaſe vitreo: idipſū iuſit cuidā pauperi dari. Cellariꝰ vero inobediens nihil dedit. Qd̓ cuꝫvir dei ꝑcepit vas cū oleo extra fene ſtra ꝓijci iuſſit: ne aliqͥd in monaſterio ꝑ in obedientiā remane̓t.Proiectū itaqꝫ eſt vas ſupra lapidem ⁊ non eſt cōfractū: nec oleumeffuſum. Tunc iuſſit illud tolli etpauperidari. Et orante beato benedcō dolium plenū olei de illo vaſeeſt effuſum. Poſtꝙͣ multis annisclaruit: eodē anno quo morituruſerat: mortem ſuā fratribꝰ ſuis predixit. ⁊ an te ſex dies iuſſit ſibi fieri ſepulchꝝ. ⁊ ſexta die ante diemobitus ſui fecit ſe portae̓ ad oratorium ⁊ ꝑcepta ſacra tōione: eleuatis in celū oculis ſpm̄ emiſit. Sodēdie d̓uo fratres viderunt via palliis ſtratam. ⁊ lampadibꝰ innumeris cōruſcantibus ab eius cella incelū fendentibꝰ ⁊ ecce vir quidamſcus ait. Hec eſt viā q̄ dilectus deibenedcus in celū aſcendit. Rogeꝰ¶ In annunciacōe beate marie.¶ Sermo. xxxij.N ſole poſuit tabernaculū ſuum altiſſimus ⁊ deꝰ.Osͣ .xviij. deus tabernaculū ſuuꝫpoſuit in ſole: qn̄ humanaꝫ natuxam in vtero btē virginiſ marie aſſumpſit. Notandū ꝙ beata virgomaria ꝯparat̉ ſoli ꝓpter duo .ſ. ꝓpter iuminis coītatem ⁊ ſplendorisſubtilitatē. Primo beata virgo cōpatur ſoli qꝛ ſol cōis eſt oībuſ hominibꝰ tam pauperibꝰ ꝙͣ diuitibꝰtam infirmis ꝙͣ ſanis: ⁊ oībus inSifferenter. Sic btā virgo cōis eſtomnibus tam pauperibꝰ ꝙͣ diuitibus. tam infirmis ꝙ ſanis. ſine ꝑſonaꝝ accepcōne oībus eam inuocantibꝰ: lumen gr̄e ſue miniſtrando. Math̓. v. Solem ſuū oriri facitſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. ſuꝑ bonos⁊ malos ⁊ pluit ſuꝑ omnes equaliter. Sic pluit ⁊ effundit lumengre ⁊ aquam mīe ſuꝑ oēs qͥ eaminuocant. Ber. Ille ſolus a laudibus eꝰ taceat: quicunqꝫ eā inuocatam in ſuis nc̄itatibus memineritdefuiſſe. q. d̓. hoc nunꝙͣ ꝯtigit. Vnde ipſa dicit ecc̄ī. xxiiij. Traſite adme om. qui ꝯcū. me. her. Octōreꝫ