rā: q̄ hoīem ad vitam eternā d̓ucitqꝛ dicit ariſto. y prioruꝫ. ꝙ exveronil ſeqͥtur niſi veꝝ. Cū igitur xp̄usſit verus vt etiā phariſei dicunt deeo. ingr̄ ſcimus qꝛ verax es ⁊cͣ imononſolū verax eſt ſed ipſemet eſtveritas. iuxta illud. Ego ſū via. vexitas ⁊ vita. Io. xiiij. ergo ex eo nōſeqͥtur niſi veꝝ. Merito igit̉ recipienda eſt eiꝰ doctrina q̄ eſt pr̄is celeſtis. vnde dicit. mea doctrina nōeſt mea: ſꝫ eius qͣ miſit me patrisSciendum aūt ꝙ xp̄s mgr̄ noſterdocet nos quadruplicē viam ducetem ad deū Prima eſt via mandatoꝝ dei de qua dr̄ Mat̉. xix. Adoleſcens quidā venit ad iheſum dicēs.ingr̄ bone quid faciam vt hēam vitam eternā. Qui rn̄dit. Si vis vitāingredi: ſeruā mādata dei. Et dixiteiQue ſunt.. Tūc enarrauit ei xp̄ſꝑ ordinem. reqͥ. in ſer. Abrahe dceſunt. deū .xvij. Scitis ꝙ docuerimvos precepta atqꝫ iuſticias. ſicutmandauit dn̄s ſic facietis. bene cōiungit precepta ⁊ iuſticias. qꝛ tnͣſgreſſores legis ꝑ iuſticiā dei punient̓. Scd̓ docet viam pacīe. Vndehugo de clauſtro aīe dicit ꝙ pacientia eſt virtus q̄ oīa vnicit. adu̓ſa nō colluctādo ſed ſufferendo. nōmurmurādo: ſed grās agendo. ipſaqꝫ fetorem totiꝰ voluptatis abſtergit. ipſa eſt q̄ limpidas aīasdeo reddit. Tercio docet nos viampaſſionis q̄ ducit ad regnū celoꝝAa. v. Videns iheſus turbas aſcēdit in monteꝫ: ⁊ aperiens os ſuumdocebat eos dicens. Beati qui ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſticiā qm̄ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. hec ē via ēducit ad regnū celoꝝ. Actuū. xiiijPer multas tribulacōes oꝫ intrare regnum celoꝝ ancvia ambulauit xp̄s oībus diebus vite ſue.Psͣ. Pauꝑ ſum ego ⁊ in laboribꝰa iuuentute mea. Luc. xxiiij. Oportebat xp̄m pati ⁊ ita nntͣrare in gl̓iam ſua ⁊ Pe. ij. Xp̄s paſſus eſt ꝓnō. vo. relin. ex. vt ſe. ve. eius. Itaoportet ⁊ nos pati. Exemplū legit̉Mat̉. xx. ꝙ nir iohannis ⁊ iacobidixit ad iheſum. dn̄e dic vt ſedeathi d̓uo filij mei vnus ad dexteraꝫ.⁊ alius ad ſinſtram tua in regnotuo. Rn̄t. Neſcius quid̓ petatis. poteſtiſ bibere calicē quem ego bibiturus ſum? q. d. Non poteſtis mecum regnae̓ in celis: niſi etiā patiamini tribulacōes mecū in terrisExemplū. Iouinianuſ rex habuitin palacio ſuo d̓uo dolia vini. Invno fuit dulce vinū. in alio fuit vinum amaꝝ. quicunqꝫ voluit bibe̓de dulci vino oportebat eum priꝰguſtare de amaro ⁊ poſtea potea̓tbibere de bono quantū volebat. etꝙͣdiu voluit. Sic eſt de regno celorum. Quicūqꝫ ibi vult bibere de vinō eterne iocunditatis: oportꝫ eūguſtare modicū hic de amaritudine tribulacōis ⁊ penitentie. Namxp̄s ſic ꝑſonaliter ꝑuenit ad regnum celoꝝ qui grauem pm̄am fecit oībus diebꝰ vite ſue: non ꝓ ſūis: ſed ꝓ peccatis noſtris Ber. Agepm̄am: hoc tibi predicat ſtabulū.hoc tibi preſepe clamat. hoc membra infantilia loquunt̉. hoc lacrime ⁊ vagitus euangelizant. Ter