Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Tūc miſit ad domos vicinoꝝ ⁊ inuenti ſunt in locis eoꝝ: ⁊ tūc ꝯfeſſi ſunt demones deceptiōes ſuas ⁊cuanuerūt. Scd̓o exponit̉ ſic. Nonhabebis deos alienos ⁊ nullā reꝫdiligas pluſꝙͣ deum: qꝛ ſicut dicitAug. Quicqͥd homo diligit ſupradeū hoc eſt eius deus Cōtra hoc facit auarus qui plꝰ diligit bona tēporalia ꝙͣ deum. qui .ſ. cōtra deumbona tēꝑalia adquirit. Exempluꝫin ciuitate pariſiēſi quidaꝫ diuesmortuꝰ debebat condiri ⁊ ſepeliri ⁊extractis viſceribꝰ non inuenerūtcor eius ⁊ ſtupefacti queſierūt a qͦdam mgr̄o. Si homo poſſꝫ viuereſine corde. Rn̄dit ꝙ non. Sꝫ qꝛ ſcriptū eſt in euāgelio. vbi theſaurꝰtuꝰ ibi ⁊ cor tuum erit. Sic cor auari querat̉ ſupra pecunia ſuā ⁊ ibiforte inuenit̉. qd̓ ſepius factuꝫ eſtſicut etiam in iſto. Item cōtra hocp̄ceptum faciūt iſti omēs qui plꝰdiligūt vxores ⁊ filios ꝙͣdeuꝫ. quipotiꝰ bona ſua contra deum adquirunt ꝙ ꝙ eos egere videāt. Legit̉ꝙͣ cum quidā milites a quodamvſurario pecunia mutuarent: ⁊ vidiſſent gloria eius quam habuitin diuicijs. ⁊ liberis vxorē ⁊ in onibus. cōmendabāt eū ⁊ oma quehabuit: ⁊ rn̄dit vſurariꝰ militibꝰSi deꝰ dice̓t mihi dimitte illa quehēs in hoc ſeculo ⁊ intra in regnuꝫceloꝝ ego hoc nō facereꝫ. Cūqꝫ milites ad hoſpicia ſua reuerſi fuer̄tmane audiūt pulſare campanaſꝓ illo: qꝛ illa nocte ſubitanea morte ꝑiea̓t. Et dixerūt. Ecce dines illequi celuꝫ ſpreuit oma ſua bona vſqꝫ ad obulū ꝑdibit. Sic om̄s peribunt qui bona tꝑalia vxores ⁊ filios pluſꝙͣ deum diligūt. ExemplūLegit̉ ꝙͣ cum q̄dam vulpes famelicus intraſſet ꝑ feneſtra vnū cellariū in quo porci mactati fuerūt ⁊vulpes tantuꝫ comedit ꝙ nō poterat exire feneſtra ꝑ quā intrauit.⁊ trāſcūte aſino quodā pecijt vulpes ab eo cōſiliū ꝑ quē modū abilla captiuitate poſſet liberari. Rn̄dit aſiuꝰ. dn̄e vulpes ꝑ quē mod̓intraſtis. Qui expoſuit ordineꝫ reigeſte. Et aſinꝰ dixit ei. reddite quetuliſtis ⁊ egrediemini. Cui vulpeſſi r̓odere voluiſſeꝫ nequaꝙͣ huc intraſſem. Per vulpem qͦꝫ intelligit̉raptor vel fur vel vſurariꝰ qui ꝯſulit aſinū ⁊ religioſū ⁊ ꝓbū ⁊ ceteāpatent. Secūduꝫ p̄ceptū eſt. Nonaſſumes nomē dei tui inuanū. hocexponit̉ dupliciter. Prio nō aſſumes nomen dei tui inūanū ꝙ deo ⁊ſāctis eiꝰ vouere qd̓ non velis reddere: qꝛ ſcribit̓. Vouete ⁊ red̓dite.Sxemplū d̓ britōne q̄ debebat vaccam cum vitulo ad foꝝ ducere Cūqꝫ eſſet in mari ⁊ tēpeſtas nigͣnainſurgeret. ait. O ſancte michaeladiuua me ⁊ ego dabo tibi vitulūCūqꝫ euaſiſſet dixit. Sācte michael ego euaſimo nihil tibi dabo: ⁊ſtatim venit fluctꝰ maris et inuoluit eū cuꝫ vacca ⁊ vitulo ⁊ ſubmerſus eſt. Et ꝙͣpiculoſum ſit frangere votū pꝫ: ꝙ non p̄t abſolui ꝑ ſacerdotē ſimplicem: ſꝫ ꝑ ep̄m. decūdo exponitur ſic. Nō aſſumes nomen dei inuanū ⁊ nō ꝑiirabis innomine meo. Valde ꝑiculoſū eſt