Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

mortis. Exemplū in goli ad pͥ. ℟. xvij. Qui fuit de genere gygatum.longitudine ſex cubitoꝝ ⁊ palme⁊ tamen fuit deuictꝰ per dauid ꝙͣius cōfidebat in fortitudine corporis ſui ⁊ exprobrauit filijs iſrahelꝙͣ eſſent ſerui philiſtinorū ⁊ ꝓpōfuit eis nomathiā: ita ꝙ ipſe pugnaret ꝓ philiſteis ⁊ filij iſraheeligerent vnū qui pugnaret ꝓ eis⁊ quorū athleta vinceretur eſſentalioruꝫ ſerui: ⁊ ꝓmiſit rex ſaul daturū filiam ſuam quicūqꝫ ꝑcuterꝫeum. Tandē venit dauid habensfundam lapidis ⁊ baculuꝫ in manu ⁊ ꝓ ceſſit cōtra goliam ⁊ ꝯtempſit eum golias ⁊ dixit. Nūquidcanis ego ſū. venis adme cuꝫ baculo? Cui d̓ auid tu veīs ad me inarmis ⁊ ego in nomine dn̄ venioad te. habebat golias galea errā⁊ clipeū ereuꝫ ⁊ haſtam ⁊ gladiu.Et ait dauid. Dabit te dominꝰ hodie in manu mea ⁊ p̄cutiā te ⁊ auferam caput tuū ⁊ dabo carnes tuas volatilibꝰ celi ⁊ beſtijs vt ſciatomnis terra: qꝛ non in gladio velhaſta ſaluat dommꝰ: ⁊ ꝓiecit lapidem de funda ⁊ ꝑcuſſit euꝫ in frontem. primo ſecūdo ⁊ tercō. Lapideꝑcuſſit eum in eodeꝫ loco ⁊ deieciteuꝫ ⁊ abſcidit caput eius gladioſuo. ꝑ golya intelligitur quilibethomo qui cōfidit ꝓprijs viribus ⁊cum vnicit̉ a d auid qui interp̄tatur manu fortis ⁊ ꝑ deum occiditeum qnͣdo inuenit eum cōfidenteꝫin viribꝰ corporis vel in iuuentutenam eque moriūtur iuuenes et ſenes. Exemplū. Cuidā vnū iuueneꝫmilitē habuit. qͥcuꝫ iret ad torneamentū tranſiuit ꝑ claram vallē.ſ. clauſtrū ſancti bernhardi vidēsibi milites deo ſeruiētes. Cepit cōgitare qͥs eſſet finis vtriuſqꝫ milicie qꝛ mors. depoſitis itaqꝫ veſtibꝰmilitaribꝰ intrauit ordineꝫ p atreneſciente. Cum pater intelligeret⁊ minaretur deſtrue̓ clauſtrū: niſiexiret ⁊ filio ſuo magna ꝓmiſit dicens. Reuertere fili dilecte ad ſecūlū donec ꝑueneris ad decrepitametatē. tunc te reddere potei̓s reli gioni. Reſpondit filiꝰ redibꝰ ad te ſipromittis mihi ꝙ vnam cōfuetudine que eſt in terra tua deponerevelis. pater annuit. Rn̄dit filius.Cōſuetudo eſt in terra tua ꝙ eqͣbter om̄es moriūt̉ iuuenes ⁊ ſenesdepōne illam ⁊ tūc redibo. Tūc pater ad ſe reuerſus dimiſit illum inclauſtro non eſt ergo ſperādum:vel ꝯfidendū de longa vita Quidāconfidūt in ſcientia ⁊ prudētia ſuapluſꝙͣ in deo. Cōtra quos diciturꝓuer. iij. Habe fiduciā in domino⁊ ne minteris prudētie tue. Talesaſſimilantur vento ⁊ ventoſe ſciētie que cor inflat. ſicut dicit̉ pͥ. Cōrint̓. viij. Sicut etiam legimꝰ de ſꝫmone mago qui cum cōfideret inſcientia ſua ⁊ volare vellet. Orantebeato paulo ⁊ imperante beato petro corruit ⁊ crepuit mediꝰ Ihere.xvij. Bn̄dictus vir qui confidit indomino ⁊ erit dominꝰ fiducia eiuſſed qͣ magis p̄ſumit cōtingēt illiſicut legitur d̓ ſyzara q̄ cum ꝓcederet ad pugnam cōtra populū cuꝫmagno exercitu. ꝑterruit eū dn̄s