ſurgēs cuꝫ impetu volebat fugere⁊ impegit in quādam colūnam ⁊tolliſo capite cecidit ⁊ expirauit.Qn̓to ſūt ꝯtēnende diuitie qꝛ falſeſunt. Naꝫ hoīem in maiori nc̄ītateꝙ in morte derelinquūt Iob. xxvijdiues cū dormerit nihil ſecuꝫ affert. aꝑiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet. apprehēdat euꝫ qͣi aqua inopia. Psͣ. diues cū dormei̓t nonſumit onia ſecū neqꝫ deſcendet cuꝫeo gloria domꝰ eius. Exempluꝫ. qͣdā rex quēdaꝫ pauꝑem ſublim auit famulū. qͣ cum potēs factꝰ immicos dn̄ ſui in domū ſuā recepitquo audito p̄cepit eum domiꝰ fuſpend̓i. Cūqꝫ ad morteꝫ duceret̉ occurrit ſibi qͥdam amicꝰ ait Amicerecole quo te dilexi. ſuccurre mihiCui ille. hēs bene alios amicos. pꝰmortē tuam tn̄ miſertꝰ tui tibi dabo lineū pamiū quo pꝰ mortem tegaris. Poſt ea obuiauit ſibi aliꝰamicus quē rogauit ſicut priorē.Qui rn̄dit. Vſqꝫ ad portaꝫ te deducam Poſtea occurrit ei aliꝰ amicꝰcui paꝝ bonuꝫ fecerat in vita ſua.En̄ rogauit eum vt priores dicēs.Amice cariſſime om̄es amici meiquos multū dilexeraꝫ ⁊ quibꝰ ml̓ta bona feceram derelinquūt me ⁊ꝙͣuis modicuꝫ tibi fecerim. de tuatn̄ bonitate ꝯfido. e̓go ſuccurre mihi ⁊ ille liberauit eū. Rex iſte deus.eſt. pauꝑ. vnuſquiſqꝫ homo qͥbꝰdeꝰ multa bona ꝯtulit. Ipē recepitin domū ſuā inimicos dei qn̄ ꝑ peccatuꝫ demones intromiſit. Et ꝓpterea meret̉ eternaliter dānari. Sedprimꝰ amicus qui ꝓmiſit lineumpannū eſt diuitie de quibꝰ recipithomo in fine vite ſue nō plus niſivix pannū in quo voluit̉. Per alium amicuꝫ ſignificātur amici carnales qui corpꝰ vſqꝫ ad ſepulcrūdeducūt: ⁊ poſtea obliuiſcūt̉. Tercius amicꝰ eſt xp̄s qui nullis noſtris mei̓tis exigentibꝰ ꝑ multastribulacōnes nos de eterna morteliberauit. Iſte eſt verꝰ amicus noſter q̄ alijs deſerentibꝰ: hoīem nōdeſerit. dyoniſiꝰ. Benignꝰ iheſusvltimꝰ eſt ī receſſu p rimꝰ in aduētu. Sexto cōtemnēde ſunt diuitie:qꝛ ẜm gloriā quā nu̓nchꝫ diueserit tūc eius pena. Apoc̄. xviij. Rnͣtuꝫ glorificauit ſe ⁊ in delicijs fuittantū illi date tormēta ⁊ luctū. Exemplū de monacho q̄ vidit in ſpīanimaꝫ diuitis puniri. Reqͥ. in aduentū dni in ẜmone. Gaudete indomino. Rogemꝰẜ. cix.¶ Dn̄īca. ij.hoc cognouimcaritatē dei qm̄ ille ꝓ nobis aīamſuā poſuit ⁊ nos debemꝰ aīam profratribꝰ ponere pͥ. Io. iij. In epl̓ap̄cedentis d̓nīce hortabat̉ nō s iohanes ad dilectōꝫ dei. In epl̓a hodierna hortat̉ nos ad dilectōꝫ ꝓximi docēs nos ita diligere ꝓximuꝫſicut nos xp̄s dilexit. Sciend̓ aūtꝙ debemꝰ diligere ꝓximū triplicit̓Prio integr̓liter ⁊ ex toto corde ⁊ex tota aīa ſicut xp̄s magiſter nr̄dilexit nos. Io. xiij. Ego magiſter⁊ dn̄s exemplū dedi vobis vt quē