ſint̓: que nō exciſat pctm̄: nec peccantē. de qua dr̄ a. choꝝ. xiiij. Quiignorat ignorabit̉. Iſta quippe vocat̉ ignorantia affectata: ⁊ e multum periculoſa. Scd̓a eſt eoꝝ quivolunt ſcire ⁊ non pn̄t: ⁊ hoc ē peccati pena ⁊ non peccant. Tercia ēeoꝝ qui quaſi ſimpliciter neſciūtnon renuentes vel ſcire ꝓponentesq̄ neminem plene excuſat. qꝛ excuſat nō a toto: ſed a tanto vt fortaſſe minus puniat̉. Eſi hō per ignorantiā delinqͥt dicat cum psͣ. delicta iuuentutis mee ⁊ ignorantiasmeas ne memineris dn̄e a. pcta q̄per ignorantiam ꝯmiſi. De iſta triplici ignorantiā dicit augꝰ. Licetgrauiꝰ ſit peccare ſcienter ꝙ neſcienter: non idd̓ tn̄ fūgiendū eſt adignorantie tenebras vt in eis quiſꝙ excuſacōi requirat. Aliud em̄eſt ſcire ⁊ noluiſſe ſcire. qꝛ in eis q̄intelligere noluerunt: ipſa ignoratia eſt peccatuꝫ. Et in eis qui voluerunt ⁊ non potuerūt pena peccati.Ignorantia vero que non eſt eoꝝqui ſcire nolunt: ſed eorum qͥ tanꝙͣ ſimpliciter neſciunt: nulluꝫ ſicexcuſat vf eterno igne nō ardeat:ſed fortaſſe vt minꝰ ardeat. Tercōpeccant hoīes ex induſtria ſiue exmera malicia. De hoc dr̄ in verboꝓpoſito qd̓ eſt pctm̄ in ſpiritūſanctum: ⁊ nō remittet̉ hic neqꝫ in futuro. Quod exponens magiſter ſētentiaꝝ in. ij. libro in fine dicit ſicOctm̄ in ſpiritum ſanctum dr̄ irremiſſibile: non ꝙ aliqn̄ nō remittatur: ſed qꝛ vix aut raro vel difficulter remittet̉. Eſt aūt pctm̄ in ſp inſanctū quadruplex. Primū eſt nimia deſperatio deveīa: ⁊ in illo peccauit cayn. qͥ ait. Maior eſt inquitas mea ꝙ vt veniam merear. Vſidorus. Peccata peccatis addit deſperans vbi credit ſe veniam nonadipiſci. qd̓ eſt peccare in ſpiritūſanctum. qꝛ putat deum aut nol̓le: aut non poſſe dimittere. Scd̓meſt minia preſumptio de dei mīa.⁊ in illo peccauit origenes qͥ dixit:nullum ꝓpter peccatū damnari. qꝛſicut dicit iheronimus ſuper illudathei. xij. Non remittet̉ ei: neqhic: neqꝫ in futuro Origenes dixitomnes p̄ctōres veniam conſecuturos poſt vniuerſale iudiciū trāſactū: licet multa pctā ꝑpetraſſent.Tercium eſt finalis impenitētia.⁊ in hoc peccauit ſaul qͣ correp̄tuſde inobedientia ꝯtempſit penitere.licet em̄ diceret Peccaui: nō tn̄ intendit: ſed impenitens fuit vſqꝫ infine vite ſue Quartū eſt impugnatio gre: ⁊ taliter peccant oēs gratiam dei ꝑcipientes ⁊ ab ea recedētes ⁊ ea impugnantes Et de talibꝰdr̄. ij. De. ij. Si em̄ refugientes cōinqͥnationes mundi in cogniconedni nr̄i ⁊ ſaluatoris iheſu xp̄i. hisrurſū implicati ſuꝑant̓: facta ſunteis poſteriora prioribꝰ peioraMelius em̄ erat illis viā iuſticie noncognoſcere ꝙ pꝰ cognitā retrorſuꝫꝯuerti ab eo qd̓ traditū eſt eis ſācto mādato. Hoc mō peccauit iudas q̄ relicto ſeculo ſecutꝰ ē dn̄m:⁊ poſtmodū in pctm̄ eſt lapſus.Sciendum tn̄ ꝙ quantūcunqꝫ hōpeccauerit ſiue in patrem: ſiue in