ba. poſſumꝰ intelligere ꝙͣ creatoreoꝝ ſit ml̓to ſapiētior Iob. xij. Interroga iumēta ⁊ docebunt te volatilia celi ⁊ indicabunt tibi loquereterre ⁊ reſpōdebit tibi. ⁊ narrabūttibi piſces. In omnibus iſtis creaturis poſſumus aliquid de do ⁊ deceleſti gaudio cognoſce̓ Si aliqͥshomo audiat aliquā volucrē canētem dulciter vt philomēna vl̓ aliāmultū delectat̉ in hoc ſono. ꝑ hocpōt intelligere ꝙ in celo vbi cantāttot chori angeloruꝫ ⁊ tot ſancti ꝙibi eſt maximū gaudiū et delectacō. Exemplū Accidit in argentinaQuidā ſedebat in pomerio fratruꝫſub arbore ⁊ habēs bona vocem incepit catare. hoc audiens quedaꝫphylomena aduolauit ⁊ poſuit ſeſuꝑ arboreꝫ et incepit naturalit̓ cōtra eū fortiſſime cātae̓ Qd̓ audiēˢfrater incepit vocem eleuare ⁊ illaetiam vocem eius exaltabat ⁊ ī tātum clamabat ꝙ ſuffocata ceciditde arbore ī ſinuꝫ fratris. Ecce ſi vnaauicula irracōnal̓ creaturā tantūdelectabat̉ in cantu hominis qͣliserit delectatō in celis vbi toicātātangeliÿgnies ⁊ ſancti. In omnibꝰiſtis et ſimilibꝰ que videꝰ ⁊ audiꝰpoſſumꝰ ſuperna intelligere et celeſtia Sed quidā ſunt ita rudes ꝙ nihil ꝑ hmōi intelligunt ſed ſic̄ bruta animalia circa iſta terrena occupantur. quibus dicit psͣ Nolite fieri ſicut equus ⁊ muluſ quibꝰnon eſt intellectus. ¶ Septimum ¶peccatum mortale eſt luxuria ſiuecarnaliſ delectacō que facit homiin multa mala. mentem excecat. dēelectationem deiminuit. deum ſuuꝫcognoſce̓ n̄ ꝑmittit ⁊ creatoreꝫ ſuum obliuiſci facit Gre. Cū luxuriamētem inuaſerit nullum bonuꝫ cogitare ꝑmittit Innocētius papa.Luxurie vicium omnem etateꝫ corrūpit̓. omnē ſenſū cōfundit. omneꝫordinem ſoluit. omnē grādū puertit. Inuadit enim iuuenes ⁊ ſenesmares ⁊ feīas. prudentes ⁊ ſimplices. ſuꝑioe̓s ⁊ īferioe̓s. Ber. Luxuria corpꝰ eneruat̉ aīaꝫ mactat. fama ꝑdit. ꝓximū offēdit deū omittit ſēſus hebetat. hoīeꝫ īpecudē mutat. ȳmo homo ꝑ euꝫ infra pecudēdegenerat. cum pecus ſeruet concupiſcend̓i tempora. luxurioſus cōcupiſcit omni hora. Oīa iſta malafacit luxuria ſiue carnalis delectacio. Contra hoc datur ſēptimumdonum ſpirituſſancti ſcilicet ſapientia Sapientia eſt ſapida ſciētiaet eſt quidaꝫ ſpiritualiſ ſapor dulcedinis quem ſentit deuotuſ homoin cōtemplacōne celeſtium. Iſidorus. Sapientia ſolūmodo eterna ꝯtemplatur ⁊ illiſ iocundatur Iſtd̓donum habuit btūſ augꝰ. quādodixit. Introducis me domīe aliqn̄in affectum multum muſitatum introrſus neſcio in quaꝫ dulcedineꝫque ſi perficiatur in me. neſcio qͥdaliud ſit vita eterna ſi illa non eſtdonuꝫ iſtuddatur contrā luxuriam ſiue carnalem delectacōeꝫ GreGuſtatō ſpitu deſipit omnis caroquia qui ſemel de illa ſapientia ideſt ſapida ſcientia guſtauerit illiomnis carnalis delectacō inſipidaeſt. ſicut qui mel comedit poſtea
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten