a deō placent ⁊ habent illud īfortunium ꝙ non ſunt affabiles veltractabiles ⁊ ita indignati ita tedioſi in fr̄īs ſuis ⁊ ita diſtorti inmoribus ⁊ ita inepti in omnibus. ꝙnullus pōt cū eis ꝯuerſari bene. ꝙnullus de eorū cōuerſacionē edificatur. ꝙ om̄s qui eoſ audiūt vl̓ vdent vel cū eis cōuerſantur habēttediū de eis. ⁊ tn̄ ſunt boni ⁊ ſancticorā deo Sunt etiam aliqui qui bonam ⁊ ſanctā vitam ducūt et cumhoc habent illud fortuniū ꝙ hoīeseos diligunt ⁊ cū eis libēter ꝯuerſātur et eos libenter vident. libent̓ audiunt ⁊ quicqͥd̓ loqͥuūtur docet vl̓p̄dicāt vl̓ faciunt. hominibꝰ acceptū eſt. ⁊ placet. et omnes de ꝯuerſacōne eorū emēdantur Iſtud prouenit ex dono iſto tercio ſcꝫ ſciētiāIſtd̓ ergo donū ſcīe qd̓ docet beneꝯuerſari eſt neceſſariū ꝯtra iraꝫ q̄fac̄ hominē male ꝯuerſari. Quartumortale pctm̄ eſt acid̓ia q̄ facit homimi multa mala. Acidioſuſ enimnō pōt dura ſine murmuracōne ſuſtinere. vnū verbum nō poteſt ꝓpt̓deū ſuſtinere vl̓ ſupportare. nō pōtieiunare vl̓ orae̓. neqꝫ diſciplinaˢreciꝑe. neqꝫ eccīaſ frequētare. neqꝫverbum dei audire. nullū damnuꝫnullam flagellacōneꝫ. infirmitatēdoloreꝫ pōt. cū paciētia ſuſtine̓. ꝓmodico damno cōtra deū murmūrat. tediū vite habet. ſibiipſi maledicit. mortem ſibi optat ⁊ ad oīamala eſt patꝰ. ad oīa bona tardꝰomnia iſtā mala facit acidia. Contra hoc quartū viciū dat̉ qͣrtuꝫ donū ſpūſſancti ſcꝫ fortitudo Virtꝰhmōi doni eſt ꝙ reddit hoīeꝫ fortem ad omnia aduerſa tolerāda.agilem ad omnia boͣ faciēda ⁊ datpacientiaꝫ in omnibꝰ aduerẜ tēptacōibꝰ flagellis ⁊ infirmitatibuſ.Augꝰ. Fortitudo ē amor facile oīatolerans ꝓpt̓ illud qd̓ amat̉. TuliꝰFortitudo eſt racōnabilis aggreſſio terribiliū cū cōſtanti eorū ꝑpeſſione. Hoc donuꝫ ē nobis maximencarium qꝛ niſi fuerimꝰ fortes adbene oꝑandū ⁊ ad ſuſtinenduꝫ nōhabebimꝰ in celo meritū; Quintuꝫpctm̄ mortale eſt auaricia Augꝰ.Auaricia eſt multa cōgregare necſuꝑflua pauꝑibuſ erogare Auaricia facit hominē omnia deſiderareomniaqꝫ congregare. nūꝙͣ abundare. ſemper de defectu formidareꝓximum fraudare indigentibusꝑce ⁊ nihil ſubuenire. oēꝫ ſpem iniſtis tranſitorijs pone̓. plus de bonis ſuis ꝙ de deo cogitare Imo deūſepiꝰ obliuiſci. In ſapientia mundana qūo opes acqͥrat nimiſ ſtudere ⁊ vt ſepiꝰ animam eterne dānacōmdae̓. omnia iſta mala fac̓ auaricia. Contra hoc datur qͣntū donūſpirituſſancti ſcilicet conſiliuꝫ Virtus huiuſ doni eſt ꝙ docet hominem quomodo inter multa cōſiliaprudētius ⁊ vtilius conſilium ſciateligere. Diuerſa inuenimꝰ in hacvita conſilia. qͦcūqꝫ de illis omnibꝰmieliꝰ ⁊ prudentiꝰ eligere ſcit hoceſt ex iſto dono. verbi gra Mundꝰconſulit vt qͣras d̓iucias potētiashonoe̓s dignitateſ ⁊ p̄latua̓s. Caro ꝯſulit vt delicōſe viuas. bene cōedaſ bn̄ bibas. diu dormiaſ ſuauit̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten