in celis eſt ⁊ ido cupiūt diſſolui ⁊eſſe cū xp̄o Vnde pſal̓. Heu mihiquia incolatus meꝰ ꝓlongatus eIgnis iſte ſemꝑ nutriendus ē neextinguatur Leuit̓. vi. Ignis in altari meo ſꝑ ardebit queꝫ nutrietſacerdos ſimul ſubijciens lignamane ꝑ ſingulos dies Gregoriꝰ.Altare dei eſt cor noſtrū in quo debet ardere ignis caritatis quē mane ⁊ veſpere nutrimus dum xp̄ummane iudicatuꝫ ⁊ veſpere crucifixūrecolimus. Secūdo intelligitur ſpirituſſanctuſ miſſus eſſe ⁊ mittiturvt nos ꝯſolet̉ ī tribulacōnibꝰ. ⁊ ergo dicitur paracitus cōſolator.ij. Corinth̓. pͥ. Benedictus deus etpater domini noſtri iheſu xp̄i pat̓miſericordiarum ⁊ deus totiꝰ cōſolacionis qui cōſolatur nos in omni tribulacione noſtrͣ Bern̄. Quatumcūqꝫ ſeuiat tribulacō: non puteſ te derelictum a deo ſed memineris eſſe ſcriptum. cum ipō ſū in tribulacionē. ⁊ Aichee. iiij. Quē afflixeram ꝯſolabor Si ergo affligit tedeus pauptate. cōſolatur eternasdiuicias ꝓmittendo Mat̓. quinto.Beati pauꝑes ſpiritu quonā ip̄orum eſt regnum celorū. Vſa. xlix.Conſolatus ē dominꝰ populū ſuūqꝛ ipſenet fuit pauꝑ in hoc mundo. pſal̓. Pauꝑ ſum ⁊ in laboribꝰa iuuētute mea Pauꝑ in ingreſſuin ꝓgreſſu et egreſſu. Et ideo quiimitantur eum cū voluntaria pauptate de eius familia ſunt ⁊ hoſ cōſolatur in futuro. Exemplū in laſaro ⁊ diuite. epulone Qui dixit abr̄ham fili r̄cepiſti bona in vita tuaet Laſarus ſimiliter mala. Nūcvexo hic cōſolatur. tu aūt cruciaris.Si autē affligit te dominuſ in infirmitate cōſolatur in futuro p̄cendo.quia ꝑ afflictione corporiſ in p̄ſenti euadit homo futurā ⁊cͣ. Naup.afflixi te non affligam vltra. Et hecafflictio debet nob̓ eſſe cōſolacio.vnde Iob. vi. Hec mihi ſit cōſolacio vt affligenſ me dolore non parcat. Gregorius Ideo quibuſdamdominus hic parcit vt eos in p̄petuuꝫ feriat Ideo hic ferit nō parcedo vt in eternuꝫ parcat AuguſtinꝰHic vre hic ſeca vt in eternuꝫ parcas Cegorius Aecti quandoqꝫtiment ne vlcio que ſuſpenditur. infine grauior ſeruetur. paternamcorrectōnem deſiderant. ⁊ doloremvulnerum medicinam ſalutis putant. exemplum Quidā vir ſāctꝰſingulis annis cōſueuit infirmari⁊cͣ. require ſupra in ſermone Cuꝫvenei̓t ille arguet mundū Tercōmittit̉ ſpituſſanctꝰ ꝙ arguat peccatores Ioh̓. xvi. Cum aūt veneī̓tille arguet mundū de pctō ⁊ mundanos ꝑ inſpiracionem ſcꝫ quādomittit in cor tuum tue conſciencieꝙ dicat tibi ꝙ malū eſt ꝙ peccasIheremie. ij. Arguet te malicia tua ⁊ auerſio tua increpabit te. Et ſequitur. Et vide ꝙ malum et amaꝝeſt te dereliquiſſe dominū deum tuum Notandū ꝙ nulla pena grauior eſt mala cōſciencia. ſi auteꝫ visnūꝙͣ eſſe triſtis bene viue. Qui autem male viuit ſemꝑ habet turbatam cōſcienciam. Cum autem ſentis aliquā cogitacionē talem q̄ aʳ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten