Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dm̄ca. ij.ẜ. lxxx.Riſtꝰ paſſus eꝓ nobis vobis relinq̄nsexemplū vt ſeqͣmini veſtigia eiusp. petri ij. In iſtis verb̓ reducit̉ nohis ad memoriā paſſio dni noſtriiheſu xp̄i ⁊ hoc ꝓpter tria. Prīo netantū beneficiuꝫ dei obliuioni tradamꝰ. Scd̓o vt a pctīs caueamusUercio vt aduerſaꝓpter euꝫ ſuſtineamꝰ. De primo dicit̉ . cci. xxix.Graꝫ fideuiſſoris tui ne obliuiſcaris. dedit em̄ ꝓ te anima ſua ⁊ vitāFideiuſſor noſter xp̄s eſt q̄ vt noſredimeret a morte quaꝫ pctīs nōſtris merumiꝰ arima ſua poſuit.Iſtiꝰ fideuiſſoris obliuiſcūtur oēsingrati. ſern̄. Nihil deo ita diſplicet ſicut ingratitudo. vias em̄ abſtrahit gratie ⁊ vbi fuit illa gͣtiaiam locū non hꝫ ⁊ acceſſuꝫ nō inuenit. Maxīe autē referre grās ddebemꝰ de caritate quā nobis exhibuit in hoc ꝙͣ ꝓ nobis hō factꝰ eſt⁊ crucifixꝰ Io. xv. Maiorē hac dilectiōem nemo hꝫ vt anima ⁊vitaꝫponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Herū. Sꝫtu bone iheſu maiore caritateꝫ habuiſti: qꝛ ꝓ mnimicis anima tuampoſuiſti Apl̓s ad Roͣ. v. Cū immici eſſemꝰ recōciliauit nos deo pr̄iſanguine ſuo. Apoc̓. xi. Gras agiꝰtibi ompotēs deus: qꝛ accepiſti virtutem magnā ad liberandū nosBern̄. in ꝑſona xp̄i. vide o homoquid ꝓ te patior. ad te clamabo q̄ꝓ te morior. vide penas quibꝰ afficior. vide clauos quibꝰ ꝯfodior. cūſit tantꝰ dolor. terior ⁊ extei̓or. plāctꝰ eſt grauior: dū te ingratū experior. Entum rep̄henſibiles ſunt ingrati de tanto bn̄ficio pꝫ in creaturis irracōnabilibꝰ. Quidā nautecū applicuiſſent ad litus videruntleone trahi a dracōne ad ſpeluncam ⁊ accurrētes cuꝫ armis draconem inuadūt ⁊ opprimūt ⁊ leoneꝫliberant qͥ non ingratꝰ de tanto beneficio: qꝛ oī temꝑe quo nlic mōrabatur quotidie de captis ferisꝙͣtuꝫ ꝯſumere poterāt apportauit.Erubeſcāt ergo oēs racōnales creature .ſ. hoīes. huiꝰ beſtie exemploīgrati eſſe de bn̄ficijs a deo acceptis qͥ eos de ore draconis infernal̓liberauit. totus em̄ mūdūs nō poſſet ſibi ad plenū regratiari ꝓ vnagutta ſanguinis ſui. Bernh̓. Nōgutta: ſꝫ vndla ſanguinis emanauit largiter ꝑ qnͥqꝫ partes corꝑisqn̄ te xp̄us redemit. Apoc. v. Occiſus es ⁊ redemiſti nos deus in ſanguine tuo: ⁊ id̓ merito debemꝰ eigrās agere Thob̓. xij. Bn̄dicite deum celi ⁊c. qꝛ fecit nobiſcuꝫ miſericordiā ſuam Vere magna miſericordia dei ⁊ caritas ꝙ ꝓpter nos miſeros homo fieri voluit ⁊ crucifigiIdeo debemꝰ euꝫ bn̄dicere laudae̓⁊ ei regratiari. Exēplū. Monachꝰqͥdaꝫ ſtetit in choro infra credo qn̄alij inclinabāt ad illud verbū. Ethomo factꝰ eſt. crucifixꝰ etiā ꝓ nobis. nō inclinauit. tūc affuit ei dyabolus dās ei alapaꝫ dices. O monache ingͣte nōne debes te indinare deo q̄ ꝓvobis tanta fecit ꝙ mortem ꝓ vobis ſuſtinuit ⁊ hō factuseſt Si ꝓpt̓ me tm̄ feciſſet. ego veliē