¶ Dm̄ca. ij.ẜ. lxxx.Riſtꝰ paſſus eꝓ nobis vobis relinq̄nsexemplū vt ſeqͣmini veſtigia eiusp. petri ij. In iſtis verb̓ reducit̉ nohis ad memoriā paſſio dni noſtriiheſu xp̄i ⁊ hoc ꝓpter tria. Prīo netantū beneficiuꝫ dei obliuioni tradamꝰ. Scd̓o vt a pctīs caueamusUercio vt aduerſaꝓpter euꝫ ſuſtineamꝰ. De primo dicit̉ . cci. xxix.Graꝫ fideuiſſoris tui ne obliuiſcaris. dedit em̄ ꝓ te anima ſua ⁊ vitāFideiuſſor noſter xp̄s eſt q̄ vt noſredimeret a morte quaꝫ pctīs nōſtris merumiꝰ arima ſua poſuit.Iſtiꝰ fideuiſſoris obliuiſcūtur oēsingrati. ſern̄. Nihil deo ita diſplicet ſicut ingratitudo. vias em̄ abſtrahit gratie ⁊ vbi fuit illa gͣtiaiam locū non hꝫ ⁊ acceſſuꝫ nō inuenit. Maxīe autē referre grās ddebemꝰ de caritate quā nobis exhibuit in hoc ꝙͣ ꝓ nobis hō factꝰ eſt⁊ crucifixꝰ Io. xv. Maiorē hac dilectiōem nemo hꝫ vt anima ⁊vitaꝫponat qͥs ꝓ amicis ſuis. Herū. Sꝫtu bone iheſu maiore caritateꝫ habuiſti: qꝛ ꝓ mnimicis anima tuampoſuiſti Apl̓s ad Roͣ. v. Cū immici eſſemꝰ recōciliauit nos deo pr̄iſanguine ſuo. Apoc̓. xi. Gras agiꝰtibi ompotēs deus: qꝛ accepiſti virtutem magnā ad liberandū nosBern̄. in ꝑſona xp̄i. vide o homoquid ꝓ te patior. ad te clamabo q̄ꝓ te morior. vide penas quibꝰ afficior. vide clauos quibꝰ ꝯfodior. cūſit tantꝰ dolor. terior ⁊ extei̓or. plāctꝰ eſt grauior: dū te ingratū experior. Entum rep̄henſibiles ſunt ingrati de tanto bn̄ficio pꝫ in creaturis irracōnabilibꝰ. Quidā nautecū applicuiſſent ad litus videruntleone trahi a dracōne ad ſpeluncam ⁊ accurrētes cuꝫ armis draconem inuadūt ⁊ opprimūt ⁊ leoneꝫliberant qͥ non ingratꝰ de tanto beneficio: qꝛ oī temꝑe quo nlic mōrabatur quotidie de captis ferisꝙͣtuꝫ ꝯſumere poterāt apportauit.Erubeſcāt ergo oēs racōnales creature .ſ. hoīes. huiꝰ beſtie exemploīgrati eſſe de bn̄ficijs a deo acceptis qͥ eos de ore draconis infernal̓liberauit. totus em̄ mūdūs nō poſſet ſibi ad plenū regratiari ꝓ vnagutta ſanguinis ſui. Bernh̓. Nōgutta: ſꝫ vndla ſanguinis emanauit largiter ꝑ qnͥqꝫ partes corꝑisqn̄ te xp̄us redemit. Apoc. v. Occiſus es ⁊ redemiſti nos deus in ſanguine tuo: ⁊ id̓ merito debemꝰ eigrās agere Thob̓. xij. Bn̄dicite deum celi ⁊c. qꝛ fecit nobiſcuꝫ miſericordiā ſuam Vere magna miſericordia dei ⁊ caritas ꝙ ꝓpter nos miſeros homo fieri voluit ⁊ crucifigiIdeo debemꝰ euꝫ bn̄dicere laudae̓⁊ ei regratiari. Exēplū. Monachꝰqͥdaꝫ ſtetit in choro infra credo qn̄alij inclinabāt ad illud verbū. Ethomo factꝰ eſt. crucifixꝰ etiā ꝓ nobis. nō inclinauit. tūc affuit ei dyabolus dās ei alapaꝫ dices. O monache ingͣte nōne debes te indinare deo q̄ ꝓvobis tanta fecit ꝙ mortem ꝓ vobis ſuſtinuit ⁊ hō factuseſt Si ꝓpt̓ me tm̄ feciſſet. ego veliē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten