Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

rat. Per cornua ſignificātur pctāoꝑationū ⁊ maxīe ſuꝑbia. Octōritaqꝫ gͣuatur pctis cogitacōis. operacōnis: ⁊ excecat̉ ꝑ maliciā ita ꝙͣn̄ ꝯgnoſcit deū creatorē ſuū. Sap.ij. Excecauit em̄ eos malicia eoꝝſi vult r̓noual̓ debet comedere venenum ſerpentis ⁊ cogitare penā inferni quā meruit pctīs ſuis ⁊ poſtea debet deſiderare ad deū fontē viuū ſicut dicit psͣ. Queadmodū defiderat ceruꝰ ad fontes aqͣꝝ: ita defiderat aīa mea ad te deꝰ ſpern̄. Deus eſt ōnia in oībus. ſi ſitis. fonseſt. ſi eſuris. cibuſ eſt: ⁊ qn̄ guſtaueris de dulcedīe huiꝰ fontis. re nōuaris in hoīe ⁊ ꝓicis antiqͦs piloſ⁊ cornua ⁊ cogitacōnes malas ⁊oꝑa quibꝰ grauatꝰ fuiſti ⁊ r̓cipislumē oculorū incipiēs ꝯgnoſcerecreatorē tuum. ſic pꝫ qūo renouari debemꝰ ſi digne volumꝰ xp̄i corpus māducare Tercio lapis magnus aduolutꝰ fuit ad hoſtiuꝫ monumēti. ꝑ hoc ſignificat̉ cuſtodiacorꝑis xp̄i quā recepimꝰ. ꝓu̓. iiij.Omni cuſtodia cuſtodi cor tuū: qꝛab ipſo vita ⁊ mors ꝓcedit. Vitaꝙͣdiu deꝰ eſt in corde: ſꝫ mors qn̄ ꝑpctm̄ ſeꝑatur a̓ corde. Augꝰ. ſicutvitā corꝑis eſt anima: ita vita aīeeſt deꝰ ⁊ ſicut moritur corpꝰ qn̄ ſepatur ab eo anima. ita morit̓ anima quādo ſeꝑatur ab ea deꝰ ⁊ hocſit ꝑ peccatū. Pſa. lix. Octā veſtradiuiſerūt ⁊ ſeꝑacōnem fecerūt inter vos ⁊ deum veſtrū: ⁊ ita mortuieſtis in anima veſtrͣ. pͥ. ℟. xxvi. Filij mortis eſtis: qꝛ non cuſtodiſtiſdn̄m veſtrū regem. Cuſtodiamuſergo diligēter regem noſtrū quēin hoſpitio cordis noſtri recepimꝰvt nobiſcuꝫ maneat ⁊ non moriamur: ſꝫ eternaliter viuamꝰ qd̓ nobis p̄ſtare dignet̉ ille qui ⁊cͣ. Dn̄ca primapꝰ paſcha. Sermo. lxxix.Que qd̓ natueſt ex deo vicit mūduꝫ pͥIo. v̓. q. d. onis homo qͣ ex deo eſt⁊ filiꝰ dei eſſe voluei̓t. debet pugnare ꝯtra mūdum ⁊ vincere eū: qꝛ qͣdiligit mūdum non p̄t diligere deum. Iacobi. iiij. Neſcitis qm̄ amiciciā huiꝰ mūdi inimica ē deo Quiergo amicus volūerit eſſe hꝰ mūdi mimicꝰ dei cōſtituitur. pͣ. Ioh̓.ij. Nolite diligere mūduꝫ neqꝫ eaque in mūdo ſunt. Si qͣs dilexeritmūdum non eſt caritas dei in illoSciendū ꝙ tria ſunt quibꝰ impugnat nos mūdus .ſ. Luxuria. Auariciā ⁊ ſuꝑbia. vnde pͥ. Io. ij. Om̄eqd̓ natu eſt in mūdo: vel eſt ꝯcupiſcētia carnis. v luxuria. aut ꝯcupīaoculorū auaricia aut ſuꝑbia vite. Conͣ cōcupiſcentiā carnis pugnare debemꝰ ꝑ caſtigacōeꝫ ⁊ abſtinentiaꝫ: qꝛ caro ꝯcupiſcit adu̓ſusſpūm ⁊ ꝯtra ſalutē aīe. ſicut dicit̉apl̓s Gal̓. v. ⁊ ideo non debemuseas ſequi. ⁊ccī. xviij. Poſt cōcupiſcentias tuas ne eas ⁊ a voluntatetua auertere Caro em̄ vult ſuauit̉et delicate viuere. bene comedere ⁊bibere: ſꝫ non eſt ei cōſentiendū: ſꝫcaſtigāda eſt. ſicut dicitapl̓s. Caſtigo corpꝰ meuꝫ ⁊ in ſeruitutē re