Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

ſtrāgulaui vel cultro mactaui. &rͣtum eſt ꝙ deꝰ ꝑ iteracōem pctōꝝdifficilior fit ad placandū: qꝛ vulnus iteratū tardius ſanat̉ vn̄ dn̄sdicit de talibꝰ. Ihere. ij. O ꝙͣ vilisfacta es nimis iterans vias tuas.Iſtud figuratū eſt Iudicū. xi. vbidicit̉ ꝙ filij iſrl̓ eiecer̄t iepte de terra ſua. poſtea ncītate cōpulſi venerūt ⁊ eiꝰ auxiliū poſtulauerūt Ip̄eauteꝫ exprobrauit eis ⁊ dixit. Nōne vos eſtis q̄ odiſtis me et eieciſtis me de domo pr̄is mei ⁊ nūc venitis ad me nc̄itate cō pulſi ⁊ grauiꝰ fuit ad exaudiēdū eos Tandēcū multū inſtarent adqͥeuit Glō.per ieꝑte qd̓ interp̄tatur aperiēsſignificat̉ xp̄s. qui ꝑ mortē ſuamnobis aꝑuit ianuas celi. Hic eicitur de domo ſua. vde anima que domus dei eſt in qua hītat ꝑ gratiāſpūſſancti. pͥ. Cor̄. iij. Templū deieſtis vos ⁊ ſpūſſanctꝰ habitat invobis. Aijcitur autē ꝑ pctm̄. ſpūſſanctus aufert ſe a cogitacōnibꝰque ſunt ſine intellectu ⁊ corripiet̉ꝙ expellit̓ a ſuꝑueniēte iniqͥtate ⁊ſi poſtea eius auxiliū inuocaueritdifficiliꝰ exaudiet: et tn̄ quotienſcūqꝫ peccator redit ipſe exaudit expectās miſericorditer: vt ſe pctōremendet. Si autē emendare ſe neglexerit. tandē eum cōdemnabit.yſa. xxx. Propterea expectat dn̄svt miſereat̉ noſtri: ⁊ idcirco exaltabit̉⁊ ꝓuocabit̉ cōtra nos eiꝰ iuſticia ſi non fecerimꝰ emendā. Sicut videmꝰ ꝙ mgr̄o diſcipulo correctōnem ꝓmittēte diu ꝑcit: ſꝫ qn̄videt ꝙ deterior fit gͣuiꝰ flagellat.ſic facit deꝰ. Exemplū iles quidāhabuit caſtrū in alta rupe ſupramare q̄ inuenit quodā tꝑe adulteꝝ quēdam cum vxore ſua ⁊ gladio extracto voluit eā occidere. acilla ꝓſternēs ſe ante illū veniaꝫ poſtulabat dicens ſe nūꝙͣ velle taliaattēptare. Miles autē miſertꝰ ſuevxori apprehēdit eā ⁊ duxit eaꝫ ꝑdecem paſſus de camera ſua dicesꝑco tibi nunc de cetero ne feceris.nec vir veniat. ſi autē venei̓t ꝓmitto tibi ꝙͣ ducam te adhuc vignitipaſſus verſus mare. Illa auteꝫ vidēs ꝙ ſic leuiter trāſire poſſet. iterū eſt reuerſa. Tunc duxit eam ꝑxx. paſſus longius a camera ſuaverſus mae̓ ꝓmittēs ſi tercio veniret duceret ꝑ xxx. Illa tercio deprehēditur ⁊ ꝑ trigita paſſus vlteriˢducit̉ et in triceſimo paſſu fuitfinis rupis vbi p̄tipitauit eā in mare ⁊ ſb̓merſa ē. ſic dn̄s ꝑcit ſemelbis ter vel multotiēs. ad vltimū p̄cipitat in gehemiā. ſic pꝫ primuꝫquo debemꝰ eſſe firmi ꝑ ꝯſtantiain bono incepto ⁊cͣ. Naꝫ locus in qͦpoſituꝫ fuit corpꝰ xp̄i erat extiſusde petra. Scd̓ fuit nouū ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝙ omnes qui volūt dignecorpꝰ xp̄i ſuſciꝑe. dn̄t eſſe noui ſiue renouati a veteribꝰ pctis Suntauteꝫ qͣtuor modi qͥbus renouaridebet homo ſpūaliter q̄ modi reperiūtur in creaturis. Prīa ſpecies ēin ſerpēte qui cum ſenuerit pelliseiꝰ adeo indurat̉ ꝙ non p̄t ſe benemouere. tūc abſtinet ſe avictuꝑaliqd̓ tempus. deinde trāſit ad artū fo ramē ⁊ ibi deponere antiquā