Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

dicit yſa. liij. Propter ſcelus populi mei ꝑcuſſi illū. O deus pr̄ qͣntumꝑcuſſiſti filiū tuū dilectū cū a plāta pedis vſqꝫ ad vertice capitis nōerat in eo ſanitas O quantum prꝑcuſſit filiū ſuum: cū ipſe in crucepre magno doloe̓ clamauit. deusdeus meus vt quid dereliqͥſti me.Iſtā ꝑcuſſione preponit nobis filiꝰ dei ih̓s xp̄us. d. iob. xix. Miſeremini mei miſe. mei ſal. vos a. mei.qꝛ ma. do. teti. me. O ꝙͣ grauis fuitiſte factꝰ de quo vitā finiuit Iſtudfiguratū eſt. iiij. ℟. iij. vbi dr̄ ꝙ cūobſeſſa eſſet quedā ciuitas in ferra mōab rex mōab timens multūnullū ſciens redēptorem: ncītate ꝯpulſus obtulit primogenitū ſuuꝫſuꝑ muꝝ in olocauſtū dn̄o vt euꝫdn̄s liberaret Quo facto hoſtes ſtatim receſſerunt ⁊ liberata ē ciuitasPer ciuitatē iſtam ſignificat̉ mūdus qͥ obſeſſus erat ab hoſtibꝰdemonibꝰ plus ꝙͣ. v. milibꝰ annorum ⁊ nullū potuit hre liberatorē.Tandē rex celeſtis obtulit filiū ſuum vnigenitū in ara crucis ⁊ ſic liberati ſumus a ptāte imimicoꝝ nōſtroꝝ. Io. iij. Sic deus dilexit mundum vt filiū ſuum vnigenitū darꝫvt oēs qui credunt in ipſū nō pereant: ſed hēant vitam eternā. Gre.O ineſtimabilis dilcō caritatis vtſeruū redimeres filiū tradidiſti.Scd̓o ſpirituſſcus tradidit xp̄umin mortē: qn̄ ꝯſilium dedit iudeis ꝙxp̄um occiderent per os cayphe.Io. xi. Vos neſcitis quicꝙͣ: nec cōgitatis quid .ſ. expediat qꝛ expeditvobis vt vnus moriat̉ hō pro ppl̓o⁊ non tota gens ꝑeat. Hoc aūt aſemetipſo nō dixit cayphas. Criſoſ. Ore ſuo vſus eſt ſpirituſſcūs.Ab illo ergo d̓ie cogitauerunt eūinterficere. Ex quo pꝫ ꝙ ſpirituſſāctus ꝯſiliū dando tradidit eum inmortem ꝓ ſalute generis humaniIſtud figuratū fuit. ij. ℟. xvij vbidr̄ ꝙ quidā malus ꝯſiliarius noīeachitofel cōſilio ſuo hoc effetit̉: ꝙdauid expulſus fuit de ciuitate ſua ⁊ regno. Et erat quidā bonus cōſiliarius nomē thuſi qui dedit bonum ꝯſiliū ꝯtra illud ⁊ diſſipauitmalū ꝯſilium. ⁊ factū eſt de ꝯſilioſuo ꝙ abſalon pulcherrimꝰ ſuſpiſus eſt in arborem ⁊ occiſus. ⁊ pꝰmortē ipſius abſalonis d̓ auid redijt in ciuitatē ⁊ regnū ſuum. Permalū ꝯſiliariū intelligit̉ dyabolꝰqui malo cōſilio ſuo effecit hoc ꝙhō eiectus eſt de ꝑadiſo: ⁊ de regno celoꝝ ad qd̓ creatus erat Perbonum ꝯſiliarium intelligit̉ ſpūsſanctus cuius ꝯſilio factum eſt ꝙabſalon pulcherrimus a xp̄s ſpecioſus forma pre filijs hominumſuſpenſus eſt in arborem crucis. ⁊occiſus eſt. ⁊ poſt mortē hꝰ homoredijt in ciuitatē ⁊ in regnum ſuū.Tercio xp̄s tradidit ſemetipſuꝫin mortem ꝓ noſtra ſalute. Ephe.v. Xp̄s dilexit nos: ⁊ tradidit ſemetipſū ꝓ nobis in morteꝫ ꝓ ſalute nr̄a. Ihere. xij. dedi dilcām anmam meā ⁊. vitam in manibꝰ inimicoꝝ eius. Vnde iuit obuia inimicis ſuis dicens. Que qͣritis. Rn̄derunt. Ih̓m nazarenū. ⁊ ait. egoſū. Si gͦ me q̄ritis ſinite hos abire