ci dicentes Aue rex iude oꝝ ⁊ expuentes in faciem eius accepert arundinē ⁊ ꝑcutiebat caput eius ⁊ dabant ei alapas Quinto illuſus fuit coram oī ppl̓o. Mat̉. xxvij. Principes aūt ſacerdotū illudentes eucū ſemoribꝰ ⁊ ſcribis dicebant. Sirex iſrl̓ eſt: dn̄dat de cruce: ⁊ credimus ei. Confidit in dn̄o: liberet eūnunc ſi vult. dixit em̄. qꝛ filius deiſum. Pretereuntes aūt blaſphēabant eū mouentes capita ſua ⁊ dicentes. Vach qͦ deſtruit templuꝫdei: ⁊ in triduo reedificat illud. ſalua temētipſū. ſi filiꝰ dei es deſcendēde cruce. Sic gͦ patꝫ quō mors xp̄ifuit ignoīoſiſſima: eo ꝙ ī paſchali tꝑe qn̄ oēs ꝯuenerant: cora tanta ml̓titudine ignoīam ſuſtinuitScd̓o on̄ditur in verbis ꝓpoſitis ꝙmors xp̄i fuit amariſſima. Qd̓ perpendit̉ ex eo ꝙͣ tenerrimā carneꝫhabuit ⁊ virginea tanꝙͣde ſole natus .ſ. de ipſa vgine maria. Vn̄ ſequit̉. ⁊ filiꝰ ho. tra ⁊ filiꝰ vnius tenerrime virginis. ⁊ iō tenerrimācarne habuit. Et quanto hō eſt tinerior: tanto pena eiꝰ amarior. Augꝰ. dolor indiciū bone naͣe eſt. Etin xp̄o erat optima naturā. Et idepena eius amariſſima. Et ideo bn̄figuratꝰ eſt ꝑ d auid. ij. ℟. pen̄. Ipſe eſt qͣſi tenerrimꝰ ligni vernicilus. qꝛ ille vermis molliſſimuſ eſtcuꝫ tangit̉. Sed cū tangit aliqͥd̓: infactu ſuo durus ē valde. qꝛ duriſſimum lignū ꝑforat ⁊ ꝯſumit. Iſtafuerūt in dauid erga ſubditos ſuos ⁊ in preſſuris ſiue tribulationibꝰ ſuis mollis ⁊ mitiſſimꝰ erat. Sꝫꝯtra hoſtes ſuos: ⁊ in ſolio iudicijduriſſimꝰ erat Oīa iſta inueniunt̉in xp̄o: in preſſuris ⁊ paſſioībꝰ mitiſſimꝰ erāt Ihere. xi. Igo qͣſi agnꝰman. q̄ por. ad victi. Cum em̄ pcuteret̉: non reꝑcuſſit. cuꝫ malediceret̉ non maledixit. Yſa. liij Quaſiagnꝰ coram tondēte ſe obmutuitItē mitiſſimꝰ eſt erga ſubditospctōres pͥmam agentes. qd̓ pꝫ inlatrone ſero penitente: cui ꝓpt̓ vnūverbum oīa pctā dimiſit. d. hodiemecū eris in ꝑadiſo. Cōtra inimicos aūt ꝙ pctōres duriſſimꝰ eſt vtpꝫ in lucifero quēꝓpter vnū pctm̄eternaliter dānauit Et in adā quēꝓpter vnaꝫ inobiam de paradiſoelecit ⁊ in multis alijs Quondā ſicauſterꝰ fuit: ſed poſtꝙͣ humanitatem aſſumpſit mitior fcūs eſt: ſedī ſolio iudicij iterū diriſſimuſ eritml̓m ꝙͣ ſi oēs ſcī ſanguineas lacrimas fundere poſſent ꝓ vno pctōrenon poſſent eum demollire. Tuncem̄ on̄det vulnera ſua ꝙ cicatricescruce ⁊ clauoo ⁊ lanceā. Augͥ. dn̄sideo cicatrices ſeruauit. reqͥ. in ſermone Videbūt fi. Iach̓. xij Tuncaſpicient in que ꝯfixerunt ⁊ plangent ſuꝑ ſe planctū qͣſi ſuꝑvnigenitū. Criẜ. Planget ſe iudei. reqͥrein ſermone predcō. Sic pꝫ ꝙͣduxꝰerit ille ligni verniculus in iudicoquando tangit: q̄ in paſſione ſuafangebat̉. tenerrimus fuit ⁊ ideomors eius amariſſima Tercio onditur in verbis prepoſitis ꝙ morsxp̄i fuit turpiſſima. Vnde ſeqͥturtradetur vt crucifigat̉. qꝛ turpiſſimū genꝰ mortis fuit crux qꝛ ſuppli