mei ſic intelligenduꝫ eſt de hijs locis ⁊ in tēplo et in oꝑibus In hocdocuit ſpūālia temꝑalibꝰ debere p̄poni ſeqͥtur. ⁊ ipſi. mala ⁊ joſephnon intellexerūt. quia nō poteratadhuc plene capere miſteria: nonintellexerunt inqua. verba que locutus ē ad eos ⁊ quid vellꝫ mnuere ꝙ ſicut ad patrem ſic ad ipſuꝫpertinet templi ⁊ ſpūalium gubernacō. quia quorum eſt vnā maīeſtas horum eſt vna ſedes et vnadomus non ſolū naturaliſ ſed etiāſpūal̓ Ioh̓ .xvij. omnia mea tuaſunt ⁊ tua mea ſunt. ſequitur ⁊ deſcendit cuꝫ eis ⁊ venit̉ nazaret. Glōquia deus ⁊ homo erat nunc excelſa deitatis. nunc infima ꝓfert humilitatis et pietatis ⁊ ideo ꝯmēdabilis ⁊ in hoc docemur ꝙ non ſolūꝑentibus reuerentiaꝫ. ſꝫ etiā obedientiā debeꝰ exhibere exo. xx Hono a̓pr̄em tuum ⁊ mnrēm tua. ſequit̉. ⁊maber eius ꝯſeruabat oma verbahec ꝯferens ea in corde ſuo non ſolū verba ſed etiam facta vt poſte aeuāgeliſtaſ d̓ his īformae̓t. ⁊ ih̓sꝓficiebat etate. gloſa. iuxta naturā hoīs de infātia ad iuuētuteꝫ procedēdo. ⁊ ſapiētia ⁊ ſāpientiaꝫ quaipet q̄mt queplenus erat paulatī audiendo velgracia gͣcioſus erat apud deuꝫ ethoīes vl̓ ſic ꝓficiebat etate quo adcremētū corꝑis ⁊ ſapiētiā ad intellectū ⁊ gracia qͦ ad aminie affectuꝫapud deuꝫa ad honorē dei ⁊ hoīsid eſt ad vtilitatem hominū qui interra habitant.¶ Sermo de euangelio. ẜ. xxx.Olentes querebaꝰ te Lu. xij. Quāto resque perditur eſt precioſior hec ſi n̄inuenitur tanto magis augmentatur dolor et ideo cū beata v̓go maria queſiuiſſet puerū ih̓m ⁊ nō inueniſſet eū non eſt mirū qͥn doluitIn hoc on̄ditur ꝙ illi qui ꝑdiderūth̓m peccādo qͣrere debēt eum lacrimabilit̓ ⁊ ꝑ̄ſeuerāt̓. ſed multi ſuntqui qͣrunt ⁊ nō inueniunt eū q̄ neſciūt qūo qn̄ ⁊ vbi debent eum querere. Super hoc notandum ꝙ triaſunt nccaria ad hoc ſcꝫ vt ſciamusqūo ſit querēdus ⁊ quando ⁊ vbiCirca primuꝫ nota ꝙ tribꝰ modiseſt querendꝰ. ſcꝫ dolenter. diligēt̓⁊ ꝑſeuerant̓. Primo debemus euꝫquerere dolenter ſic̄ mater dolenterquerit filium dilectum quem amiſit Sic cū lacrimis et amaritudinecordis quere̓ debeꝰ deū quē peccādoamiſiꝰ. nō cū gaudio vnde hernh̓O bone ih̓u quo te cū gaudio inuemam que mater tua vix dolens inuenit. videꝰ ꝙ homo cū perdit filiūcōi mortis iudicio ncario eum mōxiturum lacrimabiliter dolet eū ſēꝑ Sic iacob doluit īcōſo labilit̓ demorte ioſeph Gen̄ xxxvij. et ſic̄ ſara d̓oluit de abſētia filij ſui Thob̓xi. ymo multi dolent de amiſſionerei tēꝑalis licet vniuerſalis ſit qn̄to magis dolere debent qui ſaluatorem ſuum peccando amiſerunt⁊ cum magniſ lacrimiſ querere debent. Sic queſiuit eum mala magdalena cū audiſſꝫ eum eē in domoſymonis venit et proiecit ſe āte pe