Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

N principio eratverbū. glo. in pre filius erat. Sedquerit̉. Quare poſuerit ſub nomēprincipij ⁊ non ſub noīe pat̓s veldei. Ad hoc dicendum ẜm auguſ.qꝛ pater in ratiōe patris dei ignotus erat. Vnde ioh̓es cum debuitoſtendere filium eſſe deū eternumin ſubſtantia cum eo qui eſt pat̓:ſi poſuiſſet pr̄em non fuiſſet intellectus. qꝛ nomen dei incognitumerat multis. nomen principij omnibꝰ erat notum. vel ſic in principio erat verbū ⁊ filius vnius eratſubſtantie cū eo qui dr̄ eſſe principiū diſtinctꝰ ab illo. Vel ſic. Inprincipio erat verbum .. verbumerat idē principiū cum pre. Et verbum erat apud deum: ſic ꝯtinuatCriſoſ. qꝛ dixecat principio eratv̓bum. ne crederet aliqͦs ꝙ hoc dixiſſet de verbo ꝓlatiuo qd̓ trāſit ⁊ nōmanet: ſed tm̄ ab aliquo ꝓcedit.ideo adiunxit. Et verbuꝫ erat apd̓deū ⁊ coeternum ⁊ coeqͣle ipſi. ⁊ deus erat verbū. Nā ſi verbuꝫ eſt eqͣle deo ⁊ coeternuꝫ: cum nulla creaturā poſſit ad tantā excellentiameleuari: vt ſit deo coeqͣlis ⁊ coeterna niſi ſit deus Seqͥtur ꝙ verbumerat: ⁊ deꝰ erat verbum. hoc verbūerat in principio ⁊ idem principium de principio cū patre qui eſtprincipiū ſine principio. apud deum ꝑ equalitatē ⁊ diſtinctionemOmnia viſibilia ⁊ inuiſibilia. peripſum verbū facta ſunt. ⁊ ſine ipofactū eſt nihil. Qd̓ eſt omne factibile aliqn̄ futuꝝ in exn̄tia. In ipōvita erat a in verbo qd̓ eſt in vitaerat vita. vel ſic. Qd̓ factū eſt in ipſo verbo .ſ. incarnacō. paſſio. reſurrectio ⁊ ſi milia hmōi. vita erat ⁊cauſa vite nobis. Sequit̉. ⁊ vita ⁊xp̄s vita hominum. lux cum hominu̓m naturā ſibi in vnitate ꝑſonevniuit: vt infirmꝰ oculus hominūradios fulgoris ſui ſuſtine̓ poſſetAnte incarnatione em̄ lux erat inſe ⁊ in angeloꝝ oculis ⁊ nō hominum qui non potea̓nt ſolem in rota intueri. ⁊ ideo ſol nube ſe ind̓uit⁊ ſic factus eſt lux. Vnde psͣ. Exortum eſt in tenebris lumen rectiscorde: miſericors ⁊ miſerator ⁊ iuſtus dominus. Yſa. ix. Populusqui ambulabat in teneb̓s viditluce magnam hītantibus ī regione vmbre mortis lux orta eſt eis.Et nota ꝙͣdicit lux hominuꝫ: ⁊ nōlux iudeorū: qꝛ ꝑ verbi inca rnationem deus notus factus eſt omnibus: qui notus tantum erat iudeis. quia lex moyſi qui aliquod lumen erat: quaſi clauſa erat intralimites iudee: ſed tranſfuſa eſt inomnes gentes per chriſtuꝫ. Et luxin tenebris lucet: id eſt in medioerroris. Fuit enim tempore incarnationis caligo ydolatrie ⁊ infidelitatis quaſi in ſummo ⁊ iudei quiolim deum coluerant: tunc diuiſierant per ſectas erroris. Vn̄ yſa.liij. Ecce nos omnes quaſi oues errauimus vnuſquiſqꝫ in viam ſua.⁊ dn̄s poſuit in eo animū noſtrū.Et tenebre eam non ꝯprehender̄t.& iudei tenebroſi iſtam lucem nōperceperūt. qꝛ non ſunt illūinati. ⁊