foro. non in ludo. qꝛ ibi non īuenitur. Can. iij. Surga a lecto acidie⁊ deliciaꝝ: ⁊ circuibo diligenter: ⁊inueſtigabo quē diligit aīa mea.Iob. xxviij. Non inuenit̉ in terraſuauiter viuentiū. Inuenerunt eūin medio doctoꝝ ⁊ predicatoꝝ. nāpctōres libenter dn̄t audire verbūdei: qꝛ ibi pn̄t deum īuenie̓. Prou̓.ij. Si ſapīam inuocaueris .ſ. audiendo cor tuū: ſcīam dei inuenies ⁊deum vel dei cognitione Inuener̄teum etiā poſt triduū ꝑ qd̓ ſigͥficatur tres ꝑ tes pmīe .ſ. ꝯtritio. cōfeſſio ⁊ ſatiſfcō. pꝰ illa tria īuenit̓ deꝰQuicunqꝫ gͦ pctōr peccando gramdei amiſit: querat eū cum dolore ⁊maxime iſto tꝑe qͦ deꝰ puer factꝰeſt. qꝛ pueri faciliuſ precibus pn̄tinclmari. Iſtud pꝫ per exemplumomalisꝫ quedā exiens ordinemſeducta a iuuene ꝑ ꝓceſſum tꝑisiuuenis ea deſeruit: ⁊ facta eſt publica meretrix. Pꝰ ml̓tos vero annos cepit ſtatum ſuū recognoſce̓in quo ante fuit: ⁊ illū miſerū ſtatum in quo tunc erat Cumqꝫ gͦ cōgitaret de diſtricto dei iudicio in qͦredditura eſſet racōnem de oī tempore vite ſue. de oī verbo. de oī cogitacōne. ⁊ dē oī opere deſperauit dicens. Octā mea ſunt ſuper nu̓m arene maris: quō ego rōem reddācoram tam ſtricto iudice. Cū aūteſſet in ecc̄īa in quadā feſtiuitatexp̄i ⁊ audiret predicare ꝙ ille diNrictꝰ iudex eſſet paruulus factꝰꝓpter ſalutem peccatoꝝ cepit cogitare intra ſe dicēs O ſi poſſem egomiſera graꝫ corā iſto puero inuenie̓. Et oībus egreſſis poſt primāmiſſam: ipſa ſola r̓manſit imaginem beate virginis marie cū magnis lacrimis orās ⁊ dices. O bn̄dcē puer iheſu xpē: qͥ ꝓ ſalute peccatoꝝ veniſti in hūc mundū: ⁊ puer factꝰ es ꝓpter pctōres paſſus etcrucifixꝰ deprecor te ꝑ dilconem nllam qua dilexiſti genus humanūqn̄ in hunc mundum venire dignͣtus es ⁊ ꝑ beneo̓cam infanuia tuā:et ꝑ benedictā virginem mariā. qte in Hac nocte pura virgo peperitet mundo edidit: qͣtenus miſereaxis mihi miſere peccatrici. Et eccevox pueri audita eſt dicentis. Ofilia mea dilcā. dimiſſa ſunt tibi ōnia pctā tua. vade in pace ⁊ amphus noli peccare. Rogemꝰ dn̄m iheſum xp̄m: vt dimittat nobis ſicutiſti mulieri omnia pctā noſtra.¶ Alius de eodem.¶ Sermo. xviij.Sparuit benignitas et humanitas ſaluatoris noſtri dei: non ex operibꝰiuſticie q̄ fecimus nos: ſed ẜm miſericordiā ſaluoꝫ nos fecit. Ad tytum. iij. q. d. Saluator noſter deusoſtendit nobis ſuam miſericordiam largam in hoc ꝙ ꝓ nobis factus eſt hō. Nam fecit nos ſaluosꝓp ter ſuam mīam: non ꝓpter nrāmerita. qꝛ nunꝙͣ meruimꝰ. Inverbis iſtis ꝓponit nobis paulꝰ mīaꝫdei quā ꝑ humilitatē ſuā nobis exhibuit: inſtruens nos vt etiā debeamꝰ ꝓximis nr̄is mīe oꝑa exhibe̓c. iiij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten