rum/ vt iulius celſus. Illa virorumatris ingenio/ vt ait yſidorus. Illacarens omni monſtro/ vt quintiliaꝰEt poſt eum iheronimꝰ Illa nutrixreligionis non negligens/ vt inquittitus liuiꝰ. Poſtremo vt breuiꝰꝟ̓bomulta concludam/ illa cuncta regnaprecellens/ vt ait gregorius. Sedqd̓ omnem precedit laudem / illa lāpas ſplendidiſſima/ que eodem teſte fidei oethodoxe radioſa claritate īter obſcuram gentium aliarum perfidiam choruſcat. Certe huiꝰ galliē fides/ ſueqꝫ fidei ac religionis claritas/ quam dudum gregoriꝰ ſic extulit. nunc eciam in hoc generalicōnalio multum emicuit/ ⁊ de die indiem magꝭ ac magis clareſcit/ licetnonnulli eam obſcurate fruſtra nitātur. Ideoqꝫ vt inſipientes confundatur. qꝛ vt egregie ſaluſtius ait Fruſtra ruti et non niſi odium querere/extreme dementie eſt Iam veraad propoſita redeat oratio. Hic etgo ſanctus tam ex potre ꝙ ex proſcipie nobilitate laudandus eſt/ cui tamen natalis patria aut regalisproſcipia aquibꝰ originem traxit nequaꝙͣ tantum lauōis intulit/ quantumeis ip̄e cōtulit Vnde nec ī ipſo magnopere aut miror aut laudo ꝙ nobilem ortum habuerit Iſtud eium nature eſt aut fortune. Miror potius/et maximis laudibꝰ dignum iudiceꝙ hanc originis ſue claritatem neqͣꝙ peruerſorum morum tenebris obfuſcauit/ ſed incigis ac magis illuſtrauit. adeo vt eciam ſi obſturus eiortus fuiſſet. nichilominus veramnobilitatem que non niſi per virtutes vnꝙͣ parta eſt/ ſibijpſi contuliſſet. Prout apud ſaluſtium feciſſegloriatur/ marius ⁊ tullius in inuertiua quam in eundem ſaluſtium habuit. cuius hec verba ſunt. Ego inquit meis maioribus virtute meapluxi. Et poſt pauca. Satius eſt etetum me meis rebꝰ geſtis florere ꝙmaiorum opinione nti/ et itai biuere/ vt ego ſim poſteris meis nobilitatis inicium et virtutis exemplū.Ab hac itaqꝫ ſui generis claritate quia extrinſecus eſt/ ⁊ nonnunꝙ malis propria. hunc virtuoſumvirum nequaꝙͣ comnendarem/ niſipreceptorem in hoc ſequerer philoſophum in rethoricis/ nuſi eciam inſcicris litteris plures ⁊ nominatimxpriſtum matremqꝫ eius commendatos cernerem/ quia ex regali ſtirpe dauid exorti ſunt. nuiſi inſuper admuranda magꝭ redderetur tanta ipſius humilitas in tanta ſublimitate/ tantaqꝫ vite puritas in eo qui potuit tranſgredi et non eſt tranſgreſſꝰfacere mala et non fecit. O vtinam hec attente conſideret multi hodie ad eccleſiaſticas dignitates ⁊ beneficiā titulo nobilitatis promotiqui de parentum laudibus abſqꝫ ꝓprijs ymino cum multis viciorumobprobrijs tumida clatione ſuperbiunt. et dum inde glorioſi eſſe putant falluntur. Nam irriſioni potius et contemptui/ ne dicam eterne dampnationi ſunt proximi Preclare quidem apud ſaluſtium prenominatus marius ait. Profecto