Druckschrift 
Tractatus et sermones
Seite
233r
Einzelbild herunterladen
 

Onſideremꝰ itaiqꝫ qͣliter pſalmus iſte ī pͥmo eꝰ ꝟſiculo huius beati viri exemplo docet nos petcata vitare/ qꝛ btus vir qui non abijt in cōcilio impioꝝ: in via pcc̄oꝝnon ſtetit/ et in cathedra peſtilentienon ſedit. Vbi tria notate verbo / abijt/ ſtetit/ ſedit. In quibꝰ ſcd̓m doctorum ſn̄iam/ tria deſignatur pcc̄i genera. Per abijt / pcc̄in voluntatio/ſtetit pccm̄ operis / ſedit ptēm conſuetudinis. Hoc aūt dicitur ſimilitudinem in bia ambulantiū/ qui abeūt facilius renocantur/ dumſtant difficilius/ dum ſedent difficillime. Ita qui ſola voluntate petecit/facilius redit/ qui oꝑe difficiliꝰ egreditur/ qui ꝯſuetudine difficillimeuertitur Sed eciam notare debemꝰtria que hijs verbis ꝯueniēter addutur/ videlicet cōciliū impioꝝ / viā petcatorū/ cathedrā peſtilētie. In qͥbustres pcc̄i differentie dantur intelligi ſcd̓m caſſyodorū. Impiꝰ eſt quipeccat in deū/ peccator ē qui peccatin ſeip̄m/ peſtilēs vero qui peccat īꝓximū. Hijs aūt tribꝰ modispͥmꝰ ada peccaſſe dinoſcitur / et ī totum genꝰ humanū pcc̄orū radicemꝓpagaſſe. Peccauit eium in deū etabijt in cōcilio impioꝝ/ ꝑſuaſionidyaboli et eue ꝯſentiens/ deo receſſit/ et tunc ſolo ꝯſenſu volūtotis peccatum inchoauit Peccauit in ſeip̄met ſtetit in via pecorū/ pomū vetitum comedēs / in eſu delectatꝰ eſt. ettunt effectu oꝑis ptem ꝯſummauitPeccauit in ꝓximū ſedit in cathedra peſtilentie alijs exēplū deditpeccandi/ ſe ſtulte excuſā̄do in ſuꝑbia ꝑfirmatꝰ/ culpā in deū retulit dicens Mulier quā dediſti michi ſeduxit me. Et tunc quadā obſtinatiōeſuetudinis pcem ꝯfirmauit. Et idēo recte in cathedra peſtilētie ſediſſedicitur. qꝛ cathedra ꝓprie doctorumeſt. ſicut thronꝰ regum / et tribunaliudicū. Ipſe aūt pͥmꝰ doctor fuit/ad poſteros/ peſtilentiā culpe originalis tranſfundēs / peccandi exēplūformēqꝫ docuiſſe ꝯgnoſcit̉quorſum iſta; Sanc hec ideo p̄miſiſſe dignū fuit / qꝛ ſcūs mrͣ noſter griſogonꝰ in illa atrociſſima tēptatiōecrudelis imꝑatoris/ nichil tale feciſe reperitur/ quale ille pͥmꝰ adam intemptatiōe ſue carnalis mulierꝭNam ipſe beatus vir ꝯtra ꝓſperaque tyranꝰ ille blandiendo ꝓmittebat/ et ꝯtra aduerſa quibꝰ in carcere affligebat/ grauiora ſibi mortistormenta inferre paratꝰ/ virtute firmus / in veritate fidei ꝑſeuerabat immobilis. Nec abijt in concilio impiorum. Qui contra deū verū ipſū falſa ydola colere ſuadebant/ nec ip̄ioſilio ſuadere ꝯtēti impijſſimo ſupplido ip̄m ad hoc ſb̓dere cōnabātur Necſtetit in bia peccatorum. inter quosnatus et conuerſcitus eſt. illorumvidelicet de quorum generoſci proſapia. tunc per ydolatriam erroneacetitate decepta/ ortum hobuit temporalem/ que ipſum ad eternū dopnationis occaſum traxiſſet. ſi ipſiꝰſeculi et ſecularis honoris vt fieri ſolet tenuiſſet illecebra. Nec ſeditin cathedra peſtilentie. Hoc eſt: