⁊ fructū diuini oꝑis non ſectentur.reſtat ut eccleſiaſtica vineā infructuoſa reddatur Vnde fit quod per cundem ꝓphetam dicitur Expectaui vtfaceret vuas fecit et labruſcas. yſci.quīto. O miranda numis et miſerade mutatio. Iam enum vinea domini que vucis ⁊btutum feciſſe debuet/labruſcas vicioꝝ facere comprobat̉.⁊ quod horrendo monſtro ſimillimūeſt / vue in labruſcas/ id eſt virtutesin vicia tran formantur. ac iuxta ſenece ſententiam. ideo deſijt remedijlocus. qꝛ que fuerunt vicia / mores fiunt. Etre eium vt bernerdus aitParcitas putat̉ auaricia/ ſobrictasauteritas creditur/ ſilentium triſticia reputatur. Econtra vero vemiſſiodiſcretio dicitur / effuſio liberalitas/loquacitas affabilitas/ cathuinatioiocunditas / mollicies veſtimentorū⁊ equorum faſtꝭ honeſtas/ lectorumſuperfluꝰ cultus mundicia. Adda autem qd̓ de hijs omnibꝰ deterius eſt.Ecce ium a pleriſqꝫ eciam p̄lotis eccleſie diuina ſapientia quaſi ſtulticiodeſpicitur/ ⁊ ſcicra theologia tꝙͣ ſtultilogia conculcrtū ē. Qd̓ ex hijs manifeſte coniuncitur / qꝛ ſaicre ſcripturedoctores nec fouent nec promouentſed deprimūt potius ⁊ cōtempnūt/ipſoſqꝫ tanꝙͣ vinee domini penitꝰ inutiles ocioſos relinquūt Quod ſi qͣsuuxta euangelicam parcibolam eosinterroget Quid hic ſtatis tota dicocioſiHabent qd̓ reſpōdeant Quiainquiūt nemo nos conduxit Matheixx. Hoc autem ꝙ pernicioſum ⁊ eccleſie periculoſum ſit ⁊ iam experien2.1tia docuit / ⁊ tandem exitus rei declorabit. Iicet vero de hijs plurima dicenda eſſent/ tamen huic pertranſcone ſi moram duutius fecero/ quis mithi hoc in detractionis aut īuidie notam aſſcribat/ ꝙꝙ certe in tōta miſeria/ non tam iniidie ꝙͣ miſecordielocus exiſtat ¶ Sꝫ aduertite queſo vnde tanta ꝟtutum ſterilitas tātrqꝫ viciorum ſuperfluitas proueniat. Sane non aliunde/ niſi qꝛ in vinea eccie mundona vanitas ex bonotum temporalium affluentia/ quaſivitis ſuperflua malorum ſpiritualiūpropagines educauit. Qd̓ vitis illa miſtice figurauit/ quam pincernapharcionis ſompnians vidit. Videbam inquit coram me vitem in quaerant tres propugines/ creſcere paulatim gemimas / ⁊ poſt flores vuasmatureſccre Gen̄. xl. Pincerna ſiqͥdem pharcionis peccator eſt ſeruusdyaboli. qui vitem ſompnicit. quiamūdi vanitatē cogitat. Hec autemvitis mūdane vanitatis tres ꝓpagines id ē tresmūdi ꝯcupiſcētias protulit. De quibꝰ ſcripturā dicit Omneqd̓ eſt in mūdo/ ꝯcupiſcentia carnieeſt/ ꝯcupiſcētia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vitepͥª io. ijo Hmōi vero male ꝓpaginespaulatī gemie creſcūt/ qꝛ prius cogitatiōe/ ⁊ demn ꝯſenſu incremētū ſuſcipiunt/ ſed mala operatiōe floreſcūtEt ptꝰ flores malorū oꝑm / in vuaisvicioꝝ obſtinationis ꝑtinaciā matureſcūt O mali flores O priores vueſtlores qppe fetidi/ vuarū aūt fructus amariſſimi. Ex quibus tamenfloribus tales vue a pluribꝰ hodie